سوراخ كردن گوش
نرمه گوش (قسمت گوشتي پايين گوش) از جمله امن‌ترين نواحي بدن براي اتصال آويز وگوشواره‌هاست. در بسياري از خانواده‌ها مرسوم است كه گوش دختر بچه‌ها را در سنين بسيار كم و با روش‌هاي خانگي نخ و سوزن سوراخ مي‌كنند. اما اين روش ممكن است به دليل استريل نبودن ، شخص را دچار عفونت كند. بهتر است براي سوراخ كردن گوش كودكان به مراكز درماني مجاز كه از استريل بودن وسايل و تجهيزات آن مطمئن هستيم، مراجعه كنيم، زيرا احتمال انتقال عفونت‌هايي مثل هپاتيت و كزاز با وسايل آلوده وجود دارد.
بهتر است در اين مورد از پزشك كودك خود راهنمايي بخواهيد. سوراخ كردن گوش در شرايط استريل،‌ در مجموع عملي كم‌خطر است اما در مورد بعضي از بيماران مثل كساني كه استعداد عفونت دارند (بيماران ديابتي يا افرادي كه كورتون مصرف مي‌كنند) و يا افرادي كه احتمال خونريزي در آنها بالاست (مثل افرادي كه داروي ضدانعقاد مصرف مي‌كنند)، بهتر است قبل از سوراخ كردن گوش، با پزشك مشورت شود.

عوارض سوراخ كردن گوش
با وجودي كه گوش يكي از رايج‌ترين نواحي بدن براي نصب آويزهاست، اما سوراخ كردن گوش نيز ممكن است عوارضي را به همراه داشته باشد، از جمله اين عوارض مي‌توانيم به عفونت‌ها،‌ حساسيت‌ به فلزهاي مختلف گوشواره‌ها، تشكيل يك بافت برجسته در ناحيه نرمه گوش و نيز پارگي گوش در اثر ضربه اشاره كنيم. ايجاد چند سوراخ بر روي گوش شايع است اما سوراخ كردن لاله گوش‌ (قسمت غضروفي بالاي گوش) خطرناك است. زيرا اين منطقه غضروفي است و رگ‌ خوني ندارد، در نتيجه التهاب اطراف سوراخ ايجاد شده ديرتر بهبود پيدا مي‌كند و احتمال ايجاد عفونت و آب معمولا در ماه‌هاي اول بعد از سوراخ كردن، به‌خصوص در ماه‌هاي گرم سال، زياد است.
علامت ايجاد اين عفونت در قسمت لاله گوش، تورم دردناك، گرمي و قرمزي است كه معمولا نرمه گوش را درگير نمي‌كند.

8 نكته مهم درباره گوشواره ها
-1 قبل از اقدام به سوراخ كردن گوش با پزشك خود مشورت كنيد تا از نظر سلامت عمومي بدن مشكلي وجود نداشته باشد. در ضمن از پزشك خود در مورد مراكز مجاز و مطمئن براي اين كار راهنمايي بخواهيد.
-2 بعد از سوراخ كردن گوش، احتمال عفونت‌هاي سطحي نرمه گوش وجود دارد كه اين عفونت‌ها معمولا به خوبي به درمان موضعي پاسخ مي‌دهند. بنابراين محل سوراخ شده را با يك حوله گرم و مرطوب كمپرس كنيد و در صورت نياز از يك پماد آنتي‌بيوتيك بدون نسخه يا آنتي‌بيوتيكي كه پزشك دستور مي‌دهد، استفاده كنيد.
-3 از گوشواره‌هاي سنگين به مدت طولاني استفاده نكنيد، زيرا اين گوشواره‌ها ممكن است سوراخ گوش را گشاد كرده و حتي پاره كنند و نرمه گوشه را به دو قسمت تقسيم كنند.
-4 اگر پشت (گل ميخ) گوشواره شما بلند است يا گوشواره شما قسمت نوك تيزي دارد كه در هنگام خواب شما را اذيت مي‌كند، بايد گوشواره خود را هنگام خواب خارج كنيد زيرا اين نواحي نوك تيز ممكن است زخم‌هاي فشاري يا آزردگي‌هاي پوست قسمت پشتي لاله گوش را ايجاد كنند.
-5 اگر كودك كم سن و سال شما گوشواره دارد. مراقب باشيد كه قفل گوشواره‌اش محكم باشد و كودك نتواند خودش آن‌را باز و بسته كند، زيرا در اين صورت ممكن است كودك گوشواره‌اش را از گوش خارج كرده، آن‌را به دهان ببرد و ببلعد (خطر خفگي وجود دارد.) -6 هنگام انجام ورزش‌هاي پر برخورد بهتر است گوشواره‌ها از گوش خارج شوند زيرا احتمال پارگي گوش در اثر كشيده شدن گوشواره‌ها به هنگام ضربه وجود دارد.
-7 يكي از عوارض شايع استفاده از گوشواره‌ها، حساسيت پوستي به فلزهايي است كه گوشواره‌ از آن ساخته شده است. اين حساسيت‌ها به‌صورت خارش، قرمزي و التهاب ديده مي‌شود. معمولا افراد به گوشواره‌هايي از جنس نيكل حساسيت دارند اما حساسيت به طلا و يا نقره نيز گزارش شده است. براي برطرف شدن حساسيت، بهتر است گوشواره خود را عوض كنيد و اگر مشكل برطرف نشد، شايد لازم باشد مدتي گوشواره را از گوش خود خارج كنيد. در اين زمان لازم است با پزشك خود مشورت كنيد تا در صورت لزوم به كمك حلقه‌اي از نخ بخيه سوراخ گوش شما را باز نگه دارد.
-8 پاره شدن نرمه گوش سوراخ شده در اثر ضربه يكي از عوارض شايع است. ممكن است در اثر تصادف رانندگي، افتادن، نزاع ورزش‌هاي پربرخورد و يا كشيده شدن يك گوشواره به‌صورت تصادفي نرمه گوش پاره شود. اگر چنين اتفاقي افتاد ظرف حداكثر 24 ساعت به پزشك مراجعه كنيد، پزشك اين ناحيه را بخيه مي‌زند و محل پاره شده معمولا در مدت 3 ماه ترميم مي‌شود. بعد از اين زمان مي‌توان نرمه گوش را مجددا سوراخ كرد.
‌