تفاوت توکن و کوین

تفاوت توکن و کوین اخبار ایران و جهان

دراین مطلب به بررسی تفاوت بین توکن و کوین پرداخته و دارایی دیجیتال را به اختصار شرح خواهیم داد .

امروز، ما به موضوعی خواهیم پرداخت که غالباً افرادی را که تازه وارد در cryptocurrency هستند ،
اشتباه می کند – توکن  در مقابل سکه.
گاهی اوقات مردم از اصطلاح “سکه” برای اشاره به آنچه دیگران “نشانه” می نامند، استفاده می کنند
و اشاره ای به “سکه” می کنند.
برخی از افراد از هر نامی برای ارجاع  دارایی های دیجیتال موجود استفاده می کنند.
با این حال، تفاوت های بسیار بزرگی بین سکه های رمزنگاری و نشان های رمزنگاری وجود دارد،
بنابراین مهم است که بدانید آنها چیست.
با بررسی این مسئله که چرا این دو اصطلاح سردرگمی وجود دارد، آغاز می کنیم.
سپس توضیحاتی در مورد آنچه در واقع سکه ها و توکن ها هستند ، برای شما نمونه هایی از
سکه ها و توکن ها ارائه می دهیم، و نحوه استفاده هر کدام را توضیح می دهیم.

 

با پایان این راهنمایی، شما همچنین می توانید تشخیص دهید که یک دارایی دیجیتال یک توکن یا سکه است یا خیر.

سکه یا همان کوین چیست؟

 

یک سکه دیجیتال دارایی است بومی،که blockchain خود را دارا است.
مانند bitcoin ، Litecoin یا Ether . هر یک از این سکه ها در blockchain خود موجود است.
سکه به هر رمزنگاری که دارای یک blockchain مستقل است – مانند بیت کوین اشاره دارد.

این ارزهای رمزنگاری از ابتدا بوت می شوند و شبکه گسترده تر به صراحت برای دستیابی به یک هدف خاص طراحی شده است.
به عنوان مثال، بیت کوین به عنوان یک فروشگاه با ارزش و متوسط ​​ ارز در برابر سانسور وجود دارد
که دارای یک سیاست پولی امن و ثابت است.
نشان بومی بیت کوین، BTC (یعنی بیت کوین) ، نقدینگی ترین cryptocurrency در بازار است و دارای
بالاترین بازار و کلاهبرداری از بازار در بخش رمزنگاری است.

پروژه های سکه معمولاً از فن آوری های گذشته یا سایر ارزهای رمزنگاری شده الهام می گیرند
و آن ها را در یک سرویس شبکه نوآورانه به یک هدف خاص تبدیل می کنند.

نمونه دیگر سکه ، Ethereum’s Ether (ETH) سکه بومی یک بستر قراردادهای هوشمند برای ایجاد
برنامه های رایانه ای عمومی است که بر روی یک زنجیره غیرمتمرکز اجرا می شوند.
اتریوم به جای اینکه روی داده های مالی تمرکز کند،
روی داده های برنامه دلخواه تمرکز دارد که می تواند
از بازی تا رسانه های اجتماعی را پوشش دهد. اتر برای ارسال / دریافت ، مدیریت دارایی ها ،
پرداخت هزینه های بنزین و تعامل با برنامه های غیر متمرکز (داپ ها) در شبکه استفاده می شود.

بنابراین، برای روشن تر کردن این موضوع:

bitcoin در بلاکچین bitcoin کار و عملکرد دارد

Ether بر روی Ether اتریوم کار کرده و کار می کند

NEO Ether NEO را فعال و کار می کند

معاملات سکه های دیجیتال از یک شخص به شخص دیگر قابل انجام است.
با این حال ، هنگام ارسال و دریافت آنها ، هیچ سکه فیزیکی جابجا نمی شود. تمام “سکه ها”
به عنوان داده های مربوط به یک پایگاه داده عظیم جهانی وجود دارند.
این بانک اطلاعاتی (یا blockchain) تمامی معاملات را ردیابی می کند و توسط رایانه های سراسر جهان بررسی و تأیید می شود.

کوین چگونه استفاده می شود؟

سکه های دیجیتال معمولاً به همان روشی که پول واقعی است ، استفاده می شود.
شما می توانید درست مثل سکه های موجود در کیف پول یا بانک  خود، به سکه هایی مانند بیت کوین،
لایت کوین و مونرو فکر کنید. غالباً، آن ها هدف دیگری را جز استفاده از پول به عنوان پول نمی دهند.
این سکه های “فقط  به عنوان پول نقد” استفاده می شوند. برای انتقال پول (می توانید با استفاده از آنها ارزش بدهید و دریافت کنید)

به عنوان یک فروشگاه با ارزش (می توان آنها را ذخیره و بعداً برای چیزهای مفید مبادله کرد)
و به عنوان یک واحد حساب (می توانید کالاها یا خدمات موجود در آنها را قیمت گذاری کنید).
بیایید از بیت کوین به عنوان نمونه استفاده کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که گفته های فوق را درک می کنید.
BTC می تواند برای پرداخت کالاها و خدمات در سراسر اینترنت و در بسیاری از مکان های دنیای واقعی نیز استفاده شود.

 

شما می توانید آن را برای مدت طولانی ذخیره کنید و هیچ اتفاقی برای آن نمی افتد.
بعدا می توانید بعداً برای چیزی با ارزش برابر مبادله کنید.

مواردی که می خرید در BTC نیز قابل قیمت است. به غیر از این استفاده های پولی ، هیچ کاربرد دیگری
برای بیت کوین وجود ندارد.
برای به دست آوردن بیت کوین های بیشتر نیازی به استفاده از آن برای اجرای یک برنامه خاص نیست.
این به عنوان پول استفاده می شود وهمه چیز است.

 

با این حال، برخی از سکه های دیجیتال (مانند Ether ، NEO و DASH) از ویژگی های بیشتری برخوردارند
تا اینکه فقط به عنوان نوعی پول مفید باشند. این موارد استفاده را در زیر ذکر کرده ایم:

 

اتر (ETH) برای سوخت رسانی به معاملات در شبکه اتریوم استفاده می شود. توکن ها را می توان در Ethereum ساخت ،
اما اتر هنوز هم برای ارسال یک توکن نیاز است.
این هزینه  ی استخراج را تأمین می کند (به رایانه هایی که معاملات در شبکه اتریوم را تأیید می کنند) می پردازد.

 

برای بدست آوردن سود سهام، NEO (NEO) در یک کیف پول سپرده گذاری میشود.
این سود سهام با عنوان GAS شناخته می شود.
توکن ها را می توان در NEO مانند اتریوم ساخته شوند.
هنگام ارسال توکن در شبکه NEO ، باید GAS را به عنوان هزینه تراکنش پرداخت کنید ،
به همان روشی که اتر برای پرداخت هزینه اتریوم استفاده می شود.

 

سرانجام، نگه داشتن Dash کافی (DASH) به کاربران اجازه می دهد تا در تصمیمات مهم برای شبکه Dash رای دهند.
اگر ایده ای برای ارتقاء شبکه DASH وجود داشته باشد ، آنهایی که داش کافی دارند می توانند رای دهند
تا تصمیم بگیرند که آیا این بروزرسانی باید رخ دهد یا خیر.
این حق رأی به دارندگان DASH اجازه می دهد تا در چگونگی تحقق این پروژه سخنان خود را بیان کنند.

نمونه ای از کوین ها

 

همه بازارهای بزرگ دارایی های دیجیتال امروز به عنوان سکه تعریف شده اند. با این حال، همه سکه ها دارای  بازار زیاد خوبی نیستند.
وب سایت قیمت گذاری صنعت Coinmarketcap بیش از ۹۰۰ نمونه سکه را نشان می دهد.

 

البته، ما نمی خواهیم تک تک سکه های دیجیتال را در اینجا لیست کنیم.
لیست کامل را می توانید در Coinmarketcap مشاهده کنید.
ما برخی از آنهایی که بیشتر شناخته شده هستند  را گنجانده ایم.
این امر می تواند به درک شما از معنای استفاده از اصطلاح سکه کمک کند.

 

Bitcoin (BTC)

Bitcoin Cash (BCH)

Litecoin (LTC)

Ethereum (ETH)

Ripple (XRP)

Cardano (ADA)

Stellar (XLM)

NEO (NEO)

NEM (XEM)

Monero (XMR)

 

توکن چیست؟

توکن هامعمولاً سکه های دیجیتال خوانده می شوند.
اما این درست نیست و یک تفاوت عمده وجود دارد! توکن ها روی blockchains های موجود ایجاد می شوند.
در حقیقت ، به لطف ایجاد و تسهیل قراردادهای هوشمند، رایج ترین پلتفرم توکن blockchain Ethereum است.
توکن هایی که بر روی سکوی Ethereum ساخته شده اند با عنوان ERC-20 توکن شناخته می شوند.

 

با این حال ، افراد دیگری مانند NEO ، Waves ، Lisk و Stratis نیز وجود دارند.
در حالی که همانطور که در بالا ذکر شد ، نشانه های موجود در سکوی Ethereum به عنوان ERC-20 توکن شناخته می شوند ،
NEO از نشانه هایی با نام توکن NEP-5 استفاده می کند.

هر کس می تواند توکن های دلخواه خود را در یکی از این سیستم عامل ها بسازد.

چگونه توکن ها ساخته می شوند؟

در واقع  به طور شگفت آوری توانایی فنی کمی لازم دارد.  به یک فرد تازه وارد توصیه نمی شود ،
اما برای کسی که کمی تجربه برنامه نویسی دارد ، تا زمانی که فکر می کنید طول نمی کشد.
لازم است که آن فرد مقداری از سکه‌ها را به blockchain اختصاص دهد،تا توکن ها ساخته شود.

به عنوان مثال ، اگر توکن در Ethereum ایجاد شده است ، سازنده برای تأمین اعتبار کارگران شبکه می بایست
مقداری اتر هزینه کند تا اعتبار معامله توکن (ایجاد) را تأیید کند.

 

یادآوری این نکته حائز اهمیت است که برای کلیه معاملات توکنی در یک blockchain ، نه فقط ایجاد توکن،
باید هزینه پرداخت شود.
بنابراین ، هر برنامه ساخته شده روی Ethereum باید از سکه های اتر استفاده کند تا توکن های خاص
برنامه را از یک کاربر به کاربر دیگر یا بین برنامه و کاربر منتقل شود.

 

این دقیقاً همان روشی است که معاملات سکه برای کسانی که از شبکه محافظت می کنند باید هزینه پرداخت شود.

هدف از این کار

بیشتر توکن ها در برنامه های غیرمتمرکز یا dApps مورد استفاده قرار می گیرند.
هنگامی که توسعه دهندگان توکن خود را ایجاد می کنند ، می توانند تصمیم بگیرند که چه تعداد واحدی
را می خواهند بسازند و هنگام ایجاد، این توکن های جدید از کجا ارسال می شوند.
آنها مقداری از cryptocurrency بومی را در تابلوی زنجیره ای که ایجاد می کنند در این مرحله پرداخت می کنند.
پس از ایجاد ، توکن ها اغلب برای فعال کردن ویژگی های برنامه ای که برای آن طراحی شده اند استفاده می شوند.
به عنوان مثال ، Musicoin یک توکن است که به کاربران امکان می دهد از ویژگی های مختلف سکوی Musicoin دسترسی داشته باشند.
این می تواند تماشای یک فیلم موسیقی یا پخش یک آهنگ باشد.
Binance (مبادله) نیز توکن خاص خود را دارد. هنگامی که کاربران با BNB (نشان Binance) تجارت می کنند ، هزینه آنها ۵۰٪ کمتر است.

فواید عظیم ایجاد توکن

 

از آنجایی که توسعه دهنده dApp و توکن ها نیازی به ایجاد blockchain خود ندارند، باعث صرفه جویی در وقت و منابع می شود.
آنها می توانند ضمن اینکه از امنیت blockchain بومی استفاده می کنند ، از ویژگی های cryptocurrency  برنامه خود استفاده کنند.

زمان تنها چیزی نیست که آنها  ذخیره می کنند – اگر آنها به جای یک dApp و توکن ،  سکه  را ایجاد کردند ،
برای تأیید معاملات خود نیز باید استخراج کننده پیدا کنند.

 

استخراج کننده زیادی را می طلبد تا یک زنجیره محکم ایجاد کنند که مورد حمله قرار نگیرد.
این امر برای بسیاری از رایانه ها بسیار بهتر است که روی یک blockchain اشتراکی کار کنند به جای اینکه
روی هزاران بلاکچین ضعیف ، متمرکز شوند.

منبع :‌ آی ماینر

تاریخ بروزرسانی : 2020-06-23 / گردآوری :
/
برچسب ها:
گزارش خطا در خبر
اخبار مرتبط :
logo-samandehi