کودکان مبتلا به اوتیسم معمولا با زبان اشاره و حرکات صورت به منظور برقراری ارتباط مناسب اجتماعی دچار مشکل هستند و در حال حاضر از میان هر 150 کودکی که در ایالات متحده متولد می شوند، یک کودک به بیماری اوتیسم مبتلا است.

درمان این بیماری ترکیبی از درمانهای رفتاری، تحصیلی، فیزیکی، حرفه ای و کلامی است که از تاثیر ناچیز و هزینه ای بالا برخوردار است.

محققان پس از اینکه دریافتند این کودکان با روباتها نسبت به انسانها ارتباط بهتری برقرار می کنند، تلاش برای تولید روباتهای سخنگو و تعاملی را که می توانند در مطالعه و درمان این کودکان موثر واقع شوند، آغاز کردند.

روبات کیپان با ظاهری معصوم و ساده از ساختاری مناسب برای برقراری ارتباط با بیماران اوتیسمی برخوردار است. این روبات که تنها دو چشم و یک بینی دارد، احساسات خود را تنها از طریق 4 حرکت فیزیکی ابراز می دارد با این وجود در پس دو چشم کیپان دو دوربین و در بینی وی یک میکروفون به منظور ثبت رفتارهای کودک قرار گرفته است .

محققان ژاپنی با آزمایش این روبات بر روی کودکان پیش دبستانی دارای اوتیسم دریافتند که تعامل با کیپان کودکان را به محدوده ای جدید از تعاملات اجتماعی هدایت می کند. نتایج این آزمایش نشان می دهد کودکان به روبات کیپان در هنگامی که چسب زخمی بر روی سرش قرار گرفته باشد غذا و داروی خیالی خورانده و از وی در برابر تعرض دیگر کودکان محافظت می کند.

در آزمایشی دیگر دختربچه ای مبتلا به اوتیسم به آرامی با این روبات ارتباط برقرار کرده است به گفته محققان در ابتدا دختربچه حتی از نگاه کردن به روبات پرهیز می کرد اما پس از گذشت چند روز خود را به روبات نزدیک تر و با استفاده از دستهایش روبات را لمس کرده است. پس از گذشت هفته ها دختر بچه به چشمان روبات نگاه کرده و ارتباط قوی که توانایی ایجاد آن را با مادر خود نداشته با وی برقرار کرده است.

بر اساس گزارش پاپ ساینس، محققان بر این باورند که استفاده از روباتها به خصوص نمونه هایی که توانایی کنترل رفتار آنها توسط کودکان وجود دارد می تواند تاثیر به سزایی در بهبود رفتارهای اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم و ارائه راه حلی درمانی برای رفع مشکلات ارتباطی آنها داشته باشد.