دقت در انتخاب همسر ، يك ضرورت است و مسامحه و بي‏توجهي ، پشيماني را در پي خواهد داشت. معيارها و خصوصيات زير ، در گزينش همسر لازم است در نظر گرفته شوند:

الف) همسر ديندار انتخاب كنيد ، زيرا دينداري دخــتر و پسر جوان، حفظ حريم عفت، حيا، نجابت و غيرت را در پي خواهد داشت.

جواني نزد پيامبر صلي الله عليه ‌و آله آمد و از وي درباره ي ازدواج رهنمود خواست. رسول خدا صلي الله عليه‌وآله فرمود: « آري، ازدواج ‏كن و بر تو باد كه همسري ديندار انتخاب نمايي»

پيامبر درباره گونه‏هاي انتخاب همسر توسط برخي از مردم، چنين بيان داشت:

«برخي براي انتخاب همسر، به مال يا دين يا زيبايي يا به نسب او توجه دارند ، امّا بر شما باد كه با دينداران ازدواج کنيد.»

ب) به اخلاق توجه كنيد ، چون اخلاق، اساس و شيرازه ي پايداري و استحكام زندگي زناشويي است و بي‏شك، سوء اخلاق، بي‏احترامي و نامهرباني‏هايي را در پي داشته و فروغ محبت را خاموش خواهد ساخت.

پيامبر مي‏فرمايد: «هرگاه براي دخــتر شما خواستگاري آمد كه دين و اخلاقش را مي‏پسنديد ، قبول كنيد و گرنه در سطح جامعه، فتنه و فساد بسيار مي‏گردد».6

ج) به دليل تأثيرپذيري دخــتر و پسر از خانواده و محيط رشد ، اصالت خانوادگي تعيين‏كننده است.

از اين رو، در كلام پيامبر صلي الله عليه‌ و آله چنين آمده است: « با فلان گروه ازدواج كنيد كه مردانشان عفت دارند ، پس زنانشان هم عفيف هستند ، و با آن گروه ازدواج نكنيد كه مردانشان بي‏عفتي نموده‏اند ، زيرا زنانشان هم بي‏عفت شده‏اند».

د) به همتايي (كُفْوِ همديگر بودن) ، توجه كنيد. اين ويژگي، به نوعي لزوم هماهنگي، همگرايي، تناسب و سنخيت روحي، اخلاقي و جسمي ميان دخــتر و پسر را توصيه مي‏كند ، تا زندگي مشترك، استوارتر، پرثمرتر و لذّت‌بخش‏تر گردد.

رسول خداصلي الله عليه ‌و آله مي‏فرمايد: « به همتايان خود ، زن بدهيد و از همتايان همسر بگيريد».

همتايي، گونه‏هاي مختلفي دارد ، مانند همتايي ديني، فرهنگي ، اخلاقي ، علمي، جسمي، زيبايي، سني، مالي، خانوادگي ، اجتماعي ، روحي و رواني.

رسول خدا صلي الله عليه‌ و آله مؤمنان را هم‏شأن و همتاي هم مي‏دانست و خودش زيد بن حارثه را با زينب دخــتر جحش و مقداد بن اسود را با ضباعه، دخــتر زبير بن عبدالمطلب، تزويج کرد ، زيرا در نگاه او ، بهترين شرافت، ايمان بود و تناسب در آن، در نظر آن حضرت، جايگاه خاص خود را داشت10 و بر گونه‏هاي ديگر مقدم بود.

ه) معيار زيبايي ، به عنوان يك امتياز در شيريني و صفاي زندگي مؤثر است ؛ اما در اولويت‏بندي معيارها، در رتبه اول قرار ندارد ،

زيرا رسول خدا صلي الله عليه‌وآله فرمود: « نبايد حسن چهره زن را بر حسن دينداري او برتري داد». معيارهايي چون فاسق بودن، بي‏عفتي، بداخلاقي و حماقت، به عنوان گزينه‏هاي ممنوع عنوان شده‌اند.

. به زندگي، گرما ببخشيد

همسر خود را بزرگ بشماريد. او به منزله ي بال شماست كه با آن مي‏توانيد پرواز كنيد. با بزرگداشت او، بر گرما و محبت زندگي خود بيفزاييد. به اين آيه ، توجه كنيد:

« يكي از آيات الهي اين است كه براي شما از جنس خودتان، جفتي بيافريد، تا با او انس بگيريد و آرامش بيابيد و در ميان شما، دوستي و مهرباني قرار داد و در اين امر، براي افرادي كه اهل انديشه و تفكر باشند ، آيات و نشانه‌هايي وجود دارد».

پيامد انس، الفت، همدلي و همزباني، آرامش است و دوستي و مهرباني، نتيجه آن است كه بايد از آن پاسداري كنيد.

پيامبر صلي الله عليه ‌و آله در خانواده ، مهربان بود و نسبت به همسران خود ، هيچ گونه خشونتي نمي‏كرد و اين، بر خلاف خلق و خوي مكيان بود. وي به حسن معاشرت با زنان، توصيه مي‏كرد و مي‏گفت: همه مردم، داراي خصلت‏هاي نيك و بد هستند ، مرد نبايد تنها جنبه‏هاي ناپسند همسر خويش را در نظر بگيرد و او را ترك كند ، زيرا هر گاه از يك خصلت او ناراحت شود ، خصلت ديگرش، مايه خشنودي اوست و اين دو را بايد با هم به حساب آورد.

پيامبرصلي الله عليه‌ و آله با فرزندان و فرزندزادگان خود، مهربان بود و به آنها محبت مي‏كرد: آنها را روي دامن خويش مي‏نشاند ، بر دوش خويش سوار مي‏كرد ،آنها را مي‏بوسيد و اينها همه برخلاف خلق و خوي رايج آن زمان بود.15

دوستي همسر، از اخلاق انبياست و اين دوستي را بايد به همسر اعلان كرد .

پيامبر مي‏فرمود: اين سخن مرد به زن خود كه دوستت دارم، هرگز از دل زن بيرون نمي‏رود. با نيكي كردن دل‏ها تصرف مي‏شود ، پس به همسر خود مهر بورزيد و به او وفادار باشيد و گره‏هاي كوچك و بي‌اهميت زندگي را ناديده بگيريد.

منبع : tehrankids.com