گلاب آدینه : یکی از همکارانم از عصبانیت به آستانه انفجار رسیده بود!

گلاب آدینه : یکی از همکارانم از عصبانیت به آستانه انفجار رسیده بود! سینمای ایران و جهان

گلاب آدینه زمانی قرارداد تیپ بود که برای هر بازیگر با توجه به رزومه اش حداقلی از دستمزد را تعیین می کرد اما این روزها بیشتر این دست اندرکاران نمایش ها هستند که با تعامل دستمزد تعیین می کنند. گلاب آدینه ، بازیگر پیش‌کسوت تئاتر که از سال‌های دهه ۵٠ و ۶٠ با نمایش‌هایی چون […]

گلاب آدینه

زمانی قرارداد تیپ بود که برای هر بازیگر با توجه به رزومه اش حداقلی از دستمزد را تعیین می کرد
اما این روزها بیشتر این دست اندرکاران نمایش ها هستند که با تعامل دستمزد تعیین می کنند.

گلاب آدینه ، بازیگر پیش‌کسوت تئاتر که از سال‌های دهه ۵٠ و ۶٠ با نمایش‌هایی چون «مرگ یزدگرد» و «سلطان
مار» روی صحنه تئاتر هنرآفرینی کرده و این شب‌ها نیز در نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» به ایفای نقش می‌پردازد
از جمله بازیگرانی است که سعی می کند از همان ابتدا و بی درگیری در تعارفات مرسوم، دستمزد مرسوم خود
را برای بازی در یک نمایش تعیین کند.

بهتر است از همان ابتدا تکلیف را روشن کنند

آدینه در پاسخ به این پرسش که «باتوجه به سابقه و تجربه شما، فکر می‌کنید نحوه پرداخت دستمزد بازیگران در
یک گروه تئاتر باید به چه صورت باشد؟» به “شرق” توضیح می‌دهد: مثل هر شغل دیگری، به نظر من قبل
از هرچیز بهتر است تکلیف اعضای یک گروه نمایشی با خودشان روشن باشد.
چون وضعیت تئاتر و مشکلات و کمبودهایش را همه دست‌اندرکاران می‌دانند بنابراین با شروع یک نمایش، هرکس دستمزدی را که
برای خودش متصور است، پیشنهاد می‌دهد و کارگردان می‌پذیرد یا نمی‌پذیرد و راه دوم این است که همگی به معنای
واقعی، رفاقتی کار کنند و در انتها هرکس سهمی نصیبش شود.
بسیار دیده شده عوامل کار مبلغی در ذهنشان هست و حتی پیشنهاداتی می‌دهند و بعد از اتمام کار وقتى می‌بینند
همکارشان دستمزدى بیشتر گرفته، پشیمان می‌شوند و اختلاف به وجود می‌آید.
اگر افراد به کارگردان یا تهیه‌کننده اعتماد ندارند از همان ابتدا نباید وارد این بازی شوند.
بلاتکلیفی آفت است.

کاری با شرایط تولید ندارم و دستمزد خودم را می گیرم

وقتی از آدینه می‌پــرسیم «شما کدام راه را انتخاب می‌کنید؟» پاسخ این است: به قول دیالوگ نمایشی که الان در
حال اجرای آن هستم (بیوه‌ها…) پرواضح اسـت کــه راه اول را انتــخاب می‌کنم و کــاری به شرایط تولید و دیگر
اعضای گروه ندارم.
من با درنظرگرفتن همه شرایط، دستمزدی برای خودم مشخص می‌کنم.
اگر گروه توانایی پرداخت آن را داشته باشد، حتما همکاری می‌کنم وگرنه بسیار محترمانه از هم خداحافظی می‌کنیم.
آیا این بهتر نیست؟» و باز تأکید می‌کند: «بلاتکلیفی آفت است».

موافق قرارداد تیپ نیستم

اما آدینه با قراردادهاى تیپ که پیش از این رایج بود، چقدر موافق است؟ اصلا موافق نیستم چون موارد بسیار
زیادی دیده شده که در این قراردادها برای افرادی که چهره‌های شناخته‌شده تلویزیون و… هستند استثنائاتی قائل شده‌اند و دستمزدهای
بالاتری نسبت به بقیه اهالى تئاتر به آنها داده شده و در نتیجه دیگران احساس اجحاف و تبعیض کرده‌اند.
با توجه به اینکه هر کارگردانی حق دارد از هر چهره‌ای در کارش استفاده کند و وقتی یک چهره شناخته‌شده
می‌آید، به صرف اینکه اولین حضورش در صحنه است، بعید به نظر می‌رسد که حاضر باشد حداقلِ دستمزدِ قرارداد تیپ
را بگیرد؛ کارگردان هم نمی‌تواند به او چنین پیشنهادی کند.

یکی از همکاران از عصبانیت به حد انفجار رسیده بود

وی ادامه می دهد: یادم هست اوایلی که قرارداد تیپ اجرا شد، یکی از همکارانم وقتی متوجه شد فلان بازیگر،
دوبرابر او دستمزد گرفته، باور کنید از عصبانیت به آستانه انفجار رسیده بود! این یک نمونه بود که من دیدم
و بعد دعوای مفصلی بین او و کارگردان در گرفت.
من فکر می‌کنم نظیر این پیشامدها در گروه‌ها زیاد رخ داده.

سینماژورنال

تاریخ بروزرسانی : 2016-05-13 / گردآوری :
/
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
هم سامدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریویدئو