سلامت : دكتر سيدمحمد ابوترابي
دكتر مجد، روان پزشك و مدرس سلامت جنسي معتقد است كه <تمام مذاهب دنيا آموزش مسائل جنسي را لازم دانستهاند.> و البته تاكيد ميكند كه<اين مسائل بايد طوري گفته شود كه ازچارچوبهاي فرهنگي و آداب ورسوم هر مملكتي تخطي نكند.> با دكتر مجد درباره مشكلات آموزش پدران و مادران درباره سلامت روابط زناشويي كه به گفته كارشناسان ضعف در آن باعث افزايش آمار طلاق و شيوع مشكلات رواني شده است، به گفتگو نشسته ايم.
بخشي از آموزش سلامت جنسي در حيطه كاري روان پزشكان است.شما اين كار را از كي شروع كرديد؟
ما اين كار را از سال 57 شروع كرديم و اصلا تازگي ندارد. اولين سميناري كه من براي آموزش اين مسائل گذاشتم، در سال 58 و در تالار بيمارستان فيروزگر بود. خب وقتي بحث در مورد مسائل جنسي باشد، مردم استقبال ميكنند. در تالار فيروزگر هم همين طور شد ، خيلي شلوغ بود. مرد و زن در تالار جمع شده بودند و من شروع كردم به صحبت كردن. بعد ازمدتي هم خود مردم متوجه شدند كه چقدر مسائل جنسي را ميتوان راحت و با ادب كامل و كاربردي بيان كرد.
يعني براي مردم چطور صحبت ميكرديد؟
مسئله جنسي برخلاف ديد عامه مردم يك مسئله كاملا پزشكي است. يعني اصلا حرفهاي عجيب و غريبي نميزنيم. همان طور كه ساير پزشكان به راحتي براي مردم از مسائل سلامت ريه صحبت ميكنند، من هم در مورد مسائل سلامت جنسي به راحتي صحبت ميكنم.مردم به سلامت قلب و ريه آشنا هستند ولي به سلامت جنسي آشنا نيستند و اين كلمه واقعا برايشان يك <تابو> است.
و فكر ميكنيد تابو در مورد آموزش اين مسائل از كي بهوجود آمد؟
در مطالعات دانشمندان ريشه اين تابو برميگردد به 9 هزار سال قبل از ميلاد مسيح. يعني تقريبا هميشه مردم دنيا نسبت به اين مفهوم طور ديگري نگاه ميكردند. مردم گمان ميكردند از آنجايي كه اين موضوع خصوصي است نبايد گفته شود و مورد بحث قرار گيرد.
يعني اين تابو در طول تاريخ تغييري نكرده؟
البته گاهي كمرنگتر شده و گاهي پررنگتر. در بعضي كشورها، همه چيز خيلي عيان گفته شده مثل كشورهاي اسكانديناوي يا آمريكا. ولي در بعضي كشورها اين تابو خيلي شديد شد و هيچ چيزي در مورد آن گفته نشد مثل كشور خودمان و ساير كشورهاي خاورميانه. در كشوري مثل هندوستان آمدند و از اين رابطه مجسمهها ساختند و در مكان عمومي شهرها نصب كردند چرا كه آنرا مقدس ميدانستند. در يونان آموزش جنسي بر عهده جادوگران بود و چون جادوگران از اين مطلب سوء استفاده ميكردند، مردم كمكم از آن زده شدند و اين موضوع به شكل يك تابوي سفت و سخت درآمد تا اينكه سقراط و ارسطو آموزش سلامت جنسي را دوباره از حالت تابو درآوردند و پس از آن كمكم انديشمندان سعي كردند كه آموزش را در دست بگيرند و آنرا از حالت تابو درآوردند.
وضعيت در ايران چگونه است؟
به نظر ميرسد كه از دوره صفويه به بعد آموزش اين مسائل در ايران ممنوع شد. اتفاقا برخلاف آنچه كه بسياري از مردم گمان ميكنند، بعد از انقلاب اسلامي دوباره آموزش رابطه جنسي در ايران شروع شد. خود من درست بعد از انقلاب توانستم دورههاي آموزشي را برگزار كنم. البته در سالهاي اخير خيلي شرايط بهتر شده است.
آيا اين تابو حد وسطي ندارد؟
من اصلا عقيده ندارم كه يك مطلب علمي را آدم هم بگويد و هم نگويد. يك بحث علمي يا بايد گفته شود يا نبايد گفته شود. پس بايد چه كار كرد؟
ببينيد ما پزشكان مسئوليم. شما در نظر بگيريد كه مشكلات سلامت جنسي مردم را چه كسي بايد حل كند؟ مسلما بايد اين مشكل را ما روانپزشكان حل كنيم. به خاطر همين هم تاكنون من در جلسات متعدد و در مكانهاي مختلف درمورد اين موضوع صحبت كردهام. من در مسجد هم در مورد اين موضوع صحبت كردهام. حتي خود امام جماعت مسجد از من خواست كه در مورد اين موضوع صحبت كنم.
واقعا؟
بله، روزي در سال 62 امام جماعت يكي از مساجد از من خواست كه در اين خصوص صحبت كنم و من هم حدود چهار ساعت صحبت كردم.
به نظر شما همه روان پزشكان در مورد مسائل جنسي اطلاعات لازم را دارند؟
صددرصد. چون در دوره رزيدنتي روانپزشكي، موضوع سلامت جنسي و بيماريهاي آن يكي از عاديترين دروس است. ولي من هميشه دوست داشتهام براي مردم صحبت كنم چون بالاخره اگر من براي رزيدنتها نگويم، يكي پيدا ميشود كه بگويد، اگر هم كسي پيدا نشود، خودشان ميروند و از روي كتاب مطالعه ميكنند ولي مردم چه؟ مردم كه دسترسي به كتب پزشكي ندارند. به اين دليل است كه من وظيفه خودم دانستم كه براي مردم صحبت كنم. چون اطلاعات مردم ما از يك زناشويي نرمال و مطلوب، خيلي كم است. من عروس خانمي را به خاطر دارم كه پس از 7 سال هنوز باكره بود و نتوانسته بود با همسرش نزديكي كند. من خودم را در اين ضعف اطلاعات مسئول ميدانم. آيا صحيح است كه من روانپزشك باشم و مردم اين گونه زندگي كنند؟
در عنوان كردن اين مطالب هيچوقت دچار مشكل نشديد؟
من در فرمايشات حضرت امام خميني(ره) و ائمه معصومين (ع) و بالاخص حضرت امام صادق(ع) به اين مضمون برخوردم كه توضيح نكات خاصي در مورد ارتباط جنسي، براي زن و شوهر كاملا ضروري است. منتها بايد كسي توضيح دهد كه متخصص باشد و بايد طوري گفته شود كه فرهنگ و آئين وآداب و رسوم و چارچوبهاي مملكت هم رعايت شود. اصولا نه فقط دين اسلام بلكه تمام مذاهب دنيا معتقدند كه مسائل جنسي بايد آموزش داده شود ولي بايد به خاطر داشت كه ممكن است عدهاي سوء استفاده كنند.
خب، عدهاي ممكن است از همين حرفهاي ساده شما طور ديگري برداشت كنند؟
ببينيد اصلا قضيه چيز پيچيدهاي نيست. ما يك دستگاه تناسلي داريم كه جزئي از بدن است ويك فيزيولوژي طبيعي داريم به نام نرمال سكس. ما فقط ميخواهيم اين دستگاه بدن انسان و اين فيزيولوژي طبيعي را براي مردم شرح دهيم. ما اصلا به فكر انحراف و ابتذال نيستيم. توجه داشته باشيد كه قسمت بزرگي از زندگي زناشويي، روابط جنسي است كه اگر نقص پيدا كند، آسيبهاي زيادي را به هر دوي زنوشوهر وارد ميكند. به همين دليل ما براي جلوگيري از بروز اين قبيل مشكلات بايد آموزشهاي لازم و نه اضافي و مبتذل را به مردم ارائه كنيم. البته هميشه در هر كاري عدهاي سوء استفاده هم ميكنند، ما اين عده را به خوبي ميشناسيم. اينها افرادي هستند كه اختلال شخصيتي دارند و اصطلاحا بيمارند. افرادي كه اختلال شخصيتي دارند، هميشه سوء استفاده ميكنند، چه آموزش بگيرند و چه آموزش نگيرند. خب به نظر شما عقلاني است كه ما به خاطر عدهاي كه بيمارند و اختلال شخصيتي دارند سايرين را كه به اين اطلاعات نياز دارند، محروم كنيم؟
به نظر شما در چه حدي بايد براي مردم صحبت كرد؟
من در جلسات مختلف براي مردم به زبان همان مردم صحبت ميكنم. من تمام مسائل جنسي را از <الف تا ي> شرح ميدهم. طوري شرح ميدهم كه هر شنوندهاي، همه چيز را بداند. من در برابر انتقال اين مطالب بايد صداقت داشته باشم و بايد همه چيز را بگويم. ولي به فرهنگ كساني كه مخاطب من هستند و به مذهب و حتي تعصبات آنها هم توجه ميكنم.
واكنش كساني كه حرفهاي شما را ميشنوند چگونه است؟
چهره شنوندگان صحبتهاي من، در ابتدا و انتهاي حرفهاي من يكي نيست.در آغاز صحبت همه دلواپسند كه دكتر مجد چه خواهد گفت و چه اسلايدهايي نشان خواهد داد. ولي در انتهاي صحبت همه از اينكه بدون اسلايد و حتي ترانسپرنت مطالب زيادي در اين مورد ياد گرفتهاند، خيلي آرام مي شوند.
به نظر شما مردم چقدر از نداشتن چنين آموزگاراني متضرر ميشوند؟
من يك نكته اصلي در مورد ايران خودمان بگويم، بيش از نيمي از زوجهايي كه در ايران طلاق ميگيرند، به دليل مشكلات جنسي تن به جدايي ميدهند. مسلما اين 70 درصد خيلي خوب ميدانند كه نداشتن آموزگار سكس ميتواند چه ضربهاي به اين رابطه زناشويي وارد كند و مفهوم اين ضرر را به خوبي درك ميكنند. از طرفي هم بسياري از مردم خجالت ميكشند به طور خصوصي به روانپزشك مراجعه كنند تا معالجه شوند. ولي وقتي كه در جلسات گروهي يا از وسائل ارتباط جمعي و جرايد اطلاعات گرفتند، شايد مشكلشان حلشود و اگر حل نشد حداقل ديگر خجالت نميكشند كه به روانپزشك مراجعه كنند.
ببينيد ما براي همه كارهايمان بايد دوره ببينيم. براي مسواك زدن، براي خواندن و نوشتن، براي حتي دستشويي رفتن. چطور ميتوانيم بدون آموزشهاي لازم و صحيح رابطه جنسي سالم داشته باشيم؟ چگونه ميتوانيم يكي از اصليترين اركان زندگي زناشويي را بدون دوره آموزش به خوبي اجرا كنيم؟در قرون اخير ما مشكلات زيادي را در رابطه با سكس ميبينيم كه همه يك دليل دارند. تجاوز، كشت و كشتارهاي جنسي، خريد و فروش زنها و متاسفانه سكس بهعنوان يك تجارت همه و همه ناشي از بياطلاع بودن در اين زمينه است. در تحقيقي كه خودم انجام دادم، به 100 دختر آموزش دادم و 5 سال آنها را تحت نظر گرفتم. جالب است كه بدانيد، هيچكدام از اين دختران آموزش ديده اصلا منحرف نشدند و اكنون زندگي زناشويي خيلي خوب دارند. در اين تحقيق با 100 دختري كه منحرف شده بودند مصاحبه كرديم و ديديم كه هيچكدام قبل از انحراف اصلا اطلاعاتي در مورد رابطه جنسي نداشتند. نداشتن آموزگار باعث ميشود كه عدهاي بيمار با يك بستني سر دختران بياطلاع و معصوم كلاه ميگذارند.
به نظر شما از كي بايد به فرزندانمان مسائل جنسي را آموزش دهيم؟
هر كشوري مطابق فرهنگ، آداب و سنن و مذهبش زمان خاص خود را دارد مثلا در آمريكا و بسياري از كشورهاي آفريقايي از بچگي به كودك آموزش ميدهند. ولي متاسفانه در كشور ما اصلا به فرزند آموزش داده نميشود. به حدي كه بسياري از افرادي كه به من مراجعه ميكنند، نميدانند كه چگونه بايد عروس يا داماد شوند. اما بهترين زمان براي اين آموزش زماني است كه خود كودك سوال ميكند. معمولا بچهها براي اولين بار حدود 5 سالگي در مورد چگونگي بهوجود آمدن خودشان سوال ميكنند كه در آن زمان ميتوان با كشيدن شكل تا حدودي قضايا را براي آنها آموزش داد. سن بعدي كه بچهها خيلي در مورد رابطه جنسي سوال ميكنند، در حين بلوغ است و در اين زمان نيز آموزشهاي تكميلي بايد توسط مادر به دختر و توسط پدر به پسر ارائه شود. اگر هم پدر و مادرها در خود اين توانايي را نميبينند كه آموزشهاي لازم را به فرزندان بدهند بايد از مشاوران يا روانپزشكان كمك بگيرند. من از همه جوانان خواهش ميكنم كه حتما قبل از ازدواج سوِال كنند و اگر به هر نحوي به پاسخ سوِال خود نرسيدند، به يك روانپزشك مراجعه كنند.
به نظر شما آموزش سلامت زوجين مي تواند بر آمار جدايي ها تاثير داشته باشد؟
مشكل شماره يك هم مردان و هم زنان بياطلاعي است كه باعث ميشود زوجين نتوانند از همديگر و از رابطه جنسي لذت ببرند. اغلب كساني كه به دليل مشكلات جنسي طلاق ميگيرند، اصلا مشكل بدني خاصي ندارند، فقط نميدانند كه حين نزديكي بايد چه كار كنند. بعد از نداشتن اطلاعات، شايعترين مشكل جنسي مردان ايران زود انزالي و شايعترين مشكل جنسي زنان واژينيسيموس است يعني زن به دليل درست انجام نگرفتن رابطه جنسي و نيز ترسهاي بيجايي كه از سكس براي زنها وجود دارد، خودش را سفت ميگيرد و امكان مقاربت از بين ميرود، كه همه اين مشكلات به راحتي با آموزش قابل حل است.
|
نقشه
سايت