يکي از شايع‌ترين مشکلاتي که ممکن است براي افراد به وجود آيد خفگي است. خفگي در اثر انسداد مسير هوا در گلو يا ناي ايجاد مي‌شود به تعبيري جريان هوا به داخل ريه‌ها مسدود مي‌شود. اين موضوع به نوبه خود موجب قطع جريان خون غني از اکسيژن به مغز و ساير اعضا مي‌شود. در صورتي که به سرعت در جهت رفع اين مشکل اقدام نکنيم، ممکن است تبعات مرگباري را در پي داشته باشد. خفگي اغلب به دليل گيرکردن يک تکه بزرگ از غذاي خوب جويده نشده در حلق يا ناي ايجاد مي‌شود. غذاهاي جامد مانند گوشت، به طور معمول علت بروز اين مشکل هستند. اغلب افرادي که دچار خفگي مي‌شوند هنگام جويدن يک تکه بزرگ گوشت در حال حرف‌زدن بوده‌اند. دندان‌هاي مصنوعي هم مي‌توانند خطر خفگي را افزايش دهند چون در اين حالت فرد غذا را کمتر در دهان احساس مي‌کند و در نتيجه درک اين موضوع که غذا خوب جويده شده يا نه، مشکل‌تر خواهد بود. به علاوه افرادي که دندان مصنوعي دارند نمي‌توانند مانند گذشته‌ها غذا را کاملا بجوند زيرا دندان‌هاي مصنوعي فشار کمتري بر غذا اعمال مي‌کنند. از ديگر علل شايع خفگي مي‌توان به تندتند غذاخوردن، خنديدن يا با عجله صحبت کردن هنگام غذاخوردن و غذاخوردن هنگام راه رفتن اشاره کرد. يکي از نخستين واکنش‌هاي فردي که دچار خفگي مي‌شود وحشت زياد است. چهره فرد قرباني اغلب شبيه افراد هول زده مي‌شود و سپس با قطع تنفس، صورتش کبود يا خاکستري مي‌شود. همچنين ممکن است، خس‌خس داشته باشد و يا بريده بريده نفس بکشد.
سرفه‌هاي خفگي
چنانچه لقمه غذا راهش از مسير اشتباهي عبور کند يعني به جاي مري وارد ناي شود، واکنش سرفه اغلب اوقات مشکل را به سرعت حل و فصل مي‌کند. در حقيقت، چنانچه فرد قادر است راحت سرفه کند و رنگ پوستش طبيعي است جاي نگراني نيست و او دچار خفگي نمي‌شود اما اگر سرفه، بيشتر شبيه بريده بريده نفس کشيدن است احتمالا فرد دارد خفه مي‌شود و نيازمند کمک فوري است. اگر فرد قادر به صحبت‌کردن هست يعني راه هوايي کاملا مسدود نشده و اکسيژن به ريه‌ها وارد مي‌شود. براي اطمينان از اين امر از فرد بخواهيد تا چيزي بگويد.
بازکردن راه هوايي
حتما شما هم سريال زيباي پرستاران را تماشا کرده‌ايد و بارها از طريق تکنسين‌هاي اورژانس نحوه بازکردن راه هوايي مسدود را مشاهده کرده‌ايد. امدادرسانان سريال پرستاران اغلب اوقات روي فرد خفه شده مانوري را اجرا مي‌کنند که در پزشکي به آن مانور هايمليش مي‌گويند.
شايد بتوان ادعا کرد، مانور هايمليش بهترين روش شناخته شده براي بازکردن راه هوايي است. اين مانور بايد تنها روي فردي صورت پذيرد که دچار انسداد کامل يا تقريبا کامل راه هوايي شده است. اما از کجا بفهميم که فرد در چنين شرايطي است؟ فردي که در حال خفگي است قادر به صحبت‌کردن نيست، از حال رفته يا با زور و تقلا صداهايي شبيه غرغره‌کردن از خود درمي‌آورد و صورت فرد کبود، خاکستري يا آبي تيره مي‌شود. براي انجام مانور هايمليش بايد پشت فرد در حال خفه شدن بايستيد و دست‌هاي خود را دور کمر او قرار داده و کمي او را به جلو خم کنيد. سپس يکي از دست‌هاي خود را مشت کرده و کمي بالاتر از ناف وي قرار دهيد، با دست ديگر مشت را بگيريد و با ايجاد فشاري محکم روي شکم، ضربه سريعي به سمت بالا وارد کنيد، به طوري که مي‌خواهيد فرد را از سطح زمين بلند کنيد. اين کار موجب بالارفتن ديافراگم و در نتيجه اعمال فشار به ريه‌ها و بيرون راندن هواي پرفشار از ريه‌ها مي‌شود. اين عمل را آن‌قدر تکرار کنيد تا غذا يا هر شيء خارجي به انسداد راه هوايي پايان دهد. ساير شيوه‌هاي بازکردن راه هوايي هم در شرايط خاص ممکن است مفيد واقع شوند اما ابتدا اطمينان حاصل کنيد که فرد قادر به نفس‌کشيدن نيست.
بازکردن راه هوايي با انگشت
ساده‌ترين راه براي بازکردن راه هوايي مسدود، بردن انگشت به پشت حلق و بيرون‌کشيدن عامل انسداد است. شيء اغلب آن‌قدر پايين‌تر از حلق است که ديده نمي‌شود اما اگر مي‌‌توانيد آن را ببينيد، انگشت خود را براي بازکردن راه هوايي به ته حلق فرد فرو کرده و شيء خارجي را بيرون بکشيد. اين روش تنها در مواردي موثر واقع مي‌شود که شيء خارجي در بالا يا پشت حلق گير کرده باشد و تنها زماني بايد اقدام به چنين کاري کرد که شيء خارجي قابل مشاهده باشد. مواظب باشيد غذا يا شيء را بيشتر داخل راه هوايي فرو نکنيد که اين امر در بچه‌هاي کوچک به راحتي امکان‌پذير است.
بازکردن راه هوايي خودتان
اگر ناگهان دچار خفگي شديد و کسي هم براي کمک به شما دم دست نبود مانور هايمليش را به روش زير روي خودتان اجرا کنيد. ابتدا دست خود را مشت کرده و بالاي ناف قرار دهيد. سپس مشت را با دست ديگر گرفته و روي يک سطح صاف و محکم خم شويد به طور مثال روي سکو يا صندلي، اکنون مشت خود را به سمت داخل و بالاي شکم فشار دهيد.