و تمام جزئيات آن در دست است اما ميزان مير يا ناتواني ناشي از عوارض حاملگي در كشور محاسبه نشده است.
وي گفت: تاكنون فقط كشور انگليس محاسبه بار ناتواني ناشي از عوارض حاملگي را به صورت يك برنامه كشوري ثبت كرده است و استراليا با جمعيت 20 ميليوني و تعداد 200 هزار نفر مواليد در سال نيز اين برنامه را شروع كرده است.
وي افزود: قرار است با همكاري يك مشاور انگليسي كه تا آخر آذر به ايران مي‌آيد، ايران نيز سومين كشوري باشد كه برنامه محاسبه بار عوارض ناتواني ناشي از بارداري زنان و اصلاح نظام مراقبت را اجرا مي‌كند. اين برنامه ابتدا در 3 استان اجرا مي شود و در صورت موفقبت به صورت يك برنامه كشور به اجرا در آيد تا بتوانيم بر اساس تعهد كشور در برنامه توسعه هزار سوم تا سال 2015 ميلادي ميزان مرگ و مير زنان را كاهش دهيم.
چنگيزي اضافه كرد: ميزان مرگ مادران باردار در كشور ما 25 نفر به ازاي هر صد هزار تولد زنده است و سال گذشته يك ميليون و 285 هزار تولد زنده در كشور داشتيم و البته ميزان مواليد هر سال در كشور افزايش مي‌يابد. مسئله مهم اين است كه كاهش ميزان مرگ مادران باردار در كشور از اين ميزان به حدود 18 مرگ به ازاي هزار تولد زنده كه شاخص كشورهاي پيشرفته‌تر است و الزام كشور ما تا سال 2010 ميلادي است كار بسيار سخت‌تري در پيش داريم.
وي گفت: يكي از اقدامات ما براي كاهش ميزان مرگ مادران باردار اين است كه ببينيم زنان بارداري كه در خطر مشابه بودند ولي نمردند چه اتفاقي برايشان افتاده است و از همين داده‌ها استفاده كنيم تا جلوي مرگ مشابه مادران ديگر را بگيريم.
وي در پاسخ به پرسش خبرنگار فارس اضافه كرد: ممكن است در برخي موارد شانس و اتفاق در مرگ يا زنده ماندن يك مادر باردار دخيل باشد اما در موارد بسياري دسترسي دير هنگام به خدمات درماني، دسترسي نداشتن به بانك خون، تشخيص دير هنگام، خطاي پزشكي و مراقبت نامناسب عامل مرگ يك مادر بوده باشد كه بايد مشخص شود.
وي گفت: با اجراي اين برنامه تلاش ما اين است كه اشتباهات سيستم را به حداقل برسانيم، دسترسي مناسب را افزايش دهيم و منابع مالي در مناطق محروم تقويت كنيم، علاوه بر آن پروتكل سيستم درماني و آموزش پرسنل نيز اصلاح مي‌شود.
رئيس اداره سلامت مادران وزارت بهداشت تاكيد كرد: در كنار اين كار كشور را از نظر ميزان دسترسي، امكانات، منابع و محروميت به 4 منطقه تقسيم مي‌كنيم، مناطقي كه هر كدام الگوهاي مشابه دارند، ما نمي‌توانيم يك برنامه كشوري را براي همه كشور تدوين و اجرا كنيم بايد هر منطقه با توجه به مسائل و شرايط اختصاصي خود برنامه ريزي كند، هدف از اجراي برنامه جامع عملياتي ارتقاي سلامت مادران نيز همين مطلب است كه با همكاري نزديك تر نظام آموزش پزشكي و نظام خدمات سلامت انجام مي‌شود.
وي گفت: اين برنامه بايد با آموزش دستياران، پزشكان عمومي، ماماها و نظارت وزارت بهداشت بر مراكز درماني آموزشي و غير آموزشي و حتي بخش خصوصي انجام ‌شود، در غير اين صورت به موفقيت نمي‌رسيم.
وي تاكيد كرد: البته مريض‌هاي پر خطر و بدحال معمولاً به بخش دولتي و مراكز درماني دانشگاهي ارجاع مي‌شوند و مراكز خصوصي معمولاً مادران باردار كم خطر را پذيرش مي‌كنند.
وي در پاسخ به پرسش ديگر خبرنگار فارس درباره مسائل حقوقي مراكز درماني دولتي كه زنان باردار در اين اماكن فوت مي‌كنند، گفت: در اين زمينه نيز با همكاري سازمان پزشكي قانوني مشغول تدوين پروتكل‌هاي لازم هستيم تا مرجع قانوني اين كار باشد و بيمارستان‌ها و پرسنل مراكز درماني كمتر آسيب پذير باشند.
انتهاي پيام/ر