«ژي وو» استاد دانشگاه «ژيائو تونگ» در شانگهاي و سرپرست اين تحقيقات، اين يافته‌ را دريچه‌اي به روش‌هاي جديد براي توليد نسل جديدي از تخمک‌ها و به تاخيرانداختن نارسايي زودرس تخمدان و درمان نازايي توصيف كرد.

«پل سانبرگ»، استاد ارشد جراحي اعصاب و کارشناس سلول‌هاي بنيادي هم گفت: «حيات اين سلول‌هاي مادر دائمي است و مي‌توان اين تخمک‌ها را به رحم پستانداري آماده بارداري تزريق و باروري ايجاد کرد.»

با اين حال دانشمندان در كارايي اين روش در کمک به توليد تخمک‌هاي جديد در تخمدان زنان ترديد دارند.

دکتر جورج آتيا از کارشناسان علوم باروري در دانشگاه ميامي به «اي بي سي» مي‌گويد: «هنوز مشخص نيست که آيا اين روش در بدن انسان نيز عمل خواهد کرد يا نه و هنوز با چنين تجربه‌اي بسيار فاصله داريم.»

دکتر داروني پروکوپ، مدير مرکز علوم بهداشتي در يکي از دانشگاه‌هاي تگزاس نيز معتقد است که تا رسيدن به مرحله استفاده از اين روش در مورد انسان گام‌هاي بسياري باقي است و در هر مرحله آن ممکن است اين روش با شک و شبهه مواجه شود.

وي در عين حال اذعان دارد كه يافته‌هاي جديد پژوهشگران چيني که در شماره دوازدهم آوريل مجله «طبيعت زيستي سلولي» منتشر شده است، مي‌تواند تاثيرات مهمي بر آينده تحقيقات در مورد سلول‌هاي مادر داشته باشد چون پرورش هر گونه سلول امري بسيار ارزنده براي تحقيقات پزشکي است.

سال‌هاست که دانشمندان علوم پزشکي بر اين باوراند که ظرفيت توليد تخمک‌هاي جديد در تمامي پستانداران ماده در لحظه توليد به پايان مي‌رسد و هر پستاندار ماده بالغ فقط از شمار معيني تخمک که به هنگام تولد با خود حمل مي‌کند، برخوردار است.

اين فرضيه پزشکي با کشفيات اخير که از طريق تفکيک سلول‌هاي مشوق فعاليت‌هاي جنسي در رحم موش‌هاي بالغ و نابالغ انجام شد، آزمايش شد.

با اين همه اکثر دانشوران علوم پزشکي هنوز هم با ادامه فعاليت سلول‌هاي مشوق فعاليت‌هاي جنسي در تخمدان پستانداران پس از مرحله تولد مخالف بودند.

با چنين سابقه‌اي، دانشوران چيني سلول‌هاي شوق جنسي را از بدن موش‌هاي بالغ و موش‌هايي چند روزه جدا کردند و سپس اين سلول‌ها را به طور آزمايشگاهي فعال کرده و آن‌ها را به تخمدان و دستگاه تناسلي موش‌هاي ماده اي که توان باروري آن‌ها توسط شيمي درماني مختل شده بود، منتقل کردند. نتيجه اين شد که ورود اين سلول‌هاي فعال شده شوق جنسي در اين موش‌هاي ماده باروري را ترميم کرده تخمک‌هاي جديدي توليد کرده و اين موش‌ها توانستند بچه‌هاي سالمي را توليد کنند.

دکتر جورج آتيا مي‌گويد حتي اگر اين روش در آينده بتواند روي انسان نيز اجرا شود به احتمال فراوان فقط در مورد زنان جواني که قادر به باروري نيستند تاثير خواهد داشت. بارداري فعاليتي بسيار سنگين و پيچيده براي بدن انسان است و بدن يک زن 60 ساله از نظر جسمي ممکن است قادر به پذيرش اين بار سنگين نباشد.

انتهاي پيام