درمان ایدزبا زیدوودین

درمان ایدزبا زیدوودین ایدز

زیدوودین آنالوگ تیمیدین است که توسط آنزیمهای سلولی فسفریله شده و به شکل تری فسفات فعّال در آمده است.زیدوودین تری فسفات با آنزیم ترانس کریپتاز معکوس و طویل شدن زنجیره DNA ویروسی تداخل می کنند.به خوبی از دستگاه گوارش جذب شده،در کبد گلوکورونیده می شود.به راحتی از سد خونی- مغزی و جفت می گذرد و […]

زیدوودین آنالوگ تیمیدین است که توسط آنزیمهای سلولی فسفریله شده و به شکل تری فسفات فعّال در آمده است.زیدوودین تری
فسفات با آنزیم ترانس کریپتاز معکوس و طویل شدن زنجیره DNA ویروسی تداخل می کنند.به خوبی از دستگاه گوارش جذب
شده،در کبد گلوکورونیده می شود.به راحتی از سد خونی- مغزی و جفت می گذرد و غلظتهای درمانی در مایع آمنیوتیک
و پلاسمای نوزاد ولی نه دربافت سیستم عصبی مرکزی چنین،مورد توجّه قرار گرفته است.زیدوودین و متابولیت هایش در کلیه ترشح
می شوند.داروهایی که ترشح کلیوی یا گلوکوروئیداسیون کبدی را کاهش می دهند،ممکن است غلظتهای پلاسمایی را افزایش داده نیمه عمر
سرمی را طولانی کنند.زیدوودین جهت درمان افراد مبتلا به بیماری ایدز که کمتر از ۲۰۰ سلول CD4 در میکرولیتر دارند
برگزیده شده است.در این دسته،درمان بازیدوودین همراه با بهبودی بقا،کاهش عفونتهای فرصت طلب،بهبود معیارهای کیفیت زندگی،افزایش موقّت میزان سلولهای CD4
و سرکوب نسبی اچ- ای- وی بوده است.زیدوودین تراپی به عنوان درمان آغازین برای بیماران با اچ- ای- وی پیشرفته
از دیدانوزین وزالسیتابین بهتر است.بنابراین،زیدوودین داروی انتخابی و به عنوان خط اول درمان در مبتلایان با بیماری پیشرفته ایدز باقی
می ماند.درمان با زیدوودین پیشرفت به سمت ایدز و مرحله های انتهایی بیماری را نیز به تأخیر انداخته میزان سلولهای
CD4 را افزوده و تکثیر ویروس در بیماران بدون علائم یا با نشانه های خفیف عفونت اچ- ای- وی که
۲۰۰ تا ۵۰۰ سلول CD4 در میکرولیتر دارند را سرکوب می کند.تاکنون مداخله درمانی زودرس با مزیت افزایش بقا همراه
نبوده است.گرچه به علّت قطع زودهنگام مطالعات بر روی درمان،اطلاعات مربوط به بقا در این گروه ناکافی بوده است.درمان تأخیری
با زیدوودین تا وقتی CD4 به زیر ۲۰۰ سلول در میکرولیتر برسد یا تا زمانی که ایدز در بیماران با
اچ- ای- وی دارای علائم که ۲۰۰ تا ۵۰۰ سلول CD4 در میکرولیتر دارند تکامل یابد، با میزان بالاتر پیشرفت
بیماری، کاهش سریعتر میزان CD4 و ریسک بیشتر برای آنتی زنی P24 همراه است.درمان تأخیری در افراد با بیماری آسمپتوماتیک
و اچ- ای- وی بیش از ۲۰۰ سلول CD4 در میکرولیتر،با میزان بالاتر پیشرفت بیماری در طی سال اول درمان
و کاهش سودمندی همراه است.مدت زمان پاسخ درمانگاهی می تواند مرتبط با میزان CD4 باشد.با اطلاعات به دست آمدهزیدوودین برای
درمان بیمارانی که میزان سلول CD4 کمتر از ۵۰۰ در میکرولیتردارند ، توصیه می شود.گرچه بهضی صاحبنظران درمان کسانی که
اچ- ای- ویبدون علامت دارند و میزان CD4 بیش از ۲۰۰ سلول در میکرولیتر دارند را به صورت اختیاری در
نظر می گیرند.جدیداً برای درمان بیماران با عفونت اچ- ای- ویبیش از ۵۰۰ سلول CD4 در میکرولیتر دارند توصیه نمی
شود.زیدوودین در درمان کمپلکس ایدز- دمانس و کاهش پلاکتهای وابسته به اچ- ای- وی مفید است.گرچه از زیدوودین به کاربرده
شده،در بررسیهای آزمایشگاهی یا بالینی که تأثیر مفید آن را در این زمینه نشان دهد اطلاع قطعی موجود نیست.حداقل ۱۴
مورد مستند عفونت اچ- ای- وی علی رغم تجویز زیدوودین رخ داده است.در حال حاضر هیچ توصیه قطعی برای تجویز
زیدوودین موجود نیست.با این حال زیدوودین تراپی در طی تریمستر دوم و سوم حاملهگی و ۶ هفته ابتدای زندگی نوزاد،
احتمال انتقال اچ- ای- وی از مادر به کودک را می کاهد و می بایست جهت زنان حامله آلوده به
اچ- ای- وی در نظر گرفته شود.دوز های توصیه شده زیدوودین عبارتند از یک کپسول ۱۰۰ میلی گرمی هر چهار
ساعت ساعت(روزانه ۶۰۰ میلی گرم) برای کسانی که بیماری طول کشیده دارند (میزان CD4 در میکرولیتر ۲۰۰ یا کمتر) و
یک کپسول ۱۰۰ میلی گرمی هر چهار ساعت در هنگام بیماری (mg/d 500) برای کسانی که بیماری زودرس دارند (۲۰۰
تا ۵۰۰ سلول در میکرولیتر) برای پذیرفتن بهتر،پزشکان ۲۰۰ میلی گرم آن را در هر ۸ ساعت تجویز می کنند.دوز
پایینتر (mg/d 200) موجب افزایش میزان cd4 و کاهش آنتی ژن p24 می گردد.سردرد،دردعضلانی،کوفتگی،خستگی،استفراغ،اتساع شکم،دیس پپسی و بی خوابی در
همان اوایل شروع زیدوودین و پیکمانتاسیون ناخن و میوپاتی در طی درمان طولانی مدّت ممکن اسن مشاهده شوند.عارضه های جانبی
با علامتهای اولّیه بندرت جدی است و معمولاً نیازی به کاهش دوز روزانه یا قطع دائمی دارو نیست.کار دیومیوپاتی و
استئاتوز همراه نارسایی کبد و اسیدوزلاکتیک با رابطۀ اتیولوژیک مادران نیز دیده شده است.عوارض سمّی زیدوودین عبارتند از کم خونی،کمبود
گلبولهای سفیدو نوتروپنی.ماکروسیتوز همراه افزایش سیتومگالو نیز شایع است و الزاماً منجر به آنمی نمی شود.انمی (غلظت هموگلوبین g/dl یا
کمتر) و نوتروپنی (میزان نوتروفیل کمتر از ۷۵۰ تا ۱۰۰۰ در میکرولیتر) به ترتیب در ۷ درصد و ۳۷ درصد
افراد با بیماری ایدز طول کشیده و به ترتیب در ۱ درصد و ۸/۱ تا ۴ درصد آنهایی که در
مراحل ابتدایی بیماری ایدز هستند،مشاهده می شود.قطع درمان منجر به افزایش فوری هموگلوبین و نوتروفیل ها خواهد گشت.اریتروپوئیتین نوترکیبی انسان
ممکن است نیاز به تراسنفوزیون اریتروسیت را در بیمارانی که غلظت اریتروپوئیتین mg/ml 500 یا کمتر دارند ،کاهش دهد.فاکتورهای رشد
خونی نیز ممکن است مانع نوتروپنی شدید گردند.ارقام مربوط به خون می بایست در کسانی که بیماری پیشرفته دارند حداقل
هر ماه یک بار و در آنهایی که در مرحله های ابتدایی تر بیماری هستند،هر ۲ تا ۳ ماه بررسی
شوند.درمان بیمارانی که نوتروپنی پایدار (میزان نوتروفیل کمتر از ۵۰۰ در میکرولیتر) یا آنمی (کمتر از ۱/۷ گرم در سی
لیتر) دارند،می بایست به دیدانوزین تغییر یابد.نتیجه های بررسی روی ویروسهایی که از بیماران با اچ- ای- وی طول کشیده
با دریافت ۶ ماه یا بیشتر زیدوودین جدا شده اند،کاهش حساسیت به زیدوودین و افزایش غلظت متوسط مهر کننده تا
یش از ۱۰۰ برابر را نشان می دهد.جانشین های اسید آمینه در آنزیم ترانس کریپتاز معکوس (RT) با مقاومت به
زیدوودین همراه است و سطوح بالای مقاومت با تعداد اسیدهای آمینه موتاسیون یافته مرتبط است.مقاومت متقاطع نسبت به سایر آنالوگهای
نوکلئوزیدی بدون قسمت ۳ آزیدو (دیدانوزین،زالسیتابین یا استاوودین) هرگز مشاهده نشده است.دورنمای زیدوودین- درمان دراز مدت با زیدوودین در آنهایی
که بیماری طول کشیده دارند،یا کاهش شدّت اثر Efficacy) همراه می شود که با نزول میزان CD4 افزایش تکثیر ویروس،ظهور
مقاومت به زیدوودین،پیشرفت بیماری و افزایش کشندگی خود را نشان می دهد.درمان جایگزینی شامل آنالوگهای دیگر نوکلئوزید که در دسترس
هستند،درمان ترکیبی و در این اواخر داروهایی که با تکثیر اچ- ای- وی پس از انتگراسیون تداخل می کنند (مهر
کننده های پروتئاز) می باشد.http://sama6.org/article/2/EIDS.htm
تاریخ بروزرسانی : 2009-07-01 / گردآوری :
/
برچسب ها:
گزارش خطا در خبر
اخبار مرتبط :