| بيماري ايدز را مي توان در چهارمرحله طبقه بندي كرد: مرحله يك ـ عفونت حاد مرحله دو ـ افراد HIV مثبت بدون علامت مرحله سه ـ تورم و بزرگي مقاوم، ماندگار و وسيع غدد لنفاوي مرحله چهار ـ HIV مثبت... |
بيماري ايدز را مي توان در چهارمرحله طبقه بندي كرد:
مرحله يك ـ عفونت حاد
مرحله دو ـ افراد HIV مثبت بدون علامت
مرحله سه ـ تورم و بزرگي مقاوم، ماندگار و وسيع غدد لنفاوي
مرحله چهار ـ HIV مثبت علامت دار
*مرحله يك
در سال ۱۹۸۵ در امريكا در يازده نفر از ۱۲ فرد مبتلا به HIV مثبت، علايم حاد بيماري ويروسي مخصوصي موسوم به «مونونوكلئوز عفوني» ظاهر شد. CDC در امريكا اين بيماري عفوني را به عنوان مرحله يك ايدز نامگذاري كرد.
اصلاً مشخص نيست كه چنددرصد از بيماران مبتلا به ايدز از مرحله يك گذر مي كنند؛ گو اين كه CDC شيوع آن را بين يك سوم تا دوسوم بيماران مي داند.
اين حالت عفوني معمولاً در عرض ۱ تا ۶ هفته بعد از تماس با ويروس ايدز به صورت:
(۱) تب،
(۲) تعريق مفرط،
(۳) بي قراري،
(۴) درد عضلات،
(۵) بي اشتهايي،
(۶) علايم گوارشي ، و
(۷) گلو درد ظاهر مي شود.
اگر بيمار مبتلا را در اين دوره مورد معاينه قرار دهيم، به راحتي مي توانيم بزرگي غدد لنفاوي، طحال، كبد و جوش هاي احتمالي را مشاهده كنيم.
از نظر آزمايشگاهي نيز تغييراتي حادث مي گردند كه قابل بررسي هستند.
*مرحله دو و سه
در حال حاضر اكثر مبتلايان به ويروس ايدز، بي علامت (مرحله دو) و يا دچار بزرگي مقاوم، ماندگار و وسيع غدد لنفاوي (مرحله سه) هستند.
اهميت وجود علامت بزرگي مقاوم غدد لنفاوي به قدري زياد است كه به محض مشاهده بايد بي فوت وقت بيمار را از نظر احتمال وجود ايدز مورد بررسي قرارداد.
*مرحله چهار
آنچه در اجتماع از «AIDS» مي شناسند، مرحله پاياني يا چهارم بيماري است. همانطور كه قبلاً گفته شد، در اين مرحله قواي ايمني و دفاعي بدن زايل و بيمار به عفونت هاي كشنده مبتلا مي شود.
سایت ایران سلامت
|
