سوژه های خیس زندگی

سوژه های خیس زندگی ادبیات فارسی

آفتاب-بهتر است مطالب را از کت و شلوار خود آغاز ‌کنم.آری همان کت و شلواری که از شدت تابش نور خورشید و البته یک کمی هم از شدت نگاه‌های خنده برانگیز هم محلی‌ها و همسایگان؛ دیگر رنگ از رخسارش کوچ کرده است و البته با حضور هر نوروز هم ریش غم من غایب است.چرا که […]

آفتاب-بهتر است مطالب را از کت و شلوار خود آغاز ‌کنم.
آری همان کت و شلواری که از شدت تابش نور خورشید و البته یک کمی هم از شدت نگاه‌های خنده
برانگیز هم محلی‌ها و همسایگان؛ دیگر رنگ از رخسارش کوچ کرده است و البته با حضور هر نوروز هم ریش
غم من غایب است.
چرا که آن را در گرو همین کت و شلوار گذاشته‌ام.
به یاد دارم، این کت و شلوار را من از همان بوتیک سر کوچه گرفتم و همانروز که من این
کت و شلوار را خریداری کردم، مقارن بود با تولد پسر آقا رجب.
آقا رجب صاحب مغازه می‌گفت که: فلانی پا قدم شما خیر بود، چراکه امروز بچه‌دار شدم.
یک پسر به مانند یک دسته‌ی گل، و من با لحنی به رنگ مزاح و شوخی گفتم: آقا رجب پا
قدم من نیست.
پا قدم مبارک کت و شلوار سرمه‌ای خودتان است، که آدمش را پیدا کرده است.
انشاءالله همیشه با فرزند باشید.
دقیقا به یاد دارم که ۲۰سال از آن زمان تا کنون گذشته است و پسر آقارجب هم قد کشیده و
ریش و سبیل درآورده است و البته حرفهای قلمبه و سلمبه هم می‌زند.
یعنی برای خودش مردی شده است و آن طرف هم کت و شلوار من است که ۲۰ ساله است.
یعنی دقیقا هم سن و سال پسر آقا رجب و مثل همان پسر آقا رجب،‌ آن هم چندین پوست عوض
کرده است.
یعنی می‌خوام بگم که دیگر نیازی به خرید کت و شلوار جدید ندارم.
چون جنس و پارچه که، صادراتی است و مشکل ما در خرید، بر سر رنگ آن است؛ که در انتخاب
رنگ هم مشکل نداریم.
به بیانی دیگر باید گفت که تنها سوژه‌ی خیس زندگی من در همین کت و شلوار خلاصه نمی‌شود.
چونکه وقتی به بقالی سر کوچه هم مراجعه می‌کنم و قصد گرفتن میوه قرضی را از آن دارم.
بقالی فقط به ظاهر من نگاه می‌کند و با شوخی می‌گوید: آقای کت وشلواری، من با شما کاری ندارم، طرف
حساب من کت و شلوار توست که قرض پیرارسال را هم نداده است.
حالا توقع شما هم بی‌جاتر است.
بقال فروش نمی‌داند که در واقع من هم بدنبال گرفتن میوه نیستم، و آنی که من در اصل بدنبالش هستم،
یک دل ساده است.
آری او بقول سهراب سپهری می‌خواهد کیلوئی برای من پرتقال و یا خربزه بکشد، و انتظار دارد که من هم
حداقل دل ساده را سیری از او بپرسم.
ولی حکایت همچنان باقی است.
چون من آدم زمانه‌ی خود هستم و در مسیر شرایط و ویژگیهای زمانه‌ی خود حرکت می‌کنم.
آخه نمی‌دونید، زمانه ما برعکس آن مراوده‌ای است که بین بقال فروش و سهراب سپهری انجام می‌گرفت.
چون آن زمان بقالی میوه را کیلوئی می‌کشید و بی‌خیال به مشتری می‌داد و اگر هم، کسی مانند سهراب سپهری
دل ساده را سیری دنبال می‌کرد، شاید پیش اهلش پیدا می‌شد.
ولی امروز چی؛‌ امروزی که بقالی از کشیدن سیری و یا خریدار از دادن پول یک سیر میوه هم در
تلاطم و عذاب است.
و البته خدا رحمت کند، دل ساده را که در زیر خروارها خاک نامش هویدا است، آری؛«همان تخم تعریف که
در دل خاک جوانه می‌زند که ما زنده‌ایم».
آخه تنها کت و شلوار من نیست که گرفتار آمده در چشم ظاهرنگر عموم و یه جورایی به آن نگاه
می‌کنند.
چون به عینه دیده‌ام که طرف با بهترین لباس و بهترین ماشین و خانه و ملک و…
در دید جامعه ظاهر می‌شود و چند ماهی از آن نمی‌گذرد که به حال و روز آن باید گریست، یعنی
بسان کت و شلوار ژولیده و کرخت و بدقوارده من گرفتار می‌شود.
این دیگر چه صیغه‌ای است.
آخه به قول بزرگترها، قبلاً هرکسی در جای خودش عزیز و محترم بود.
یعنی بقال فروش احترام خودش را داشت و خبازی و خرازی هم همین جور.
حتی کارگر و مهندس و دکتر و تهی‌دست و پردست هم هر کدام در جایگاه خودشان دارای قرب و هیمنه‌ی
خاصی بودند.
گدا در بازار، کار خودش را انجام می‌داد و توانگر هم مشغول به کار خویش بود.
اما در شگفتم که امروز مرزها شکسته‌اند، و بین گدا و توانگر و یا حتی یک آدم عادی حد و
مرزی نیست.
همه می‌دانیم که: «هرکسی را بهر کاری ساخته‌اند».
پس نمی‌شود گفت که گرگ حیوانی درنده‌خو و یا بسیار باهوش و تیزبین و فرصت طلب نیست که اینها از
ویژگیهای بارز گرگ هستند و یا نمی‌گوئیم: اسب حیوانی نجیب و دارای قوه ادراک و فهم نیست که در ذات
آن این ویژگی‌ها نهفته است و یا نمی‌گوئیم: کبوتر و عقاب با هوش و نامه‌رسان و بلندپرواز و تیزبین نیستند
که بی‌شک اینها از صفات این دو بشمار می‌آیند.
و یا نمی‌گوئیم: الاغ با اینکه یک حیوان است که از لحاظ عقل و شعور، کم دارد، اما از زحمات
طاقت‌فرسا و بی‌بدیل آن هم نباید چشم‌پوشی کرد و یا پلنگ که تیزچنگ و بسیار پرتلاش و شجاع و با
توان است، بطوری که وقتی می‌خواهد، جان دهد، چون لاشه‌خور نیست، خود را از نوک قله به پائین می‌اندازد، که
تکه تکه شود و کسی از گوشت آن استفاده‌ای نبرد.
و یا نباید کتمان کرد که: شیر دارای صفاتی اعم از زورمندی و نمادی بنام سلطان جنگل بودن نیست، و
ا‍ز آن طرف هم چون لاشه‌خور نیست، لاشه‌ی آن را لاش خوران نمی‌خورند که این صفات در ذات شیر هستند
و یا نمی‌گوییم: شتر حیوانی پرطاقت نیست که این حیوان می‌تواند بمدت ۶ماه در کویر بدون آب و غذا زندگی
کند و علاوه بر این از گوشت و شیر و توان آن نیز استفاده می‌شود و یا نمی‌گوئیم: گوسفند بسته
را هرکس نمی‌تواند سر ببرد که می‌تواند، اما آنکه شیر را در بیشه کشد، صیاد است و البته همین گوسفند
ساده و ناتوان و بی‌دفاع هم دارای محاسن و استفاده‌های بهینه و حیاتی است.
آری اینها همه واقعیت است و واقعیت را هم نمی‌شود، انکار کرد.
اما نکته‌ی مهم اینکه: هرکدام از این مخلوقات هم برای امرار معاش غذایی مخصوص دارند و باید به هر کسی
غذای خویش خوراند و نه عکس آن.
با این حال باز به شما پل امید را مژده می‌دهم که گرچه رودخانه‌ی جدایی را روزگار در بین ما
انداخته است، اما در هر زمانی طبیعی است و با وجود همین پل امید سخن از فاصله گفتن، بی‌معناست و
منطقی است که زندگی نقطه‌ی مقابل ماست و در دایره آن خیلی چیزها اعم از پستی- بلندی، زشتی- زیبایی، سختی-
آسانی، غم- شادی، امید- ناامیدی، بدی- خوبی، شکست- پیروزی، آرامش- بی‌قراری،‌ خواب- بیداری، مریضی- سلامتی، دوستی- دشمنی، آزادی- جبر، نوازش،
شلاق- محبت، ظلم، قدرت- عدالت، و هزاران فراز و فرود دیگر از خانواده‌ی همین زندگی است.
ولی باید اذعان داشت که زندگی با آشتی همین تضادها که لازم و ملزوم همدیگر هستند، معنای واقعی به خود
می‌گیرد و بدون یکی از این موارد آن دیگر عقیم و سقیم است.
پس ما را با زمانه که با دست خود مسیرهای زندگی را ترسیم و جهت می‌دهد و با این کار
دغدغه‌های فراوانی در دل زندگی نیز جوانه می‌زند، کاری نیست.
ما باید با نگاهی واقعی و معقول به زندگی بنگریم.
یعنی در اصل نگاهمان در حین زندگی به واقعیات باشد، و با سنجش و قیاس و سبک و سنگین کردن
واقعیات زمانه، زندگی خود را پی‌ریزی و گسترش دهیم.
و درنظر این قلم، باید به ذهن بسپاریم که ما:«زیستن را با حرف اول زندگی آغاز کرده‌ایم» و پایان آن
هم به رنگ یاری است و دیگر این که: در آزاد راه پیروزی بی‌خیال نرانیم.
چون شکست در کمین است.
عابدین پاپی
تاریخ بروزرسانی : 2009-05-17 / گردآوری :
/
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
هم سامدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریویدئو