زنده اما بی هویت

زنده اما بی هویت

برنا دروازه غار محله ای نام آشنا برای آنان است.همان ها که چه بسیار شب های زمستانی در کوچه های تنگ و تودرتوی این محله، شب را به صبح رسانده اند و از سطل های زباله تغذیه کرده اند.همان ها که در بینشان کم نبودند کسانی که جسدشان چند روز در کارتن های گوشه خیابان […]

برنا دروازه غار محله ای نام آشنا برای آنان است.همان ها که چه بسیار شب های زمستانی در کوچه های
تنگ و تودرتوی این محله، شب را به صبح رسانده اند و از سطل های زباله تغذیه کرده اند.همان ها
که در بینشان کم نبودند کسانی که جسدشان چند روز در کارتن های گوشه خیابان افتاده و بوی تعفنشان سر
به آسمان گذاشته بود.همان هایی که از سر ناچاری و خماری سرنگ های ریخته شده در خیابان را جمع می
کردند و برای روز مبادا نگه می داشتند.حالا همان ها صبح ها قبل از ساعت ۸ پشت درهای بسته یک
مرکز در یکی از کوچه های این محله می نشینند تا درب این مدینه فاضله به رویشان باز شده و
به داخل هجوم ببرند.مدینه فاضله ای برای معتادان ایدزی در و دیوار به رنگ خاک است.به نظر می آید غبار
زمان چهره اینجا را به کلی تغییر داده است.با اینکه درختچه های سبز و گل و گلدان در مرکز چیده
اند اما انگار بوی مرگ و نا از همه جا استشمام می شود.یک اتاق پذیرایی، یک هال و یک اتاق؛
کل ساختمان این مرکز( انجمن ایدز ایران) را تشکیل داده است.سمت چپ این ساختمان میز بزرگ پلاستیکی و صندلی های
دور آن برای پذیرایی از بیمارانی است که به این مرکز مراجعه می کنند.اکثرشان زندانی هایی بوده اند که در
زندان با تزریق از سرنگ مشترک درگیر این بیماری شده اند.هرکدام با جرمی جدا به آن جا رفتند و با
دردی مشترک از آن جا خارج شدند…
تعدادی هم کارتن خواب هایی هستند که از زمین خدا گوشه ای برای خود برگزیده اند تا در خلوت دنج
خود با خماری و بیماری تنها باشند.بعضی هایشان هم با رفتارهای جنسی پرخطر خود به دام ویروس ایدز افتاده اند.در
چهره این ها چیزی فراتر از انتظار برای مرگ دیده می شود.حس ندامت و پشیمانی…
طعم تلخ ایدز زیر زبان معتادان در کوچک اتاق روبرو باز است و یکی یکی وارد می شوند.نصف لیوان یکبار
مصرف، سهم آن ها از شربت تریاک است.وقتی وارد اتاق می شوند انگار کوهی از درد با خود به آن
جا می آورند.چشم های خسته، کمرهای خم شده، چهره های چروکیده و سکوت مبهم، وجه مشترک بین آن هاست.قبل از
خوردن شربت، زهر تریاک را با نیم لیوان آب مخلوط می کنند تا طعم آن هر چه کمتر به کامشان
تلخ آید.با خوردن شربت به سمت صندلی های پلاستیکی روبرو می روند تا بشقابی از غذای گرم نصیبشان شده و
امروز را هم با شکم پر سر بر بالین بگذارند.اما نکته قابل توجه اینست که همه این ۱۰۰ نفری که
به این مرکز رفت و آمد دارند، به نوعی به یکی از مواد مخدر معتاد بوده اند که تعدادی از
آنها با ورود به این مرکز اعتیاد خود را ترک کرده و کنار گذاشته اند.سهم بالای ایران از معتادان ایدزی
*ویروس اچ آی وی پس از ورود به سیستم خونی افراد از طریق رابطه جنسی محافظت نشده با فرد مبتلا
به این ویروس، یا از طریق تزریق با سوزن و سرنگ مشترک آلوده یا از طریق مادر به نوزاد در
زمان بارداری و شیردهی در بدن شروع به افزایش کرده و در مدتی بین پنج تا ده سال باعث از
بین رفتن کامل سیستم ایمنی می شود.زمانی که سیستم ایمنی بدن از بین برود هر بیماری هرچند ساده، می تواند
منجر به مرگ بیمار شود.زمانی که سیستم ایمنی بدن به طور کامل از بین رود و تعداد ویروس های اچ
آی وی در بدن زیاد شود گفته می شود که فرد به ایدز مبتلا شده است.بنابراین واضح است که بیماران
اچ آی وی مثبت جان خود را در اثر ایدز از دست نمی دهند بلکه بیماری های دیگری مانند سل،
اسهال و حتی سرماخوردگی باعث از پا درآوردن آنها می شود چون سیستم ایمنی بدن آنها برای از پا درآوردن
بیماری ها هیچ قدرت دفاعی ندارد.برای همین این دسته از بیماران باید بلافاصله پس از ابتلا به هر بیماری برای
درمان آن اقدام کنند.طبق آمار سازمان ملل شیوع ویروس اچ آی وی در ایران بیشتر از طریق استفاده از سرنگ
و سوزن مشترک در بین معتادان تزریقی است.معتادانی که دوران حبس خود را در زندان سپری می کنند به علت
دسترسی نداشتن به سوزن و سرنگ یک بار مصرف مجبورند از قطره چکان به جای سرنگ استفاده کننده و به
طور مشترک به تزریق مواد بپردازند.بسیاری از آنها از این طریق به ویروس اچ آی وی آلوده می شوند و
پس از آزاد شدن از زندان، زنان خود را نیز آلوده می کنند.ایدزی ها ۳۰ سال شانس زندگی دارند اگر…
حمیدرضاشاعری، رئیس انجمن ایدز ایران که مسوولیت اداره سه مرکز کاهش آسیب را بر عهده دارد در گفت و گو
با برنا می گوید: “در حال حاضر در کلینیک های مثلثی از افرادی که دارای رفتارهای پر خطر هستند حتی
با اسم مستعار نیز آزمایش اچ آی وی به عمل می آید و آنها را تحت درمان های سرپایی قرار
می دهند.ولی زمانی که بیماران فاقد هویت نیاز به استفاده از داروهای ART ، ARV و بستری شدن در بیمارستان
پیدا می کنند دیگر امکان ارائه خدمات به آنها وجود ندارد زیرا مراکز دولتی برای تشکیل پرونده و شروع درمان
نیاز به دریافت کارت شناسایی بیماران دارند.” وی ادامه می دهد:”تعداد بیماران مبتلا به ایدز در ایران حدود ۱۹ هزار
نفر برآورد شده است ولی تخمین زده می شود که آمار کلی این افراد در سراسر کشور بین ۶۰ تا
۸۰ هزار نفر باشد.” بنا بر گزارش برنا،همه بیماران اچ آی وی مثبت در صورتی که به خدمات درمانی رایگان
و داروهای تقویت کننده سیستم ایمنی بدن دسترسی داشته باشند، قادر خواهند بود تا ۳۰ سال پس از ابتلا به
این ویروس زندگی سالم و عادی داشته باشند اما مردان، زنان و کودکان اچ آی وی مثبت که فاقد دفترچه
بیمه درمانی یا دست کم کارت شناسایی هستند به علت محرومیت از درمان به ندرت تا ۱۰ سال پس از
ابتلا به این ویروس دوام می آورند و اغلب پس از پنج سال از زمان ابتلا جان خود را در
اثر ابتلا به بیماری های بسیار ساده یی مانند سرماخوردگی از دست می دهند…
میهمانان انجمن ایدز ایران از سر صبح تا نزدیکی های بعدازظهر در این مرکز به سر می برند.کارتن خواب هایی
که اینجا را ملجا و پناه خود قرار داده اند طرف های غروب مجبورند دوباره به آغوش ناملایم شهر باز
گردند.اما امید دارند تا اگر فردا دوباره رنگ آفتاب را دیدند سری هم به انجمن ایدز ایران بزنند…
آگهی استخدام همکار در سایت های نیک صالحی و پرشین وی
مناسب ترین کفش برای دویدن و پیاده روی + عکس
2009-07-01
امتیاز بدهید
امتیاز : 4 تعداد رای : 5
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
بازار سهسامسونگکفش پاشنه مخفیتور استانبول
دکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریمهر پرواز
خاطرات من و ایدز + علائم
خاطرات من و ایدز + علائم
بهترین روش پیشگیری از ایدز و بارداری درمردان؟
بهترین روش پیشگیری از ایدز و بارداری درمردان؟
پیشگیری از آلودگی جنسی
پیشگیری از آلودگی جنسی
سیستم دفاعی
سیستم دفاعی
مراحل بیماری ایدز
مراحل بیماری ایدز
مراقبت ویژه از بیماران
مراقبت ویژه از بیماران
مرحله نهائی بیماری
مرحله نهائی بیماری
چگونه خود را در برابر آلودگی حفاضت کنیم؟
چگونه خود را در برابر آلودگی حفاضت کنیم؟
بازار سهسامسونگکفش پاشنه مخفیتور استانبولدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریمهر پرواز