اطباء قديم مهريز براي درمان يرقان(زردي)، گيا‌هان دارويي ترنجين و شيرخشت را در آب خيسانده و به بيمار مي‌خورانده‌اند و يا جهت رفع دانه‌هاي عفوني يا دمبل، ابتدا پودرهسته‌هاي زرد آلو و شفتالو را با مغز نخاع گوسفند مخلوط كرده و سپس اين تركيب را روي موضع مي‌گذاشتند كه بعد از چند دقيقه ميكروب و عفونت از زخم خارج مي‌شد و بيمار بهبودي مي‌يافت.
مخلوط زرده تخم‌مرغ، گياه بيخ آزار و آرد گندم نيز تركيبي بود كه طبيبان سنتي اين ديار جهت رفع در رفتگي استخوان يا شكستگي استفاده مي‌كرده‌اند. معمولاً جوشانده شاتره و گياه سياوشان هم براي درمان دل درد نوزادان تجويز مي‌شده است.
نكته جالب ديگر اين كه در صورت بروز ناراحتي گوارشي در نوزاد پسر، شير زني كه نوزاد دختري به دنيا آورده بود، به نوزاد پسر خورانده مي‌شد، تا بهبودي حاصل گردد و همچنين برعكس اين عمل نيز امكان‌پذير بوده است.
قدما جهت تعادل و بازگشت نيروي بدني در زني كه زايمان كرده بود، از غذايي به نام كاچي استفاده مي‌كردند. كه اين غذاي مقوي متشكل از آرد گندم، ‌روغن گوسفند و هسته‌هاي مقوي و نيرو دهنده از جمله پسته و گردو بوده است.

طب سنتي مهريز جهت رفع معده درد و ‌تشنج از گياه زنجبيل و هل سبز كه داراي طبيعت گرم مي‌باشد، استفاده مي‌نموده و براي رفع ناراحتي‌هاي قلبي و يا مغز و اعصاب از گياه گل گاوزبان به صورت جوشانده استفاده مي‌شده است.

حجامت ازجمله عمليات‌هاي پزشكي در طب سنتي مهريز بوده، كه در آن توسط حكيم يا طبيب و با استفاده از حيوان زالو خون‌گيري به شكل سنتي انجام مي‌گرفته است.

درمان با مواد غير گياهي از ديگر شيوه‌هاي درماني مرسوم طب سنتي مهريز بوده است كه خود متشكل از روش‌هاي مختلفي از جمله دود درماني، درمان با خاكستر، داغ درماني است.

دود درماني كه يكي از روش‌هاي درمان با مواد غير گياهي به شمار مي‌رفته، جهت بهبودي درد گوش نوزاد استفاده مي‌شده است. در اين روش دود سيگار و يا دود سوزانده هسته آلبالو را به گوش نوزاد فوت مي‌كردند. استفاده از خاكسترغالباً روشي جهت درمان كوفتگي محسوب مي‌شده، كه براي اين منظور خاكستر گرم را با نمك مخلوط كرده و جهت كاهش درد ناحيه دچار كوفتگي روي موضع مي‌گذاشتند.

از ديگر روش‌هاي درماني كه براي درمان جوش‌هايي تحت نام ماده خوني يا كورك از آن استفاده مي‌شده است، ايجاد شكاف در محل جوش به وسيله شي نوك تيز براي خارج كردن عفونت و بهبودي بيماري بوده است. داغ درماني ديگر روشي است كه از آن براي درمان ديفتري يا دانه شارم و يا به عبارت ديگري دانه داغي استفاده مي‌شده است كه در اين روش يك وسيله‌ فلزي را داغ كرده و روي موضع كه غالباً نيز در ناحيه گلو بود، مي‌گذاشتند تا بهبودي حاصل شود.

براي درمان بيماري ذات‌الريه كه به اصطلاح در آن خون بيمار در اثر سرما، سرد مي‌شود،‌ قريب به 20 مثقال از خون بيمار گرفته مي‌شد تا بهبودي بيمار حاصل گردد.

انتهاي پيام