به طور مثال يخ‌هايي كه در عمق 3 كيلومتري جنوبگان قرار دارند داراي حباب‌هاي هواي به دام افتاده از 650 هزار سال پيش است كه نمونه‌هايي از آب و هواي آن دوران زمين به حساب مي‌آيد. دانشمندان با كمك اين نمونه‌ها ميزان گازهاي گلخانه‌اي زمين را در قرن‌هاي پيش بررسي مي‌كنند.

در قرن گذشته دماي هواي سطح زمين سه‌چهارم درجه سانتي‌گراد افزايش يافته است؛ در حالي كه در 50 سال گذشته اين مقدار 2 برابر بوده است. از سال 1850 كه اندازه‌گيري‌هاي دماي هوا با دقت انجام مي‌شود، يازده سال از دوازده سال گذشته ( از 1995 تا 2006) گرم‌ترين سال‌ها اعلام شده‌اند.

اقيانوس‌ها بخش زيادي از اين گرما را جذب مي‌كنند. عمق 700 متري آب اقيانوس‌ها از سال 1995 تقريبا 1/0 درجه سانتي‌گراد گرم‌تر شده است.

با ذوب شدن پوسته‌هاي يخي جنوبگان و گرينلند علاوه بر حجم از جرم، يخ‌هاي آن نيز كاسته مي‌شود. اين پوسته‌ها، يخ‌هاي دائمي‌بودند كه طي ساليان سال فقط اندكي تغيير مي‌كردند.

بنا بر داده‌هاي ماهواره‌اي، اين مناطق هر سال 150 تا 250 كيلومتر مربع از يخ‌هاي خود را بين سال‌هاي 2002 تا 2006 از دست داده است؛ كه از اين ميان 152 كيلومتر مربع از يخ‌هاي‌ جنوبگان طي سال‌هاي 2002 تا 2005 ذوب شده است. يخچال‌ها و كلاهك‌هاي برفي قله‌ها در حال ذوب شدن هستند و پيش‌بيني مي‌شود تا سال 2030 در برخي مناطق مانند هيماليا يخچال‌ها بكلي از بين بروند.

بسياري از گونه‌هاي حيوانات و گياهان به تغييرات آب و هوا واكنش نشان داده‌اند و به سمت عرض‌هاي شمالي‌تر، يعني به سمت قطب‌ها، مي‌روند.

ميزان بارش و تبخير در مناطق مختلف درياها تغيير كرده است، به گونه‌اي كه در نواحي نزديك استوا ميزان نمك آب افزايش و در عرض‌هاي بالاتر شوري آب كاهش يافته است. با در دست داشتن چنين شواهدي ، ديگر در تغيير اقليم و گرمايش زمين جاي شكي باقي نمي‌ماند.

مطالعات دانشمندان نشان مي‌دهد كه تغييرات عظيم آب و هوا در زمان بسيار كمي رخ داده‌است؛ يعني طي چند دهه به اندازه هزاران يا ميليون‌ها سال تغييرات به وجود آمده است.
آيرين شيوايي‌

نظرات خوانندگان (0 نظر)