ماهیت اعتیاد، مواد و معتادان

ماهیت اعتیاد، مواد و معتادان اعتیاد

متاسفانه باورهای غلط و اشتباه درمورد پدیده اعتیاد به اندازه ای شایع و فراوان است که اکثر مردم حتی افراد تحصیل کرده نیز با معنا و مفهوم پدیده اعتیاد ناآشنا می باشند. اعتیاد تنها عادت نیست و بسیار پیچیده تر از یک عادت معمولی است. اعتیاد ویژگیهای خاصی دارد که در هیچ یک از عادت […]

متاسفانه باورهای غلط و اشتباه درمورد پدیده اعتیاد به اندازه ای شایع و فراوان است که اکثر مردم حتی افراد تحصیل کرده نیز با معنا و مفهوم پدیده اعتیاد ناآشنا می باشند.
اعتیاد تنها عادت نیست و بسیار پیچیده تر از یک عادت معمولی است. اعتیاد ویژگیهای خاصی دارد که در هیچ یک از عادت ها دیده نمی شود. اعتیاد یک کلمه عامیانه برای یک پدیده بسیار پیچیده است که علم ابعاد مختلف آن را مشخص کرده است. در زبان علمی و تخصصی کمتر کلمه اعتیاد به کار برده
می شود و به جای آن از وابستگی استفاده می شود.
اعتیاد دارای علت های مختلف زیستی، روانی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است. این بیماری فراتر از یک عادت مانند ناخن جویدن یا چای نوشیدن است. ماهیت این بیماری به گونه ای است که فرد نمی تواند میزان و یا مقدار ماده مصرفی را کنترل کند. به دلیل اساس و زیر بنای زیستی و بدنی اعتیاد و همچنین ساختارهای خاص مغزی که در گیر اعتیاد هستند در بعضی موارد حتی یک بار مصرف یک ماده می تواند باعث وابستگی و اعتیاد فرد شود.
موادی که مورد مصرف و سوء مصرف قرار می گیرند فراتر از مواد مخدر است و شامل مواد بسیار متفاوت دیگری هم می شود. این مواد براساس نوع اثر اولیه ای که بر مغز می گذارند به انواع: مخدر، محرک، مسکن، توهم زا، نیروزا دسته بندی می شوند و بر اساس منشاء اولیۀ تولید آنها به انواع طبیعی، صنعتی یا شیمیایی تقسیم می گردند اما توجه به این نکته که منشاء اولیۀ تولید این مواد به معنای بی ضرر بودن استفاده از آنها نیست؛ بسیار مهم است. هیچ یک از این مواد باعث رشد قوای فکری، خلاقیت و عرفان نمی شود. بلکه مشکلی بر مشکلات قبلی فرد اضافه می کنند.
مصرف مواد در همه گروه های تحصیلی، اجتماعی و اقتصادی دیده می شود. ولی همیشه پوشیده و مخفیانه باقی می ماند. فقط در مواردی که مصرف فرد به حد بالایی برسد یا بیمار،منابع حمایتی و اقتصادی خود را از دست دهد و قادر به کار و فعالیت نباشد و به صورت معتادان بی خانمان در آید است که، دیگران از روی رفتار و حالات فرد به اعتیاد او پی می برند و این تصور پیش می آید که معتادان افرادی بی سواد یا فقیر هستند.
در حال حاضر اعتیاد در همه گروه های مختلف انسان ها و در همه فرهنگ ها و جوامع دیده می شود و ربطی به تحصیلات، موقعیت اجتماعی و اقتصادی ندارد . اعتیاد مانند هرپدیده دیگری علت دارد و علت اعتیاد تنها فقر و بی سوادی نیست که گروه خاصی مبتلا شوند و گروهی دیگر مبتلا نشوند.
همه معتادان افراد بی ایمانی نیستند.درست است که اعتقادات مذهبی، معنوی و ایمان می تواند مانع بروز و ابتلا به بسیاری از آسیب های روانی ـ اجتماعی شود ولی بدان معنی نیست که هر کسی که مبتلا به اعتیاد شد لزوماً بی ایمان، بی اعتقاد و لامذهب است. بسیاری از معتادان با استفاده از اعتقادات خود توانسته اند ترک کنند و دوباره به جامعه برگردند. بسیاری از درمان های خاص اعتیاد با استفاده از اعتقادات و ایمان معتادان برنامه ریزی و طراحی شده اند.در این نوع از درمان ها،اعتقادات مذهبی و معنوی و ایمان معتادان به آنان کمک می کنند تا بر این بیماری سنگین خود غلبه کنند.
تصور آن که مصرف مواد فقط در نتیجه نداشتن ایمان، اراده، شخصیت قوی، بی سوادی، فقر و… ایجاد
می شود اشتباه است. این نوع نگرش ها فقط ساده انگاری نسبت به پدیده ای بسیار پیچیده است و جز
جریحه دار کردن احساسات افراد مبتلا به بیماری و خانواده های آنها هیچ فایده دیگری ندارد

تاریخ بروزرسانی : 2009-07-30 / گردآوری :
/
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
هم سامدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریویدئو