مهر : هوا که گرم می شود ، چشمان همه به لباس ها و چهره ها می افتد ، خانواده ها نگران امنیت اجتماع می شوند ، مسئولان طرح های ضربتی اجرا می کنند ، رسانه ها نقد و بررسی می کنند و... اما همین که هوا سرد می شود ، همه سراغ کار خودشان می روند. گویی زمستان با پوششی از برف ، آسیب های اجتماعی را در سکوت سرد خود محو و پنهان می کند.
به گزارش خبرنگار مهر ، برخی صاحب نظران بر این عقیده اند که تغییرهای زمانی مانند زمستان و تابستان یا جابجایی های مکانی همجون دوری یا نزدیکی به مرکز ، نباید بر شدت و ضعف پرداختن به بزه و بزهکاران اجتماعی تاثیرگذار باشد.
در مقابل جمعی دیگر معتقدند که به دلیل نوسان های جوی در فصل های سال و یا میزان اقتدار مجرم در ارتکاب جرم ، باید در نوع پرداختن به آسیب اجتماعی تفاوت قائل شد .
مسئول مطالعات و تحقیقات دانشکده علوم اجتماعی معتقد است که در حوزه فرهنگ و اجتماع ، باید به صورت پی در پی کار کرد و فعالیت در این زمینه را به فصلی خاص از سال اختصاص نداد ، چرا که فرد را به سمت اتخاذ رفتارهای متفاوت و چندگانه سوق می دهد.
دکتر سید حسن حسینی ادامه می دهد: برنامه های مقابله با آسیب های اجتماعی ، باید هم عرض با رفتارهای پیشگیرانه باشد و در طول زمان اجرای آنها ، نباید انقضا و یا انفصال زمانی پیش آید.
یک روانشناس نیز بر این باور است که شاید نوع جرم های ارتکابی در مقاطع متفاوت از سال فرق کند اما بی شک حجم بزه ارتکابی از سوی مجرمان در فصل های گوناگون آنچنان نواسانی ندارد ؛ زیرا معمولا بزهکاران در ارتکاب عمل خود ، بیشتر در فکر دستیابی به نتیجه هستند تا اقدام های صرفا نمایشی و بیرونی.
سیما اسفندی تصریح می کند: به عبارت دیگر ، شرایط آب و هوایی تنها ممکن است در شیوه یا مکان ارتکاب جرم از سوی آنها تغییر ایجاد کند.
اما یک استاد دانشگاه و پژوهشگر آسیب های اجتماعی عقیده دارد که نامساعد بودن هوا باعث می شود تا میزان فحشاء ، قاچاق مواد مخدر و حتی خودکشی در سطح جامعه کمتر شود که این ها به نوبه خود تا حدودی روی کاهش آسیب های اجتماعی تاثیر می گذارد .
دکتر امان الله قرایی مقدم می افزاید: بررسی ها نشان می دهد که نمودار ارتکاب جرم از ابتدای تابستان تا پایان آبان ، سیر صعودی دارد و پس از آن تا زمان نوروز نا امنی کمتر می شود.
به گزارش مهر ، در این میان ، نوع نگاه به حجم آسیب ها در فصل های گوناگون ، بر شیوه و چگونگی پرداختن به آنها نقش دارد.
بر همین اساس ، یک جامعه شناس می گوید برای کاستن از آسیب های اجتماعی ، باید همه رکن های جامعه با یکدیگر همکاری کنند . یک نهاد آن هم در یک فصل ، نمی تواند در برخورد با بزه و بزهکاران اجتماعی موفق باشد.
محمد پیروی خامنه تاکید می کند: در روزگاری که متاسفانه مسائل مذهبی - اخلاقی سست شده اند ، در مورد معضلی مانند آسیب اجتماعی ، باید اطلاع رسانی بیشتری در جامعه صورت گیرد تا دیدگاه های سنتی در این مورد ، اندکی اصلاح شود.
همچنین یک قاضی نظارت و پیگیری قوه قضائیه با نگاهی دیگر ، متذکر می شود که اگر یک شورای عالی پیشگیری از وقوع جرم و آسیب های اجتماعی با حضور مقام های بلند پایه سه قوه ، مسئولان و کارشناسان امنیتی - انتظامی و صاحب نظران اجتماعی در قالب کمیته های تخصصی تشکیل شود ، می توان به مقابله با آسیب های اجتماعی امیدوار بود.
مهدی دواتگری توضیح می دهد: در صورت وجود چنین شورایی ، به جای برخورد فصلی ، می توان تمام طول سال در برابر بزهکاری های اجتماعی پاسخگو بود.
به گزارش مهر ، آنچه که مسلم است ، با کم و زیاد شدن بزه ، نباید سیاست های انتظامی و قضایی تغییرکنند . به هر روی ، بهتر است دست اندر کاران رسیدگی (شکلی و یامحتوایی) به آسیب های اجتماعی با ارزیابی میزان بزه های آشکار در فصل های سرد و گرم سال ، به نتیجه ای کارشناسی دست یابند که در دیگر مواقع کارساز باشد.
جرم ، پدیده ای است که امکان وقوع آن تقریباً هیچگاه خاموشی ندارد ، پس حتی با پذیرفتن این فرض که در دوره ای زمانی از سال ، بزه در سطح اجتماع کمتررخ می دهد ، نمی توان فعالیت برای کاستن از آسیب های اجتماعی را متوقف کرد .
نباید فراموش کرد همانطور که حجم وسیعی از نیروهای انتظامی - قضائی در تابستان می توانند برای رویارویی با آسیب های اجتماعی بسیج شوند و به انچام ماموریت های محوله بپردازند ، بی شک در فصل سرما که به ظاهر میزان بزه های اجتماعی کمتر است ، به شکل شایسته تری قادرند جامعه را از شر بزهکاران حرفه ای و مخل امنیت پاکسازی کنند.
نقشه
سايت