زن به جاي اين‌كه بي‌مقدمه شروع به صحبت كند، مي‌‌تواند به همسرش بگويد: «عزيزم مي‌‌دانم كه گرفتار هستي اما همين حالا به كمك تو احتياج دارم. ممكن است يك دقيقه وقت خودت را به من بدهي؟»

اين طرز برخورد، به مرد امكان انتخاب مي‌‌دهد. به او فرصت مي‌‌دهد تا حواس خود را متوجه زنش كند.

با علم به اين موضوع زن مي‌‌داند كه اگر همسرش همه حواس خود را به او ندهد، بدين معنا نيست كه به او اهميت نمي‌‌دهد بلكه علتش اين است كه توجه او قبلا به جاي ديگري معطوف شده است؛ مثلا اگر مرد در حال تماشاي برنامه اخبار تلويزيون است، هرگز عاقلانه نيست كه در همان زمان، انجام كاري را از او بخواهيد. در اين زمان مي‌‌توانيد از او بپرسيد: «كي مي‌‌توانيم با هم حرف بزنيم؟» اگر جواب بدهد كه همين حالا و در ضمن تلويزيون را خاموش نكند، معلوم مي‌‌شود كه او به اشتباه گمان مي‌‌كند كه مي‌تواند دو كار را به طور همزمان انجام بدهد. بي‌جهت فريب نخوريد و بعدا او را به خوب گوش ندادن متهم نكنيد.

زن‌ها نياز به احساس امنيت دارند

يكي از اساسي‌ترين نياز ما زن‌ها در روابط صميمي‌مان اين است كه احساس امنيت كنيم. احساس عميق و دروني از اين‌كه رابطه‌مان محكم و استوار و ماندگار است و اين‌كه نامزد يا همسرمان در عشق خود جدي و ثابت‌قدم است و به ما نيز متعهد و پايبند.

به طوري كه به عشق او اعتماد كنيم و بنابراين بتوانيم به خود نيز اجازه دهيم تا تمام و كمال عشق بورزيم و جز عشق پاسخ نگيريم.

اين امنيت عاطفي كليد گشايش دل و جان زن محسوب مي‌‌شود. هنگامي كه ما زن‌ها احساس امنيت مي‌‌كنيم، مي‌‌توانيم آرامش خاطر داشته باشيم و بدرخشيم.

هرچقدر ما زن‌ها خود را باسواد، آزاد، مستقل و متكي به خود بدانيم اما بازهم بخشي از روح و روان ما وجود دارد كه همواره با آن در حال نبرد و سر و كله زدن هستيم و همواره نيز خود را به اين دليل سرزنش مي‌‌كنيم اما هرگز قادر نيستيم بر آن چيره شويم يا آن را از ميان برداريم و يكي از رازهاي ناگفته ما زن‌ها نيز همين است.

همسرتان را بپذيريد!

طي چند سال گذشته، طرز تفكر زنان و مردان بسيار عوض شده است. در بسياري از موارد، زن و مرد تمايل دارند كارها و رفتارهايشان شبيه طرف مقابل باشد.

اين امر را بزرگ‌ترين علت شكست روابط زناشويي در دنياي امروز مي‌‌دانند.

در واقع مي‌‌بايست همسرمان را همان‌گونه كه هست، بپذيريم نه اين‌كه قصد داشته باشيم او را به طور كامل تغيير دهيم.

زن و مرد آنقدر با هم تفاوت دارند كه گويي هركدام متعلق به يك سياره ديگر هستند. روش‌هاي برقراري ارتباط، تفكر، ابراز علاقه و... در زنان و مردان كاملا متفاوت است.

مردان، موفقيت، استقلال، سود، كارآيي و قدرت را تحسين مي‌‌كنند و بيشتر به هدف و نتيجه مي‌انديشند تا روابط افراد، در حالي كه زنان طالب تغيير و تنوع، ابراز احساسات، هديه و روابط صميمانه هستند. زنان بيش از هر چيز شيفته توجه، گوش كردن، تفاهم، احترام، محبت و علاقه، قدرداني، پذيرش احساسات و تغييرات رفتاري‌شان از طرف مقابل هستند.

تمايلات مردان نيز به گونه‌اي ديگر است؛ آنها بيشتر تمايل دارند مورد تعريف و تمجيد قرار گيرند، همسرشان به آنها اعتماد كند و او را همان‌طور كه هست، بپذيرد بدون اينكه قصد تغيير او را داشته باشد. در اين صورت شانس زندگي زناشويي را بالا برده‌ايم.

درك و قبول شريك زندگي مانع دلسردي، نااميدي، بغض و كينه مي‌‌شود به علاوه اين تفاهم و درك مطلوب، باعث مي‌‌شود نيازهاي طرف مقابل نيز كاملا تامين شود.

در سايه چنين ارتباطات متقابلي، زن و شوهر يك گام به جلو برمي‌دارند، در نتيجه خود را براي پيشرفت زندگي آماده مي‌‌كنند و كوچك‌ترين فرصت‌ها را براي ايجاد روابطي رضايت‌بخش و كاملا استوار غنيمت مي‌‌شمارند.