عضو كميته كشوري ارتقاي سلامت مادران گفت: وضعيت زايشگاههاي كشور شايسته مادر ايراني نيست و علاوه بر كمبود امكانات، متخصصان زنان و ماماهاي كشور با وجود برخورداري از دانش روز در زايشگاهها به روشهاي سنتي عمل ميكنند. به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس، ابوالفضل مهدي زاده كاشي امروز در نشست يك روزه تدوين برنامه جامع عملياتي ارتقاي سلامت مادران در دانشگاه علوم پزشكي تهران، افزود: مادر ستون هر خانواده است .
و ما بايد براي حفظ خانوادهها و سلامت جامعه با چنگ و دندان هم كه شده مادران را حفظ كنيم، بسياري از مرگهاي مادران در كشور واقعاً قابل كنترل و پيشگيري است و ما در درگاه خداوند مسئوليم.
وي اضافه كرد: زايمان عمل خطيري است ولي حداكثر 5 درصد مادران باردار در خطر بالا قرار دارند، 95درصد ديگر مشكل خاصي هنگام زايمان پيدا نميكنند. هنر ما اين است كه آن 5درصد را شناسايي و از آنها مراقبت كنيم، اين كار شايد سخت به نظر آيد اما اگر به روش عملي جلو برويم خيلي هم آسان است.
وي گفت: طي سالهاي گذشته تلاش زيادي شده است تا ميزان مرگ ناشي از بارداري زنان در كشور كاهش يابد، تا حدي هم موفق بودهايم اما هنوز با تعهد برنامه توسعه هزاره سوم كاهش 3 چهارم ميزان اين مرگها فاصله زيادي داريم، مرگ زنان باردار در مناطق مختلف كشور به عوامل مختلفي بستگي دارد كه بايد براي هر منطقه برنامهريزي خاص خود را داشته باشيم و گر نه مانند سال گذشته شاهد افزايش تعداد اين مرگها خواهيم بود.
مهدي زاده افزود: كاهش ميزان مرگ و مير زنان باردار در كشور با بخشنامه و دستور كشوري ميسر نيست، بايد همه عوامل اجرايي اين كار از بالاترين تا پايينترين سطوح به اين كار اعتقاد راسخ پيدا كنند زيرا از اين پس براي كاهش ميزان مرگ زنان باردار از 25 در 100 هزار تولد زنده به كمتر از 20 يا 18 مرگ كار سخت تري است ولي يك تعهد ملي است.
وي گفت: متاسفانه محيط زايشگاههاي كشور مساعد و در شان يك مادر ايراني نيست، متخصصان زنان و ماماهايي كه در كنگرههاي علمي مقالات علمي جديد و نوآوري دارند، باز هم در اين محيط هاي نامناسب به روش سنتي و قديمي عمل ميكنند و كارايي لازم را ندارند، اصلاح وضع زايشگاههاي ايران نيازمند يك انقلاب بزرگ است.
وي افزود: در سالهاي اخير توجه ويژه به سلامت نوزادان و كودكان شده است، تختهاي مراقبت ويژه كودكان افزايش يافته است و بسياري از
مراكز درماني كشور به تختهاي NICU مجهز شدهاند، البته اينكه در برههاي از زمان وزير يا معاون وزير متخصص اطفال بودند در اين زمينه موثر بوده و اتفاق مباركي است اما متاسفانه امكانات و تجهيزات لازم براي سلامت زنان و زايمان ايمن آنان در دست نيست.
وي گفت: ما در كشور به تختهاي مراقبتهاي ويژه زنان هم نياز داريم اما هنگامي كه يك زن باردار به كما ميروند، بايد به اين مسئول و آن مسئول متوسل شويم تا يك تخت ICU پيدا كنيم و هيچ مقامي هم پاسخگوي اين وضع نيست.چرا يك مادر بايد به علت ايست قلبي در بيمارستان بميرد.
وي افزود: بايد امكانات و تجهيزات لازم براي مراقبت از زنان باردار در معرض خطر در كشور فراهم شود، 4 حلقه مرتب با سلامت مادران باردار شامل آموزش، درمان، خدمات مامايي و دفتر سلامت مادران وزارت بهداشت كه فعلاً جدا از هم هستند بايد به وصل شوند، امكاناتي اكنون در دانشگاهها هست كه در زايشگاهها نيست و امكاناتي هم در زايشگاهها هست كه براي بخش آموزشي كاربرد دارد، همكاري اين دو بخش بسيار مفيد است.
وي اضافه كرد: كمبود امكانات مراقبت ويژه، بيهوشي و خون در برخي مناطق كشور فاجعه است، فعاليت ستاد هدايت و توزيع بيماران در دانشگاههاي علوم پزشكي نيز چنگي به دل نميزند، اين ستاد بايد قدرت داشته باشد و بيماران را به موقع انتقال دهد.
وي افزود: همكاري متخصصان زنان و ماماها هم در كشور در حد مناسبي نيست، ماماهاي كشور اكنون از نظر علمي در حد بالايي هستند اما متاسفانه بيشتر به فكر زايمانهاي ايدهآل هستند و كمتر به خدمات عادي مامايي ميپردازند، متخصصان زنان تصور ميكنند ماماها دستيار آنها هستند و ماماها هم اين متخصصان را رقيب خود ميدانند و در پروندههاي قضايي مرگ مادران سعي ميكنند يكديگر را محكوم كنند.
وي گفت: بهورزان، ماماها و پزشكان بايد از آموزشهاي مداوم برخوردار شوند، به خصوص پزشكان عمومي كه گسترده وسيعي در كشور را تحت پوشش دارند بايد از خدمات مراقبتهاي زنان باردار به خصوص مادراني كه بيشتر در معرض خطر هستند، آگاه شوند.
انتهاي پيام/ر
نقشه
سايت