نتايج يك تحقيق در اين زمينه در آمريكا نشان داده است كه وارد كردن فشارهاي عميق روي قفسه سينه با دست با سرعت حدود 100 حركت در دقيقه مي‌تواند شانس نجات بيمار را افزايش دهد.

اين كار حتي اگر توسط فرد غيرمتخصص نيز صورت بگيرد بهتر از اين است كه اطرافيان بيمار منتظر بمانند تا فرد متخصص برسد و از روش تنفس دهان به دهان براي احياي قلب بيمارشان استفاده كند؛ چرا كه با گذشت هر لحظه بدون كمك به بيمار، احتمال مرگ وي افزايش مي‌يابد.

به گفته اين متخصصان؛ در واقع فرصت نجات بيمار از ايست قلبي در ازاي هر دقيقه اتلاف وقت 10 درصد كاهش پيدا مي‌كند.

به اين ترتيب وقتي مردم با فرد بزرگسالي مواجه مي‌شوند كه دچار ايست قلبي ‏شده و در حال مرگ است، نبايد با اين فکر که ‏نحوه انجام احياء قلبي دهان به دهان را نمي‌دانند، دست روي دست بگذارند بلكه بايد به سرعت ماساژ قفسه سينه را شروع كنند.

در بيانيه‌اي که در مجله انجمن قلب آمريكا چاپ شده است، اين متخصصان بر احياء قلبي - ريوي (CPR) که در آن تنها از دست استفاده مي‌شود، تأکيد کرده‌اند.

آنها تاكيد كردند: ناظران مي‌‏توانند اين روش ساده را بدون نگراني از انجام روش احياء دهان به دهان، احياء ‏قلبي - ريوي انجام دهند.‏

دکتر ميکاييل ساير پژوهشگر دانشگاه اوهايو که سرپرستي اين متخصصان را برعهده داشته است، در اين باره اظهار داشت: چيزي که موجب مرگ افراد ‏مي‌شود، عدم واکنش سريع و لازم است.‏

ساير در ادامه اين مطلب گفت: اشخاصي که آموزش احياء قلبي - ريوي نديده‌اند، هنگام مواجه ‏با بزرگسالاني که ناگهان بيهوش مي‌شوند بايد دو کار انجام دهند. اول اين که به ‏اورژانس تلفن کنند و دوم اين که به سرعت و با قدرت شروع به فشار دادن مرکز ‏قفسه سينه فرد کنند. ‏

وي ادامه داد: به گفته متخصصان؛ حفظ جريان حياتي خون ضروري است و ‏وارد آوردن فشار به قفسه سينه بايد تا آمدن گروه اورژانس ادامه يابد.‏

اين متخصص دانشگاه اوهايو تاكيد كرد: ما مي خواهيم عموم مردم بدانند که حتي در صورتي که هرگز ‏آموزشي نديده باشند، مي‌توانند به قربانيان ايست ناگهاني قلب کمک کنند.‏

گفتني است، اين روش براي نوزادان، کودکان و همچنين بزرگسالاني که ايست ‏قلبي آنها علل تنفسي دارد مانند افرادي که دچار غرق شدگي شده، يا داروي ‏بيش از اندازه مصرف کرده‌اند، توصيه نمي‌شود.‏

انتهاي پيام