اهل بیت امام حسین، چگونه به غل و زنجیر کشیده شدند

اهل بیت امام حسین، چگونه به غل و زنجیر کشیده شدند دین و اندیشه

پنج روز پس از عاشورا، اهل بیت به همراه سرهای شهدا به دستور یزید روانه شام شدند.مقاتل چگونگی به زنجیر کشیدن اهل بیت و امام سجاد(ع) چنین نوشته اند: ابن زیاد نامه ای به یزید نوشته و خبر کشته شدن امام حسین(ع) و جریان اهل و عیالش را گزارش داد تا از او کسب تکلیف […]

پنج روز پس از عاشورا، اهل بیت به همراه سرهای شهدا به دستور یزید روانه شام شدند.
مقاتل چگونگی به زنجیر کشیدن اهل بیت و امام سجاد(ع) چنین نوشته اند: ابن زیاد نامه ای به یزید نوشته
و خبر کشته شدن امام حسین(ع) و جریان اهل و عیالش را گزارش داد تا از او کسب تکلیف کند.
همچنین نامه ای به حاکم مدینه فرستاد و او را از این جریان با خبر کرد.
یزید در پاسخ نامه نوشت که سر بریده حسین(ع) و سرهای دیگر شهدا را به همراه اموال، زنان و عیال
های آن حضرت به شام بفرستند.
ابن زیاد، محفر بن ثعلبه عائذی را مامور این کار کرد..
محفر، آنان را همچون اسیران کفار که مردم شهر و دیار آنان را می دیدند، به شام برد.[۱] روایت است
که روز پانزدهم محرم ابن زیاد سرهای مطهر و اهل بیت حضرت را به شام فرستاد.
شیخ مفید می نویسد: ابن زیاد سر مطهر امام حسین(ع) و یارانش را به زجر بن قیس داد و او
را نزد یزید فرستاد.
ابن زیاد پس از فرستادن سرها به شام دستور داد زنان و کودکان را آماده رفتن کنند.
بر بازو و گردن تمام مخدرات طناب انداخته و بر چوب جهاز شتر نشانده بودند.
بعضی را بر قاطر سوار کرده و می بردند.
به دستور آن ملعون ، بر گردن امام سجاد(ع) نیز غل و زنجیر و گران زدند.
سپس ایشان را به دنبال سرها با محفر بن ثعلبه و شمربن ذی الجوشن روان کرد.
آن ها را آوردند تا بدان گروهی که سرها با ایشان بود رسیدند.
عماد الدین طبرسی می نویسد: غل گران بر گردن امام سجاد نهادند چنان که دست های مبارکش بر گردن بسته
بود.
امام در راه به حمد و ثنای خدا و تلاوت قرآن و استغفار مشغول بود و با هیچ کس سخن
نگفت مگر با زنان اهل بیت.
سیدبن طاووس از حضرت صادق(ع) روایت کرده که حضرت باقر(ع) فرمودند: از پدرم حضرت علی بن الحسین(ع) از کیفیت بردن
او نزد یزید پرسیدم.
فرمود: مرا بر اشتری لنگ، بدون روپوش و جهاز سوار کردند و سر مبارک سید الشهداء(ع) بر نیزه بلندی بود.
زنان را پشت سر من بر استران برهنه سوار کرده بودند و آن کافران و نیزه داران دور ما را
احاطه کرده بودند.
هرگاه یکی از ما می گریست، سر او را به نیزه می کوبیدند تا وارد دمشق شدیم.
[۲] عادت کفاری که همراه سرها و اسیران بودند، این بود که در همه منازل سر مقدس را از صندوق
بیرون می آوردند و بر نیزه ها می زدند و هنگام رفتن دوباره در صندوق می گذاشتند و حمل می
کردند.
در اکثر منازل مشغول شرب خمر بودند که از آن جمله می توان به مخفربن ثعلبه، زجر بن قیس، شمر
و خولی اشاره کردkhabaronline.ir
همچنین بخوانید :  حصین‌ بن‌ نمیر، از ممانعت از آب خوردن امام حسین تا آتش زدن کعبه
تاریخ بروزرسانی : 2012-12-01 / گردآوری :
/
اخبار مرتبط :
هم سامدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریویدئو