شخصیت حضرت ابوالفضل سلام الله علیه

شخصیت حضرت ابوالفضل سلام الله علیه دین و اندیشه

شخصیت بزرگ آن حضرت را نمی‌توان در چند صفحه خلاصه کرد بلکه درباره شخصیت او کتاب های زیادی نوشته شده که می‌توانید مراجعه کنید در اینجا مختصراً شمه‌ای از فضایل را برای شما ذکر می‌کنیم: تولد حضرت عباس ـ علیه السّلام ـ و برخی از صفات [۱] عباس بن علی متولد بین سالهای ۲۴ ـ […]

شخصیت بزرگ آن حضرت را نمی‌توان در چند صفحه خلاصه کرد بلکه درباره شخصیت او کتاب های زیادی نوشته شده
که می‌توانید مراجعه کنید در اینجا مختصراً شمه‌ای از فضایل را برای شما ذکر می‌کنیم: تولد حضرت عباس ـ علیه
السّلام ـ و برخی از صفات [۱] عباس بن علی متولد بین سالهای ۲۴ ـ ۲۶، شهادت سال ۶۱ هـ.
به هنگام شهادت ۳۴ سال داشتند.
ـ القاب آن حضرت : ابالفضل و ابوالقربه[۲] و به خاطر زیبایی و جمالی که داشت به «قمر بنی‌هاشم» و
ماه فرزندان هاشم مشهور و ملقب گردید.
ـ شمایل: ابوالفرج اصفهانی در مقاتل الطالبین گفته: عباس بن علی مردی خوش صورت و زیباروی بود، و چون سوار
بر اسب می‌شد پاهای مبارکش به زمین کشیده می‌شد.
و به او «قمر بنی هاشم» می‌گفتند، و پرچمدار لشکر حسین ـ علیه السّلام ـ در روز عاشورا بود.
ـ وجه تسمیه عباس ـ صاحب منتهی الارب می‌گوید،[۳] عباس را بصیغه مبالغه گفتند برای شجاعت بی‌نظیر و صولت آن
حضرت و عباس به معنای شیر بیشه هم هست از این رو اکثر در میدان او را به شیر غضبناک
تعبیر کرده‌اند.
ـ شمه‌ای از فضایل حضرت ابالفضل ـ علیه السّلام ـ : کسی که واقعه جانگداز کربلای سال ۶۱ هجری را
مطالعه و یا داستان غم انگیز طفّ را خوانده یا شنیده باشد عظمت مقام و ایثار و شهامت و مردانگی
و شجاعت و فضایل حضرت ابالفضل ـ علیه السّلام ـ را بخوبی در می‌‌یابد.
ادب و وفاداری او نسبت به برادرش امام حسین ـ علیه السّلام ـ آنجا که چون امام حسین ـ علیه
السّلام ـ یاران خود را بهترین و با فضیلت‌ترین و وفادارترین یاران می‌خواند این وصف در حقیقت زیبنده عباس ـ
علیه السّلام ـ است.
علاوه بر این وقتی امام حسین ـ علیه السّلام ـ به یاران خود فرمود، به همه شما رخصت می‌دهم که
بروید و همه شما آزادید و بیعتی از من بر گردن شما نیست! حضرت عباس قبل از همه به اظهار
وفاداری خود گفت: «لم نفعل ذلک لنبقی؟ لا أرانا الله ذلک أبداً» یعنی، هرگز خدا آن روز را نیاورد که
ما تو را به خاطر حیات دنیا رها کنیم این چیزی نیست جزء بصیرت و آگاهی و شناخت امام زمان
خود به معنای اتمّ کلمه.
ایمان و جهاد آن حضرت از دیدگاه امام سجاد و امام صادق ـ علیهما السلام ـ: قال الصادق ـ علیه
السّلام ـ : [۴] کان عمّنا العباس بن علی ـ علیه السّلام ـ نافذ البصیره صلب الایمان جاهد مع ابیعبد
الله و ابلا بلاء حسنا و مضی شهیداً.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عموی ما عباس بن علی ـ علیه السّلام ـ بصیرتی نافذ و بینشی
عظیم و ایمانی استوار داشت، در محضر امام حسین ـ علیه السّلام ـ جهاد نمود و (در راه حضرتش) جانبازی
و ایثاری تمام نمود و به شهادت رسید.
قال علی بن الحسین ـ علیه السّلام ـ : رحم الله العباس فلقد آثروا بلی و فدی أخاه بنفسه حتی
قطعت یداه فأبدل الله عزوجل بهما جناحین یطیر بهما مع الملائکه فی الجنه کما جعل لجعفر بن أبی طالب ـ
علیه السّلام ـ و إنّ للعباس عندالله عزوجل منزله یغبطه بها جمیع الشهداء یوم القیامه.[۵] امام سجاد ـ علیه السّلام
ـ فرمودند: خداوند عباس را رحمت کند به تحقیق ایثار کرد و به بلا آزمایش شد و خودش را فدای
برادرش (حسین ـ علیه السّلام ـ ) نمود تا این‌که دو دستش قطع شد.
پس خداوند عزوجل دو بال بجای دو دست به او داد که با ملائکه پرواز می‌کند در بهشت همانطور که
برای جعفر بن ابی طالب دو بال داده و به درستی برای عباس ـ علیه السّلام ـ نزد خداوند عزوجل
منزلت و مقامی می‌باشد که تمام شهداء تا روز قیامت به آن غبطه می‌خورند.
اطاعت از ولی و امام خود: آن حضرت به حدی مطیع امام خویش بود که بدون اذن او در شب
عاشورا جواب دشمن را نمی‌داد عصر تاسوعا دستور جنگ از سوی عبیدالله به پسر سعد رسید لشکر کوفه را به
سوی حرم امام (ره) حرکت داد تا با آنها بجنگد، در اینجا بود که امام ـ علیه السّلام ـ به
برادرش عباس فرمود[۶] ای برادر سوار شو و به نزد اینان برو و به آنها بگو شما را چه شده
و چه می‌خواهید؟ و از سبب آمدن آنها بدین سو پرسش کن.
وقتی شمر صدا زد و گفت پسران ام البنین کجایند برای آنها امان نامه آورده‌ام.
حضرت پاسخ نداد تا این‌که امام فرمود برادر جوابش را بده.
پس از اذن امام عباس به او خطاب کرد خدا بر امان تو و خودت لعنت کند…
در منتخب التواریخ آمده است که حاج محمد رضای ارزی از مرثیه سرایان عرب و مداحان اهل‌بیت ـ علیهم السّلام
ـ هنگامی که خواست در شهادت قمر بنی هاشم ـ علیه السّلام ـ از زبان امام حسین مرثیه‌ای بسراید و
این مصرع را گفت: یوم ابوالفضل استجار به الهدی یعنی روز عاشورا آن روزی بود که امام هدایت، حضرت سیدالشهداء
ـ علیه السّلام ـ به اباالفضل پناه برد.
به فکر افتاد که شاید این قصیده درست نباشد و از آن صرف نظر کرد، چون شب شد، امام حسین
ـ علیه السّلام ـ را بخواب دید، امام ـ علیه السّلام ـ فرمود آنچه گفتی صحیح است و مصرع دوم
را نیز خود حضرت فرمودند: والشمس من کدر العجاج لثامها یعنی در آن روز خورشید از تیرگی غبارش نقابی پیدا
کرده بود.
منزلت آن حضرت در پیشگاه امام زمان این مقام مواسات ابوالفضل ـ علیه السّلام ـ با برادر بزرگوار خود در
زیارت ناحیه مقدسه هم آمده که می‌فرماید: «السلام علی أبی الفضل العباس بن امیرالمؤمنین : المواسی أخاه بنفسه الآخذ لغده
من أمسه، الفادی له، الواقی الساعی إلیه…
» یعنی:‌« سلام بر ابی الفضل العباس فرزند امیر مؤمنان، آنکه با جان خود نسبت به برادرش مواسات کرد، و
از گذشته‌اش برای آینده توشه برگرفت، آنکه خود را فدای برادر کرد و جان خویش را سپر او قرار داده
و به سوی او سعی و تلاش کافی نمود…
» شهادت [۷] وقتی به سپاه دشمن حمله ور شد اشعاری حماسی می‌خواند که مضمونش این بود: «از مرگ نمی‌ترسم
آن گاه که بانگ زد، تا هنگامی که میان مردان کارآزموده، افتاده و به خاک پوشیده شوم، جان من وقایه
(محافظ) ‌جان پاک مصطفی است.
من عباس هستم با مشک می‌آیم و روز نبرد از شرّ نمی‌ترسم.
پس آنها را پراکنده ساخت، در این وقت «زید بن ورقاء» در پشت درخت خرمایی کمین کرد و حکیم بن
طفیل او را کمک نمود و ضربه شمشیری بر دست راست حضرت عباس ـ علیه السّلام ـ فرود آورد.
عباس شمشیر به دست چپ گرفت و حمله کرد و این رجز را می‌خواند: والله إن قطعتم یمینی إنی احامی
ابداً عن دینی و عن امام صادق الیقین نجل النبی الطاهر الأمینی و پیوسته می‌جنگید تا این‌که بدنش سست شد،
پس «حکیم بن طفیل» از پشت نخلی بر او درآمد و تیغ بر دست چپ آن حضرت ـ علیه السّلام
ـ زد، در این موقع عباس گفت: یا نفس لا تخشی من الکفار وابشری برحمه الجبار مع النبی السید المختار
قد قطعوا ببغیهم یساری فأصلهم یا ربّ حرّ النار «ای نفس! از کفار نترس، مژده باد تو را به رحمت
و بهشت خداوند جبار، همراه با رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ آن سید برگزیده، همانا این
قوم از روی ستم دست چپ مرا جدا ساختند، ای پروردگار! آنان را به گرمی آتش بسوزان.
(زندگانی ابالفضل العباس ـ علیه السّلام ـ سراسر درس سعادت و خوشبختی می‌باشد و بر ماست که پند بگیریم از
تمامی شئونات این بزرگوار، از علم و حلم، از ادب و وقار و از همه مهمتر تسلیم در برابر امام
زمان خود، که وفاداری را تا ابد معنا می‌کند). ————————————————————————————– [۱] .
رسولی محلاتی، سید هاشم، زندگانی امام حسین ـ علیه السّلام ـ ، چاپ دوم، ۷۴، تهران ناشر دفتر فرهنگ اسلامی.
[۲] .
ابالقربه به این جهت که از کودکی سقائی می‌کرده و در میان بنی هاشم مکنی به ابالقربه شد.
[۳] .
اصفهانی، عماد الدین حسین، مشهور به عمادزاده، زندگانی قمر بنی‌هاشم، چاپ افست اسلامیه، محل نشر تهران، سال ۴۱،‌ص ۵۳٫
[۴] .
امین، سید محسن، اعیان الشیعه، چاپ اول، بیروت، نشر دار التعارف، ۱۴۰۳ ق، ج ۷، ص۴۳۰٫
[۵] .
مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، چاپ بیروت، ناشر مؤسسه المعارف، ج ۴۴، ص ۲۹۸٫
[۶] .
رسولی محلاتی، سید هاشم، زندگانی امام حسین ـ علیه السّلام ـ ، نشر دفتر فرهنگ اسلامی، تهران چاپ دوم، ۱۳۷۴،
ص ۴۹۵٫
[۷] .
ابومخنف، مقتل الحسین ـ علیه السّلام ـ ، نگارش، سید علی محمد موسوی جزایری، نشر بنی الزهراء قم، چاپ اول
۱۳۸۰، ص ۳۱۴ ، ۳۱۵٫
منبع : مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات
همچنین بخوانید :  حضرت نفیسه خاتون(س) دختر حسن بن زید بن حسن علیه السلام
تاریخ بروزرسانی : 2013-06-18 / گردآوری :
/
برچسب ها:
گزارش خطا در خبر
اخبار مرتبط :
logo-samandehi