وي، جليقه‌هاي غريق نجات را براي كودكان ناآشنا به شنا و در مناطق آرام ساحلي ضروري برشمرد و افزود: ميزان ايمني استاندارد و حفاظت شخصي اين جليقه‌ها نامشخص است؛ از اين رو حتي در صورت پوشيدن اين جليقه‌ها بايد از ورود به آب‌هاي عميق و خروشان خودداري شود.

كارشناس مسئول مركز مديريت فوريت‌ها و حوادث پزشكي وزارت بهداشت، با تاكيد بر اينكه از ورود به مناطقي با درجه شيب نامشخص و يا سواحل سنگي بايد خودداري شود، گفت: حتي شناگران ماهر مي‌توانند به علت عدم حفظ تعادل و حتي خطر ريزش سنگ براثر سرخوردگي به تروماهاي سر دچار شوند.

دكترعشوري مقدم، در ادامه سواحل شني را سواحلي آرام و معمولا در محدوده مناطق حفاظت و سالم سازي شده دريا برشمرد و افزود: اما توصيه مي‌شود از رفتن به سواحل سنگي با امواج سهمگين خودداري شود.

وي، با تاكيد بر نبودن امنيت كافي براي شنا به تنهايي در آب دريا و رودخانه گفت‌: شنا در استخرمتفاوت‌تر از شنا در آب دريا و رودخانه است.

كارشناس مسئول آموزش مركز مديريت فوريت‌ها و حوادث پزشكي وزارت بهداشت، در مواجهه با فرد غرق شده توجه به آسيب نرساندن به ستون فقرات را از نكات حائز اهميت برشمرد و افزود: عدم توانايي در شنا، گرفتگي ناگهاني عضلات و خستگي و يا شنا در درياي طوفاني و مواج از علل غرق شدگي است.

دكتر عشوري مقدم، وحشت زدگي، حركات دست و پا، گوش‌ها و لب‌هاي سيانوتيك و خاكستري رنگ، پوست بدن سرد و بي‌رنگ را از علايم غرق شدگي عنوان كرد و يادآور شد: گاهي به علت وجود مقادير فراوان آب، شكم فرد غرق شده دچار تورم مي‌شود. همچنين احساس تهوع و استفراغ، خستگي، مجاري تنفسي درگير، خواب آلودگي و ناآرامي، قطع تنفس، سرفه به همراه خلط كف آلود خوني (به علت درگيري ريتين) از ديگر علايم فرد غرق شده است.

وي، نخستين اقدام در امداد رساني به فرد غرق شده را قرارگيري در محلي ثابت با امكانات مربوطه نظير چوب و طناب پس از تثبيت موقعيت فرد امدادگر برشمرد و افزود: به علت احتمال خطر وارونگي قايق، غريق نجات بايد از خم شدن به داخل قايق خودداري كند.

كارشناس مسئول آموزش مركز مديريت فوريت‌ها و حوادث پزشكي وزارت بهداشت، با تاكيد بر اين كه در حمل و جابجايي فرد غرق شده بايد كمترين آسيب به ستون فقرات فرد مصدوم وارد شود، افزود: چون احتمال شكستگي سر و ستون فقرات وجود دارد امدادگر بايد با حمايت و بي‌حركت نگهداشتن سر و گردن، فرد مصدوم را جابه‌جا كند.

دكتر عشوري مقدم، مرحله بعد امدادرساني را احيا قلبي - تنفسي فرد غرق شده دانست و افزود: در احيا اوليه برقراري راه‌هاي تنفسي و نبض مناسب الزامي است.

وي، افزود: براي باز كردن راه‌هاي هوايي مي‌توان با حركت جارويي انگشتان دست، زبان را خارج كرد و در صورت لزوم تنفس دهان به دهان و سپس احيا تنفسي - قلبي آغاز شود.

كارشناس مسئول آموزش مركز مديريت فوريت‌ها و حوادث پزشكي وزارت بهداشت، گفت:‌ براي خروج آب از داخل معده فرد غرق شده وي را به پهلو خوابانده و دهان بيمار را پاك مي‌كنند.

دكتر عشوري مقدم، نخستين اقدام در كودكان غرق شده را خارج كردن لباس‌هاي خيس و پوشانيدن آنها با پتو و ملحفه دانست و افزود: پس از انجام اقدامات اوليه تماس با اورژانس 115 الزامي است.

وي، در پايان يادآور شد: حتي اگر احيا قلبي- تنفسي موفقي هم به انجام رسيده باشد اما احتمال آسيب رساني آب و املاح موجود در ريه‌ها همواره وجود دارد.

انتهاي پيام