حوادث روزگار از نگاه امام علی (ع)

حوادث روزگار از نگاه امام علی (ع) دین و اندیشه

انسان و حوادث روزگار از نگاه امام علی (ع)

حوادث روزگار از نگاه امام علی

انسان و حوادث روزگار از نگاه امام علی (ع) امام علی (ع)بعداز جنگ صفین سخنان مهمی به فرزند خود امام
حسن(ع)می گوید.
امام علی (ع)در بخشی از نامه ۳۱ کتاب شریف نهج البلاغه خطاب به فرزند خود امام حسن (ع)می فرماید: از
پدرى در آستانه فنا و معترف به گذشت زمان ، که عمرش روى در رفتن دارد و تسلیم گردش روزگار
شده ، نکوهش کننده جهان ، جاى گیرنده در سراى مردگان ، که فردا از آنجا رخت برمى بندد ،
به فرزند خود که آرزومند چیزى است که به دست نیاید ، راهرو راه کسانى است که به هلاکت رسیده
اند و آماج بیماری ها است و گروگان گذشت روزگار .
امام در ادامه می فرماید:پسرى که تیرهاى مصائب به سوى او روان است ، بنده دنیاست و سوداگر فریب ،
و وامدار مرگ و اسیر نیستى است و هم پیمان اندوه ها و همسر غمهاست ، آماج آفات و زمین
خورده شهوات و جانشین مردگان است.

انسان و حوادث روزگار از نگاه امام علی (ع)

امام در ادامه می افزاید:من از پشت کردن دنیا به خود و سرکشى روزگار بر خود و روى آوردن
آخرت به سوى خود ، دریافتم که باید در اندیشه خویش باشم و از یاد دیگران منصرف گردم و از
توجه به آنچه پشت سر مى گذارم باز ایستم و هر چند ، غمخوار مردم هستم ، غم خود نیز
بخورم و این غمخوارى خود ، مرا از خواهشهاى نفس بازداشت و حقیقت کار مرا بر من آشکار ساخت و
به کوشش و تلاشم برانگیخت کوششى که در آن بازیچه اى نبود و با حقیقتى آشنا ساخت که در آن
نشانى از دروغ دیده نمى شد .
امام علی (ع)ادامه می دهد:تو را جزئى از خود ، بلکه همه وجود خود یافتم ، به گونه اى که
اگر به تو آسیبى رسد ، چنان است که به من رسیده و اگر مرگ به سراغ تو آید ،
گویى به سراغ من آمده است .
کار تو را چون کار خود دانستم و این وصیت به تو نوشتم تا تو را پشتیبانى بود ، خواه
من زنده بمانم و در کنار تو باشم ، یا بمیرم .

همچنین بخوانید :  پیامبر اولوالعزم الهی ، که آرزو داشت شیعه امام علی(ع)باشد
انسان و حوادث روزگار از نگاه امام علی (ع)

سرانجام امام در انتهای این بخش به فرزند خود می فرماید: تو را به ترس از خدا وصیت مى کنم
، اى فرزندم ، و به ملازمت امر او و آباد ساختن دل خود به یاد او و دست زدن
در ریسمان او .
کدام ریسمان از ریسمانى که میان تو و خداى توست ، محکمتر است ، هرگاه در آن دست زنى ؟
دل خویش به موعظه زنده دار و به پرهیزگارى و پارسایى بمیران و به یقین نیرومند گردان و به حکمت
روشن ساز و به ذکر مرگ خوار کن و وادارش نماى که به مرگ خویش اقرار کند.
باشگاه خبرنگاران جوان

تاریخ بروزرسانی : 2017-03-07 / گردآوری :
/
برچسب ها:
گزارش خطا در خبر
اخبار مرتبط :
logo-samandehi