روح بعد از مرگ کجا برده می شود؟

روح بعد از مرگ کجا برده می شود؟دین و اندیشه

روح بعد از مرگ کجا برده می شود؟Reviewed by Esmaeeli on Feb 13Rating: خالق هستی روح آدمی را به منزلگاهی خواهد برد، تا در آن حیاتی نو و جدید را آغاز نماید.اما اینکه آن منزلگاه کجاست و چه خصوصیتی دارد؟! معمّایی است که حل آن را باید در میان کلمات معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) […]

روح بعد از مرگ کجا برده می شود؟Reviewed by Esmaeeli on Feb 13Rating:
خالق هستی روح آدمی را به منزلگاهی خواهد برد، تا در آن حیاتی نو و جدید را آغاز نماید.
اما اینکه آن منزلگاه کجاست و چه خصوصیتی دارد؟! معمّایی است که حل آن را باید در میان کلمات معصومین
(صلوات الله علیهم اجمعین) جویا شد .
«اولئکم سلف غایتکم، و فُرَّاطُ مناهلکم، الذین کانت لهم مَقاوِمُ العِزِّ، و حلباتُ الفخر، ملوکاً و سُوَقاً سلکوا فی بطون
البرزخ سبیلاً، سُلِّطَتِ الأرض علیهم فیه، فأکلت مِن لحومِهِم، و شربت مِن دمائهم، فأصبحوا، فی فَجَواتِ قبورهم جماداً لا یَنمونَ،
و ضحاراً لا یُوجَدون.»[۱] شرح گفتار گذشت زمان، عقربه های ساعت عمر آدمی را به سرعت به گردش وا داشته
است.
گردشی که تنها راه پیش را پیموده و عقبگرد ندارد.
به مرور زمان کم کم آثار پیری و فرسودگی خود را نمایان ساخته و گذران عمر انسان را به طناب
مرگ نزدیک می نماید.
اما افسوس که انسان غافل در اثر ضعف ایمان و فراموشی یاد خدا، چنان مجذوب جلوه های دلفریب دنیا شده،
که همچون عاشقی دلباخته، با براه انداختن بساط بزم و شادی، تنها به دنیا اندیشیده و به ضایعه ی از
دست رفتن عمر توجه ای ندارد.
آنچه او را از خواب مرگبار غفلت بیدار می نماید، صدای گوش خراش طبل مرگ است، اما چه سود که
کار از کار گذشته، و این بیداری پرکاهی برایش ارزش ندارد و دردی را از او درمان نخواهد کرد.
با دیدن صحنه ی مرگ، آنچه در ذهن آدمی نقش می بندد این پرسش مهم و اساسی است که براستی
انسان پس از مرگ چه سرنوشتی خواهد داشت؟! آیا به محض فرو رفتن در خواب مرگ، بر حیات ابدی، او
مهر پایان زده می شود، و برای همیشه فرصت زندگی کردن از او گرفته می شود؟! پیرامون حیات برزخی آن
است که روح آدمی در این عالم تنها نخواهد بود، بلکه همچون عالم دنیا، روح بر مرکب بدن سوار گشته
و آن را به عنوان ابزار خود به خدمت خواهد گرفت در پاسخ به این پرسش مهم باید گفت: از
کلام حضرت حق و نیز گفتار معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) استفاده می شود که مرگ تنها مقدمه ای است
که با آن حیاتی نو و تازه، برای انسان آغاز می شود.
و لذا عقیده به حیات پس از مرگ، از جمله واجباتی که هر مومن خداباوری باید از عمق جانش به
آن ایمان داشته و آن را باور نماید، و در این باره کوچکترین شک و تردیدی به دل راه ندهد.
امیر متقیان علی (علیه السلام) در فرازی از خطبه ۲۲۱ نهج البلاغه، ضمن سخن از مردگان از چنین حیاتی سخن
به میان آورده و در این باره به زیبایی می فرماید: «مردگان پیش از شما به کام مرگ فرو رفتند،
و برای رسیدن به آبشخور، از شما پیشی گرفتند در حالی که آنها دارای عزّت پایدار، و درجات والای افتخار
بودند، پادشاهان حاکم یا رعیت سرانجام به درون برزخ راه یافتند، و زمین آنها را در خود گرفت، و از
گوشت بدن های آنان خورد، و از خون آنان نوشید، پس در شکاف گورها بی جان و بدون حرکت پنهان
مانده اند.
چنان که توانایی ظهور در عرصه ی هستی را از دست دادند.» آری حیات پس از مرگ که از آن
به حیات برزخی تعبیر می شود، حقیقتی است که خالق هستی در کلام نورانی خویش پرده از روی آن برداشته
و در این باره فرموده است: «وَمِن وَرَائِهِم بَرْزَخٌ إِلَى یَوْمِ یُبْعَثُونَ »[۲] ؛ و پشت سر مردگان برزخی است،
تا روزی که برانگیخته شوند.
نکته ی حائز اهمیت پیرامون حیات برزخی آن است که روح آدمی در این عالم تنها نخواهد بود، بلکه همچون
عالم دنیا، روح بر مرکب بدن سوار گشته و آن را به عنوان ابزار خود به خدمت خواهد گرفت.
از روایات معتبر استفاده می شود که بدن برزخی (بدن مثالی) از لحاظ شکل و خصوصیات ظاهری شبیه بدن دنیوی
بوده و از این جهت با آن تفاوتی ندارد، به گونه ای که اگر کسی آن را ببیند خواهد گفت:
که این بدن همان بدن دنیوی است.
به عنوان مثال در روایتی امام صادق(علیه السلام) می فرماید: «هرگاه خداوند عزوجل، مؤمن را قبض روح کند، روح او
را در یک قالبی، همانند قالب دنیا قرار می دهد، که می خوردند و می آشامند و هر که بر
آنها وارد شود، آنها را به همان صورت هایی که در دنیا بودند، می شناسند.[۳] منزلگاه روح در عالم برزخ
چنان چه همه می دانیم، خالق هستی، پس از مرگ انسان، دنیا را به عنوان منزلگاه او قرار داده است،
تا با سکونت گزیدن در آن به حیات خویش ادامه دهد.
امام علی(علیه السلام)می فرمایند: مردگان پیش از شما به کام مرگ فرو رفتند، و برای رسیدن به آبشخور، از شما
پیشی گرفتند در حالی که آنها دارای عزّت پایدار، و درجات والای افتخار بودند، پادشاهان حاکم یا رعیت سرانجام به
درون برزخ راه یافتند، و زمین آنها را در خود گرفت، و از گوشت بدن های آنان خورد، و از
خون آنان نوشید، پس در شکاف گورها بی جان و بدون حرکت پنهان مانده اند.
چنان که توانایی ظهور در عرصه ی هستی را از دست دادند در عالم برزخ نیز این روند ادامه داشته
و خالق هستی روح آدمی را به منزلگاهی خواهد برد، تا در آن حیاتی نو و جدید را آغاز نماید.
اما اینکه آن منزلگاه کجاست و چه خصوصیتی دارد؟! معمّایی است که حل آن را باید در میان کلمات معصومین
(صلوات الله علیهم اجمعین) جویا شد.
مطابق روایات موجود در این زمینه، روح مومن پس از مرگ به قبرستان «وادی سلام» در شهر نجف برده می
شود.
ما در اینجا به عنوان نمونه به یکی از آن روایات اشاره می کنیم: در روایتی شخصی به امام صادق
(علیه السلام) عرض می کند: برادرم در بغداد ساکن است و من می ترسم که در همان جا بمیرد [و
من به او دسترسی نداشته باشم.] حضرت در جواب می فرماید: برای تو نباید مهم باشد که او در کجا
بمیرد، زیرا هیچ مؤمنی در شرق و غرب عالم نیست مگر اینکه خداوند روحش را در «وادی السلام» محشور می
کند.[۴] تاکنون تکلیف ارواح مؤمنین و منزلگاه آنها پس از مرگ مشخص شد، اما اینکه خداوند ارواح کافران را به
کجا برده و در چه مکانی جای می دهد، پرسشی است که آن نیز بی جواب نخواهد ماند.
در روایتی امام صادق (علیه السلام) می فرماید: در پشت یمن درّه ای است که آن را برهوت می خوانند،
و از آن فقط مارهای سیاه و از پرنده ها تنها جغد گذر می کند.
در این دره چاهی است که آن را «بلهوت» می خوانند که ارواح مشرکان را در هر صبح و شام
به آنجا برده و از چرک زخم به آنها می نوشانند…
[۵] پی نوشت ها : ۱- فرازی از خطبه ۲۲۱ نهج البلاغه، ص۴۴۸ ترجمه محمد دشتی ۲- سوره مومنون، آیه
۱۰۰ ۳- کافی، ج۵، ص۶۰۳ ۴- تهذیب الاحکام، ج۱، ص۴۶۶ ۵- کتاب بهشت کافی، ترجمه روضه کافی، ص۳۰۷ ۱- فرازی
از خطبه ۲۲۱ نهج البلاغه، ص۴۴۸ ترجمه محمد دشتی ۲- سوره مومنون، آیه ۱۰۰ ۳- کافی، ج۵، ص۶۰۳ ۴- تهذیب
الاحکام، ج۱، ص۴۶۶ ۵- کتاب بهشت کافی، ترجمه روضه کافی، ص۳۰۷ بخش نهج البلاغه تبیان
همچنین بخوانید :  یک پیشگویی عجیب در قرآن , زمان مرگ ماه و خورشید
تاریخ بروزرسانی : 2013-02-13 / گردآوری :
/
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
یونیک ویزاهم سامدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهری
ویدئو