بهتر است احساسات خود را سرکوب کنید!

بهتر است احساسات خود را سرکوب کنید!روانشناسی

سرکوب کردن احساسات گاهی به سرکوب کردن شخصیت خود می انجامد سعی کنید برای هر احساسی که در خودتان مشاهده می کنید راه ابراز آن هر چند کم را برای خود باز بگذارید

بروز دادن احساسات درونی باعث بهداشت روانی روح و جسم می گردد این خوب است که بتوانید تعادلی بین احساسات خود و طرز بیان آن را داشته باشید ابراز صحیح احساسات می تواند نقش مهمی در سلامت روحی داشته باشد خیلی از افراد هستند مه به دلایل عدم اعتماد بنفس به سرکوب کردن احساسات خود می پردازند در این مطلب از نیک صالحی ما به شما خواهیم گفت که سرکوب کردن احساسات خوب است یا بد

سرکوب کردن احساسات

افراط در هر بعدی می تواند زیبایی زندگی را از ما بگیرد.
گاهی سرکوب کردن احساسات نه تنها بد نیست بلکه ستودنی است.
مواردی در زندگی وجود دارد که انسان باید بتواند احساسات خود را کنترل کند .
اما بعضی ها آن قدر احساسات خود را سرکوب می کنند که حتی وقتی به دلیل سلامتی شان نیازمند ابراز احساسات اند از فراخواندن آن عاجزند.

کسانی که سرکوب کردن احساسات برایشان عادت است چه کسانی هستند؟

۱) از احساسات دوری می کنند
تا جایی که بتوانند از دنیای احساسات دوری می کنند.
این افراد همیشه سعی می کنند کارهایی را انجام دهند که احساساتشان را تحریک نکند و تلاش می کنند تا با احساسات خود کنار آیند.

۲)احساسات دیگران را هم انکار می کنند
همیشه سعی می کنند تا حد ممکن احساسات را بی ارزش نشان دهند.
همواره می خواهند مطمئن شوند که حادثه ای آشفته و ناگوار نتواند آرامششان را به هم بزند.
مثلا وقتی همسرش از اتفاقی که افتاده ناراحت و آشفته است و گریه می کند فقط می گوید ناراحت نباش
چیزی که نشده.

۳) بر اساس منطق تصمیم می گیرند
بسیار اهل تفکر هستند.آن ها تمام تصمیم های خود حتی موارد احساسی را بر پایه عقل
و منطق می گیرند و گاهی اوقات برای تصمیم گیری تحقیقات فراوانی می کنند.

مثلا در تصمیم گیری برای ازدواج یا بچه دار شدن می توان نقش احساس را کاملا حس کرد.
اما آن ها به گونه ای درباره این موارد تحقیق می کنند که انگار می خواهند پایان نامه دکتری بنویسند.به جای این که کمی هم از احساس خود کمک بگیرند فقط به نتیجه تحقیق توجه می کنند و بر پایه آن تصمیم می گیرند.

سرکوب کردن احساسات

افراد باید احساسات خود را شناخته و علت آن احساس را جست و جو کنند

۴) متوجه نیستند که رفتارهایشان ، تأثیری احساسی بر طرف مقابلشان می گذارد
دیگران از دست آن ها عصبانی می شوند چون آن ها هیچ ارزشی برای احساسات قائل نیستند و این امر باعث می شود همسر این افراد عصبانی شوند.

۵) آن ها انسان هایی آرام و خونسردند به خصوص به
وقت مشکلات آن ها همیشه خونسردند و دنیایی به نام دنیای احساسات برایشان وجود خارجی ندارد.این افراد هیچ گاه احساساتی نمی شوند حتی در مواقعی که اتفاقی هولناک رخ می دهد.

۶) گریه نمی کنند مورد دیگری که احساسات را در جوانان سرکوب می کند داشتن والدینی است که نمی توانند احساسات خود را کنترل کنند و به قول خودشان دائم می خواهند مراقب فرزندانشان باشند و جوّی را به وجود می آورند که فرزندان دیگر دوست ندارند به دنیای احساسات برگردند

چگونه با رفتارشان دیگران را آزار می دهند آن ها به گونه ای رفتار می
کنند که همسر و دوستداران و اطرافیانشان نمی توانند با آن ها احساس نزدیکی کنند و همین باعث بروز مشکل می شود.

سعی می کنند انگشت روی چیزی نگذارند و نسبت به هیچ موضوعی حساس نشوند.
از آن جایی که فقط احساسات است که می تواند روابط را گرم و صمیمی کند پس هیچ گاه
نمی توانید با آن ها رابطه ای صمیمی برقرار کنید.
در نتیجه آنان را افرادی سرد ، بی توجه، نجوش و درون گرا می نامید.
دلیل دیگری که باعث می شود تا همسر و اطرافیانشان خسته شوند این است که لذت ها را نادیده می  گیرند.

 چرا سرکوب کردن احساسات برای برخی عادت شده است؟

آن ها در زیر منطق گرایی و واقع بینی، با زخمی احساسی به نام غم دست و پنجه نرم می
کنند و برای رویارویی با آن ، انکار کردن را انتخاب می کنند.
در زندگی تک تک این افراد نکته های بسیار دردناک و غم انگیز وجود دارد که آن را انکار می
کنند.
درد فرزند خواندگی، رنجش از داشتن والدینی سرد و بی توجه، غم جدایی والدین(طلاق).
آن ها برای کنار آمدن با دردشان ، خیلی زود و در سنینی پایین ، انکار کردن احساسات را
می آموزند و در واقع دیگر نمی دانند چگونه می توانند دوباره این احساسات را بیابند.گاهی اوقات غم آن ها
بسیار عمیق و سنگین است مانند لطمه مرگ والدین و گاهی اوقات این غم نهفته و بی صداست مانند سرمایی
که از بی احساسی و کم توجهی والدین بوجود می آید و به تدریج باعث دل شکستگی شان می شود.

 سرکوب کردن احساسات یک جوان در خود چه دلایلی دارد

مورد دیگری که احساسات را در جوانان سرکوب می کند داشتن والدینی است که نمی توانند احساسات خود را کنترل
کنند و به قول خودشان دائم می خواهند مراقب فرزندانشان باشند و جوّی را به وجود می آورند که فرزندان
دیگر دوست ندارند به دنیای احساسات برگردند.

اگر شما هم فکر می کنید که احساساتتان را انکار می کنید این تمرینات را انجام دهید:

آشنایی با پایه های اصلی احساسات

پایه های اصلی
احساسات همان چهار حسی هستند که به سراغ تمام انسان ها می آیند: شادی، غم، ترس و خشم.
در ابتدا یا انتهای روز این پرسش ها را از خود بپرسید:- چه چیزی مرا غمگین می کند- چه چیزی
مرا شاد می کند- چه امری باعث عصبانیت من می شود- چه چیزی باعث می شود که بترسم

سعی کنید
به تمام موضوع ها و مسائل روزانه خود فکر کنید تا پاسخ این چهار پرسش را بیابید.
مثلا” می ترسم آفتاب پوستم را بسوزاند” یا ” وقتی امروز ساعت ۵ صبح صدای زنگ تلفن مرا بیدار کرد
عصبانی شدم” یا ” از این که همسرم امشب نمی تواند با من به مهمانی بیاید غمگینم” با گذشت زمان
و با انجام دادن این تمرین ها کم کم به این نتیجه خواهید رسید که شما هم با احساسید.
باید با غم وجودی تان و آن حادثه ای که باعث به وجود آمدن این غم شده ارتباط برقرار کنید
.
نیاز دارید دوباره گریه کنید.
تمامی این اشک های سرکوب شده می تواند کم کم شما را به احساستان باز گرداند.

نسبت به دردهای فیزیکی خود ابراز احساسات کنید
مثلا کمرتان درد
می کند ، محل این دردها را مشخص کنید و بعد وانمود کنید که هر یک از این درها بیانگر
یک احساس اند.
آیا درد پایتان برای این نیست که از خرید خانه خسته شده اید؟! هر روز که می گذرد انسان بیشتر
می آموزد که احساسات تأثیر فراوانی بر روی جسم می گذارند.

شادی وغم های دوران کودکی را به خاطر آورید
دردناک ترین خاطره دوران کودکی خود را به یاد بیاورید.
عامل اصلی آن اتفاق چه کسی بود و الان چه تاثیری روی شما می گذارد؟( سعی کنید آگاهانه ارتباطی بین آن حادثه و احساسات اکنون خود را بیابید).

سرکوب کردن احساسات

برای تصمیم گیری هایتان از احساس کمک بگیرید

مقدار احساس خود را بسنجید.ببینید در تصمیم گیری هایتان بیشتر
از منطق کمک می گیرید یا احساس.
اگر فقط منطق را در نظر می گیرید فهرستی از جایزه هایی تهیه کنید که اگر تصمیم های خود را
بر پایه احساس بنا کنید دیگران به شما خواهند داد.
از دیگران بیاموزید به افرادی توجه کنید که تصمیم
های خود را بر پایه احساسات می گیرند.

در رفتار خود تغییر ایجاد کنید
منکر احساسات بودن یعنی زندگی کردن با احساساتی که سال هاست دفن شده و ابراز نشده است.
پس سعی کنید تا به کند و کاو در دنیای احساسات خود بپردازید .
وقتی عملی متفاوت انجام می دهید باعث شکستن الگوهای رفتاری ریشه دار خود می شوید.
پس در رفتار خود تغییر ایجاد کنید و کارهایی ناگهانی انجام دهید تا بتوانید با احساسات خود ارتباط برقرار کنید و از خوشی ها و مبارزه های زندگی لذت ببرید.

بیشتر بدانید چرا بعضی ها قادر به بیان احساسات خود نیستند؟

-دلایل متفاوتی وجوددارد. نوع تربیت و پیام های والد که در درون این گروه از افراد شکل گرفته، به آنها می گوید که بیان احساس برای تو جایز نیست. مثلا ممکن است برای یک مرد در یک مورد خاص، بیان احساس رفتاری به دور از مردانگی اش باشد اما برای یک زن بیان آن احساس بجا باشد. اینکه ما در کودکی با چه فرهنگی بزرگ شده ایم، در آینده تاثیر زیادی بر بیان احساسات ما خواهد گذاشت.

در کودکی بیان بعضی احساسات برای ما جایز است اا در بیان بعضی دیگر مجاز نیستیم. مثلا ممکن است برای یک پسر چهار، پنج ساله بیان خشم جایز باشد اما ابراز غم نه. بنابراین او در بزرگسالی هنگامی که خشمگین می شود می تواند خشم خود را بیان کند ولی اگر غمگین شود بیان احساس غم یا ترس برایش امکانپذیر نیست و ما با مکانیسم دفاعی به نام «پوشش احساسی» روبرو می شویم.

پوشش احساسی یعنی زمانی که غمگین است خشمگین می شود یا ممکن است برای یک دختر در فرهنگی که بزرگ شده، خوشحالی قابل بیان نباشد ولی احساس غم یا ترس قابل بیان باشد، بنابراین او می توانددر بزرگسالی غمگین شود ولی حق ندارد خیلی خوشحال و شاد باشد.

تبیان / موفقیت

تاریخ بروزرسانی : 2019-01-24 / گردآوری :
/
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
هم سامپرسیلدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهری
ویدئو