از فوايد اهداي خون بگوييد.
در مورد اشخاصي که خون خود را اهدا مي کنند 2جنبه مي توان در نظر گرفت. يکي جنبه اخلاقي اين کار است. يعني فردي که خون مي دهد مي داند که خون اهدايي او براي فردي که به اين خون نيازمند است ، استفاده مي شود. بنابراين از لحاظ روحي شخص ارضا مي شود.
جنبه مثبت ديگري که در اهداي خون مورد توجه قرار مي گيرد، جنبه جسمي آن است زيرا اهداي خون براي بسياري از مردم مفيد بوده و حتي پزشکان در بعضي موارد آن را الزامي مي دانند.
لذا شخص با اهداي خون هم به سلامت خود کمک مي کند و هم جان يکي از همنوعانش را به نوعي نجات مي دهد. ضمن اين که هنگام اهداي خون ، يک چکاپ رايگان براي فرد صورت مي پذيرد و خون او از لحاظ قند و چربي و... کنترل مي شود و اگر احيانا شخصي بيماري واگيرداري داشته باشد، اين بيماري تشخيص داده شده و به وي اطلاع داده مي شود.
در خيلي از موارد شخص مبتلا به هپاتيت Bبوده و خودش هيچ اطلاعي از اين قضيه نداشته و در آزمايش ها پس از اهداي خون اين بيماري مشخص شده و موجب تحت درمان قرار گرفتن فرد شده است.

خون دادن براي چه اشخاصي مفيد است؟
گاهي اوقات ريه شخص دچار اشکال مي شود و در نتيجه اکسيژن گيري کاهش مي يابد و خون براحتي تصفيه نمي شود. در اين مواقع بدن براي مقابله با کاهش سطح اکسيژن گيري تعداد گلبول هاي قرمز را افزايش مي دهد که اين امر در مغز استخوان و طحال صورت مي پذيرد.
بنابراين خون فرد غليظ مي شود که در اينجا يکي از راههاي برطرف کردن اين غلظت خون ، خون دهي است. گاهي نيز ممکن است به عللي آب در ريه فرد جمع شده باشد که در اين مواقع نيز خون دهي براي فرد الزامي است.
بعضي اوقات نيز شخص دچار نارسايي قلبي مي شود که در اين موارد هم چون خون بدن اضافه تر از حدي است که در بدن به گردش در آيد، خون دهي لازم است.
البته در تمام مواردي که خون دهي لازم تشخيص داده مي شود، خون گرفته شده الزاما قابل استفاده نيست و احتمال دارد اين خون دور ريخته شود. امروزه ثابت شده که خون دادن باعث پايين آمدن چربي خون مي شود و به دليل پايين آمدن حجم خون در گردش ، بدن وادار به ساختن گلبول هاي قرمز تازه مي شود.

اصطلاح خون گيرنده در مورد چه افرادي به کار مي رود؟
اگر شخصي به هر دليلي خون از دست بدهد و اين از دست دادن خون منجر به اختلال در سيستم بدن او شود، نيازمند دريافت خون است. اگر به چنين شخصي بسرعت خون مورد نياز رسانده نشود، دچار عوارضي مي شود که ممکن است براي تمام عمر گريبانگير وي باشد.
البته در اينجا يک استثنا هم وجود دارد. يعني اگر فردي به طور مزمن خون از دست بدهد (از دست دادن خون بدن بتدريج صورت پذيرد) در صورتي که هموگلوبين او کمتر از 7نباشد نياز به دريافت خون ندارد و معمولا کم خوني او از طرق ديگر علت يابي و جبران مي شود.

آيا ممکن است اهداي خون براي فردي مضر تشخيص داده شود؟
بله ، در مورد کساني که به هر علت کم خوني داشته باشند، افرادي که فشار خون پايين دارند و نيز اشخاصي که به هر علت دچار يک بيماري هستند اهداي خون به هيچ عنوان توصيه نمي شود.
ضمنا فاصله دو نوبت اهداي خون نبايد کمتر از 2ماه باشد و اگر فردي تا چند ماه قبل واکسن يک بيماري را تزريق کرده باشد، حتما اين موضوع را پيش از اهداي خون با مسوولان در ميان بگذارد.

چه واکنش هايي ممکن است در زمان اهداي خون يا پس از آن در بدن اهداکننده صورت پذيرد؟
يکي از شايع ترين واکنش هاي ناخواسته نسبت به اهداي خون واکنش وازوواگال ناميده مي شود که تظاهر آن به صورت ضربان قلب آهسته است.
واکنش هاي وازوواگال ممکن است به وسيله درد (در هنگام ورود سوزن)، ترس يا ديدن خون ايجاد شوند. گاهي اوقات هم ترس مي تواند موجب افزايش دفعات تنفس و متعاقبا آلکالوز تنفسي شود و اين حالت ممکن است موجب تشنج شود.
در بعضي مواقع نيز کاهش فشار خون رخ مي دهد که بهترين کار در اين هنگام قطع عمل خون گيري و قرار دادن ساق پاها در سطحي بالاتر از سر است که اين کار باعث جاري شدن خون به سمت مغز مي شود و معمولا علايم کاهش فشار خون از بين مي روند.

چه آزمايش هايي روي خون اهداکنندگان صورت مي پذيرد؟
خوشبختانه در بانک خون کليه خونهاي اهدايي از بابت بيماري هايي همچون ايدز، هپاتيت هاي مختلف ، سيفيليس و بيماري هاي باکتريال کنترل مي شوند و در صورت آلودگي دور ريخته مي شوند.
اما با توجه به تعداد بسيار زياد بيماري ها امکان بررسي تمام انواع بيماري ها به جهت مقرون به صرفه نبودن ، وجود ندارد و براي سازمان انتقال خون هزينه گزافي در بر دارد.
اما به ياد داشته باشيد که اين بيماري ها اهميت باليني چنداني ندارند که مانع از گرفتن خون شوند. در واقع فوايد خون گيري در اين مواقع نسبت به مضرات آن به قدري زياد است که مي شود از آن چشم پوشي کرد.
زهره زيدي فرد