چهره انسانها در قیامت

چهره انسانها در قیامتدین و اندیشه

چهره انسانها در قیامتReviewed by Esmaeeli on Feb 23Rating: عقیده صحیح در مورد معاد آن است که هم روحانی و هم جسمانی است .در این میان نظرات دیگری نیز وجود دارد .هم چنین در کیفیت معاد جسمانی… عقیده صحیح در مورد معاد آن است که هم روحانی و هم جسمانی است .در این میان نظرات […]

چهره انسانها در قیامتReviewed by Esmaeeli on Feb 23Rating:


عقیده صحیح در مورد معاد آن است که هم روحانی و هم جسمانی است .
در این میان نظرات دیگری نیز وجود دارد .
هم چنین در کیفیت معاد جسمانی…

عقیده صحیح در مورد معاد آن است که هم روحانی و هم جسمانی است .
در این میان نظرات دیگری نیز وجود دارد .
هم چنین در کیفیت معاد جسمانی نیز اختلاف نظر وجود دارد.

مرحوم علامه مجلسى مى‏گوید: معاد جسمانى از امورى است که همه صاحبان ادیان در آن اتفاق نظر دارند و از
ضروریات دین محسوب مى‏شود و منکران آن از زمره مسلمین خارجند، آیات کریمه قرآن در این زمینه صراحت دارد و
قابل تأویل نیست و اخبار در این زمینه متواتر است و قابل انکار نمى‏باشد.

اینان مى‏گویند: درست است که کانون پاداش و کیفر و لذّت و ألم، روح است، ولى ما می دانیم که
روح، بسیارى از لذّت‏ها و آلام را از طریق چسم دریافت مى‏کند.
بنابراین، باید معاد جسمانى باشد همان طور که ظاهر آیات و روایات بر همین امر دلالت دارد آیاتى از قبیل:

۱-«أَیَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَجْمَعَ عِظَامَهُ بَلَى قَادِرِینَ عَلَى أَن نُّسَوِّیَ بَنَانَهُ»؛ آیا انسان مى‏پندارد که استخوان‏هاى او را جمع نخواهیم
کرد، آرى قادریم که حتى خطوط سر انگشتان او را موزون و مرتب کنیم .

۲- بگو همان کسى آن را زنده مى‏کند که نخستین بار آفرید و او به هر مخلوقى آگاه است».

۳- خداوند کسانى که در قبرها هستند را زنده مى‏کند.

۴- در صور دمیده مى‏شود پس همه از قبرها به سوى پروردگارش شتابان مى‏روند.

مراد از جسمانى بودن معاد:

بعضى‏ها جسمانى بودن معاد را به معناى این مى‏دانند که جسم انسان با همین خصوصیات مادى که براى این دنیا
خلق شده و پیوسته در تحول است در آخرت هم با همین خصوصیات زنده خواهد شد.
بدن اخروى عین بدن دنیوى است.اما جسمانى بودن به این معنا که قابلیت براى بقا و جاودانگى ندارد بدون
شک هیچ یک از معتقدان به معاد جسمانى ملتزم نمى‏شوند، جسمى که در دنیا بود با همان وضعیت بر نمى‏گردد،
بلکه منظور بازگشت آن به گونه دیگر خواهد بود به طورى که از جهت شباهت عین جسد اول باشد و
از جهتى مثل آن است.
به طورى که هر کس این قالب را ببیند بگوید این، فلانى است، آن فلان شخص دیگر است.
به تعبیر دیگر مادى بودن در قیامت و آخرت مادیتى خواهد بود که با قوانین مربوط به آن جا سازگار
باشد به نحوى که قابلیت جاودانگى داشته باشد و فضولات نداشته باشد و موجب خستگى و ملالت نباشد.

آیا انسان مى‏پندارد که استخوان‏هاى او را جمع نخواهیم کرد، آرى قادریم که حتى خطوط سر انگشتان او را موزون
و مرتب کنیم.

صدرالمتألهین می گوید: آن چه در اعتقاد به حشر بدن‏ها از روز قیامت لازم است، آن است که بدن هایى
از قبرها برانگیخته مى‏شوند به طورى که اگر کسى تک تک آن‏ها را ببیند، بگوید: این فلان کس است یا
بگوید این بدن فلان است و آن بدن به همان است.

علامه تهرانى(ره) مى‏نویسد: جمهور(همه) اهل اسلام و تمام فقهاء و اصحاب حدیث قائل شده‏اند که معاد فقط جسمانى است.
بنابراین، روح در نزد آنان عبارت است از جسمى که در بن سارى و جارى است همانند آب در گل
و روغن در زیتون.

جمهور فلاسفه و پیروان مشایین، قائل شده‏اند که معاد فقط روحانى است؛ یعنى فقط عقلى است، چون بدن و جسم
به واسطه انعدام، صورت و عوارض و متعلقاتش منعدم مى‏شود و اعاده معدوم امرى محال است، امّا نفس چون مجرّد
است باقى مى‏ماند.

همچنین بخوانید :  گناهان کوچک را جدی بگیریم!

جهنم بسیارى از اکابر حکما و مشایخ عرفا و جمعى از متکلمین مانند حجه الاسلام غزالى و کعبى و حلیمى
و راغب اصفهانى و بسیارى از اصحاب امامیه ماند شیخ مفید و شیخ طوسى و سید مرتضى و علاّمه حلّى
و خواجه نصیر الدین طوسى قائل به هر دو قسم از معاد شده اند و محقق سبزوارى هم همین قول
را متین و استوار مى‏داند، چون انسان عبارت است از نفس و بدن، به تعبیر دیگر، از عقل و نفس
ترکیب یافته است، بنابراین، براى بدن کمالى است و براى نفس هم کمالى.
و هم چنین اکثر نصارى و تناسخیه نیز به همین قول معتقدند فقط فرق در این است که محققین از
مسلمین و پیروان آنان معتقدند، که ارواح حادث اند و به بدن عود مى‏کند، ولى تناسخیه معتقدند که ارواح
قدیم اند و هر کدام به جسم خاص حلول مى‏نمایند.

در گفتار کسانى که معتقد به معاد روحانى و جسمانى هستند، نیز اختلاف است که آیا آن چه از بدن
در آخرت بازگشت دارد، عین این بدن است؛ یا مثل آن است؟

ایشان مى‏فرماید: بر افراد صاحب بصیرت پوشیده نیست
که نشئه دوم که نشئه آخر است، شرایط دیگرى دارد.
بدنى ثابت و لا یتغیر و مناسب با ابدیت است.آیات وارد در قران کریم هم دلالت بر این دارند که
روح به بدنى مثل این بدن تعلق مى‏گیرد و محشور مى‏شود.
از جمله: «عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنشِئَکُمْ فِی مَا لَا تَعْلَمُونَ۷ ما در میان شما مرگ را مقدّر کردیم تا
آن که مثل‏هاى شما را تبدیل کنیم و شما را در آن چیزهایى که نمى‏دانید ایجاد نماییم».آیه دیگر: ما ایشان
را آفریدیم و بنیان وجودى و کیان آن‏ها استوار نمودیم و زمانى که بخواهیم مثل‏هاى آنان را تبدیل مى‏نماییم»

مراد
از امثال در این آیات همان بدن است و به معناى احوال و اطوار است، یعنى ما بدن‏هاى آنان را
به احوالات و اطوار مختلف در مى‏آوریم.
البته با اطوار عالیه محشور مى‏شود و نه با آن مادّیت و کثافت که در دنیا بود و محتاج به
دفع فضولات بود و قابلیت بقا نداشت.

بنابراین انسان در بهشت و جهنم با جسم و روحش خواهد بود، امّا جسمانیتى که با قوانین آن سازگار باشد
و از نعمت‏هاى آن جا استفاده خواهد کرد.

و نیازهاى انسان در بهشت هم برآورده مى‏شود، «یُطَافُ عَلَیْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَ أَکْوَابٍ و َفِیهَا مَا تَشْتَهِیهِ الْأَنفُسُ
وَتَلَذُّ الْأَعْیُنُ وَ أَنتُمْ فِیهَا خَالِدُونَ».۱۰ در بهشت، شخصى بهشتى هر چه را اراده کند نزدش حاضر مى‏شود.درباره سنّ اهل
قیامت، از روایات معصومان «علیهم السلام» برمی آید که اهل بهشت همه جوان و زیبایند و در آنجا پیری و
فرسودگی راه ندارد.

از این رو، حضرت رسول اکرم«صلی الله علیه وآله وسلم» فرمودند: «اهل الجنّه جُردٌ مُردٌ کحلٌ لاَیَفْنی شبابهم ولا تُبلی
ثیابهم؛۱۱ اهل بهشت بدن‏هایشان (تمیز) خالی از مو، صورت‏هایشان به شکل جوان که هنوز (مو) نروئیده و زیبا چشم مانند
کسی که سرمه به چشم کشیده، مژه‏ها و حدقه چشم بسیار مشکی و سیاه است و سفیدی چشم بسیار سفید.
نه جوانی آنها فنا می پذیرد و نه لباسشان می پوسد.»

مجموعه اصول و فروع دین

تاریخ بروزرسانی : 2014-02-23 / گردآوری :
/
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
یونیک ویزاهم سامدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهری
ویدئو