داغترين نقطه در جهان را نمي توان در دره مرگ کاليفرنيا و يا هسته زمين پيدا کرد زيرا اين عنوان به يک تونل در عمق 3 متري و پوشيده از برف اختصاص يافته است که در لانگ آيلند نيويورک واقع بوده و تعدادي انفجارهاي کوچک و روزانه را در خود نهفته است که شدت اين انفجارها از بمب اتم نيز بيشتر است.

اين انفجارهاي آتشين توسط برخورد دهنده اتمي «لابراتورا ملي بروکاون» رخ داده و موفق به ثبت رکوردي جديد در توليد بالاترين درجه حرارت در جهان شده است به شکلي حرارت انفجارها به چهار تريليون درجه سلسيوس حرارتي داغتر از هسته خورشيد دست پيدا کرده است.

به گفته استيون ويگدور يکي از فيزيکدانان اين پروژه حرارت ناشي از اين انفجارها بيشتر از همه آن چيزي است که ما درباره جهان هستي مي دانيم. محققان قصد ندارند با استفاده از دستاورد جديد خود اسلحه هاي مخرب توليد کنند زيرا انفجارها در سطح يک اتم بوده و بسيار کوچکتر از چيزي هستند که بتوانند خرابي به بار آورند.

آنها قصد دارند با کمک اين انرژي در زمان سفر کرده و اولين ميکروثانيه پس از وقوع انفجار بزرگ را شبيه سازي کنند ، زماني که حرارت جهان تازه متولد شده چندين تريليون درجه بوده است. بر اساس نظريه ها قبل از تولد اولين سياره ، کهکشان و يا حتي اولين اتم فضا مملو از سوپي از ذرات کوچک به نام کوارکها و گلونها بوده است.

اکنون اين نظريه ها براي اولين بار به صورت قطعي اثبات شده اند زيرا حرارت بسيار زياد انفجارهاي اتمي که توسط دانشمندان ساخته شده است تاييد مي کند آنها با موفقيت توانسته اند قطراتي از اين سوپ کهنسال و قديمي را بسازند، ماده اي به نام پلاسماي کوارک- گلون که از حدود 14 ميليارد سال پيش تا کنون در جهان وجود نداشته است.

طرز تهيه سوپ درون اتمي

تهيه چنين ماده اي نيازمند تريليونها ذره يون طلا است اين يونها توسط شتاب دهنده و برخورد دهنده به سرعتي برابر سرعت نور دست پيدا مي کنند. دو تابش مملو از اين يونهاي طلا در دو مسير متضاد پرتاب مي شوند و برخورد ذرات آنها با يکديگر انفجارهاي متعددي را به وجود مي آورد. مشاهدات دانشمندان نشان داده است اين آزمايش در ثانيه هزاران برخورد و انفجار را به وجود مي آورد.

در حرارت ناشي از اين برخوردها يونهاي طلا از هم پاشيده شده و قطرات پلاسماي بسيار داغ کوارک-گالون را به وجود مي آورد که ابعاد اين قطرات از يک اتم بزرگتر نخواهد بود. به گفته ويگدور اين آزمايش انباشتن مقادير عظيمي انرژي در ابعادي بسيار کوچک است.

پلاسماي ايجاد شده تنها براي بخشي از ثانيه باقي خواهد ماند. به بياني ديگر در صورتي که مدت ثانيه به اندازه تمامي سواحل سياره زمين بود، مدت بقاي اين پلاسما به اندازه يک دانه شن از تمامي اين سواحل خواهد بود.

برخورد دهنده نسبيتي يون سنگين لابراتوار ملي بروکاون يا RHIC در واقع قادر به مشاهده مستقيم اين پلاسما نيست بلکه با کمک شواهد به جا مانده از برخورد يونهاي طلا از حضور اين ماده آگاه مي شود. برخورد يونهاي طلا تابشهاي نوراني بسيار سريعي از خود به جا مي گذارند که اين تابشها توسط رديابها به ثبت مي رسند با کنار هم قرار گرفتن تعداد مشخصي از اين تابشها قادر به ايجاد شدت نوري قابل رديابي خواهند بود تا بتوان حرارت آنها را اندازه گيري کرد.

بر اساس گزارش فاکس نيوز، اين آزمايشها در لابراتوار لانگ آيلند و برخورد دهنده بزرگ هادرون در سوئيس ادامه پيدا خواهد کرد تا دانشمندان به گونه اي بتوانند راز نهفته در پس انفجار بزرگ را کشف کنند.