زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست / هر
کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود / صحنه پیوسته به جاست /
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
فروغ فرخزاد
من از نهایت شب حرف میزنم / من از نهایت تاریکی / و از نهایت شب حرف میزنم / اگر
به خانه من آمدی برای من / ای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه / که از آن به ازدحام
کوچه خوشبخت بنگرم
فریدون مشیری
سفر تن را تا خاک تماشا کردی / سفر جان را از خاک به افلاک ببین / گر مرا میجویی /
سبزهها را دریاب با درختان بنشین
محمدعلی فردین
بر تربت پاکت بنشینم غمناک / کوهی ز هنر خفته بینم در خاک / از روح بزرگ هنریت
فردین / شاید مددی به ما رسد از افلاک
بابک بیات
سکوت سرشار از ناگفتههاست
خسرو شکیبایی
در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد / عشق پیدا شد وآتش به همه عالم زد
حافظ
بر سر تربت ما چون گذری همتی خواه / که زیارتگه رندان جهان خواهد بود
سهراب سپهری
به سراغ من اگر میآیید / نرم وآهسته بیایید / مبادا که ترک بردارد چینی نازک
تنهایی من
احمد شاملو
...
حسن گل نراقی
مرا ببوس / که میروم به سوی سرنوشت
فرهاد مهراد
...
مهدی اخوان ثالث
...
حسین پناهی
خورشید جاودانه میدرخشد بر مدار خویش / ماییم که پا جای پای خود مینهیم وغروب
میکنیم هر پسین
میرزاده عشقی
خاکم به سر ز غصه به سر خاک اگر کنم / خاک وطن که رفت، چه خاکی به سر کنم / من آن
نیم که به مرگ طبیعی شوم هلاک / وین کاسه خون به بستر راحت هدر کنم / معشوق «عشقی»
ای وطن، ای عشق پاک ما / ای آنکه ذکر عشق تو شام و سحر کنم
صادق هدایت
...
تصاویر از: خبر آنلاین
|
.jpg)
.jpg96.jpg)
