هانريش اول اوازولور ، پادشاه ساكسون ، پدر اوتون اول با دادن باج به قوم مجار آنها را آرام نگه داشته بود. اوبا دادن باج به مجارها موفق شد زمان كافي براي سازمان دهي دفاع آلمان را به دست بياورد.
در عين حال ، با آشنايي تدريجي مجارها با رسوم اروپايي آنها تا اندازه اي خلق و خوي سبعانه خود را از دست دادند.
بنابراين در جنگ لشفلد در سال 955 ميلادي اوتون اول ديگر با آن قوم جنگاور اوليه روبه رو نبود و توانست به آساني بر مجارها پيروز شود و براي هميشه به خطر اين قوم خاتمه دهد.
پيروزي اوتون اول در لشفلد در ميان فرمانروايان اروپاي غربي آسودگي خيال بسياري ايجاد كرد و آنها توانستند نفس راحتي بكشند.
هر يك از آنها اين پيروزي را به عنوان خاتمه يورش هاي عظيم اقوام بربر كه مدت شش قرن اروپاي غربي را مورد تاخت وتاز قرارداده بودند ، تلقي مي كرد.
در واقع ، پس از جنگ لشفلد اروپاي غربي از بازگشت نرمان ها ، هون ها يا آتيلا ديگر هرگز بيمناك نشد.
ترس از بربرها به اندازه اي جاي خود را به آسودگي خيال داد كه سه قرن بعد در قرن سيزدهم ميلادي ، خطر مغول ها در غرب با بي تفاوتي روبه رو شد.
البته مغول هاي چنگيزخان فقط تا مجارستان پيشروي كردند و سپس دوباره به استپ هاي آسيا بازگشتند.
در اين ميان اوتون اول پادشاه آلمان پس از پيروزي لشفلد محبوبيت زيادي در بين مردم خود و لشكريانش به دست آورد.
او لقب اوتون كبير را يافت و به عنوان امپراتور تاجگذاري كرد و يك امپراتوري جديد ايجاد كرد كه جايگزين امپراتوري منقرض شده شارلماني شد.
اما مجارها كه شكست خورده بودند در منطقه پانوني در حاشيه سواحل رودخانه دانوب اسكان يافتند و كشور مجارستان امروزي به وجود آمد.
در سال 1000 ميلادي قوم مجار اتيان را به عنوان پادشاه خود برگزيدند و تاجگذاري او توسط پاپ سيلوستر دوم انجام گرفت.
مجارها قيمومت اوتون سوم وارث فاتح خود را پذيرفته و به عنوان جزيي از اروپاي آن روزگار درآمدند.
به اين ترتيب در روز 10 اوت سال 955 ميلادي اوتون اول پادشاه آلمان لشكر مجارها را در لشفلد شكست داد.
پيروزي او در اين جنگ سبب شد كه اروپايي ها تا دوره معاصر ديگر هرگز شاهد يورش هاي اقوام بربر به خاك قاره اروپا نباشند.