هپاتيت در مناطق مختلف
مناطق جغرافيايي دنيا از نظر درصد انسان‌هاي آلوده به هپاتيت به 3 دسته تقسيم مي‌شوند:
)1 مناطقي با آلودگي كم، كه ميزان ناقلين هپاتيت آن كمتر از دو درصد و شامل آمريكا و اروپاست.
)2 مناطق با آلودگي متوسط، بين 2 تا 7 درصد است.
)3 مناطقي با آلودگي بالا كه ميزان ناقلين بيش از 7 درصد و شامل كشورهايي همچون چين و تايوان است. ايران تا 10 سال پيش در منطقه با شيوع متوسط قرار داشت (حداقل 3 درصد ابتلا به هپاتيت در كشور.) اما باز جاي شكرش باقي است كه در حال حاضر با پيشگيري و اجراي واكسيناسيون كشوري، در برخي از نواحي، ميزان ابتلا به زير 2 درصد رسيده است؛ به عنوان مثال در تهران ميزان شيوع كمتر از دو درصد است.

هپاتيت يعني‌التهاب كبد
هپاتيت يعني التهاب كبد كه در ميان عوام به يرقان مشهور است. مهم‌ترين عوامل ايجادكننده هپاتيت، ويروس‌ها هستند كه شايع‌ترين آنها ويروس‌هاي هپاتيت A، B و C هستند. البته ويروس‌هاي ديگري هم باعث ايجاد هپاتيت مي‌شوند كه بر اساس حروف الفباي انگليسي نام گذاري شده اند: هپاتيت D، E و....
در هپاتيت ويروسي، ويروس وارد سلول‌هاي كبدي شده و تكثير مي‌يابد. سيستم ايمني بدن هم بيكار ننشسته و به ويروس‌ها هجوم مي‌برد.
در اين حمله سيستم ايمني بدن، تر و خشك با هم مي‌سوزند و همراه ويروس‌ها خود سلول‌هاي كبدي هم آسيب مي‌بينند. اين روند باعث ايجاد التهاب مي‌شود. به همين خاطر اين بيماري را التهاب كبد يا هپاتيت مي گويند.

انواع هپاتيت
هپاتيت از لحاظ باليني به دو دسته تقسيم مي‌شود حاد و مزمن. ولي آنچه كه براي اولين بار پس از ورود ويروس به بدن اتفاق مي‌افتد، هپاتيت حاد است. هپاتيت حاد ويروسي پس از يك دوره نهفتگي كه بر حسب نوع عامل آن A(، B، C،D و...) متغير است ، رخ مي‌دهد. هپاتيت حاد معمولا قبل از بروز بيماري اصلي با يك سري علايم پيش درآمد همراه است. علايم پيش درآمد هپاتيت حاد ويروسي بسيار متغيرند و بيشتر شامل علايم عمومي مثل بي‌اشتهايي، تهوع، استفراغ، خستگي، ضعف، سردرد، سرفه و ... است. در بسياري از موارد فرد دچار تب مي‌شود. وجود تب بين 38 تا 39 درجه در هپاتيت A و E شايع‌تر از هپاتيت‌B يا C است. نشانه اصلي خود بيماري هپاتيت، زردي است. در اين حالت پوست و مخاط بيمار به دليل بالا رفتن بيلي‌روبين در خون زرد مي‌شوند. معمولا اولين جايي كه زرد مي‌شود، سفيدي چشم است. البته برخي از بيماران با وجود ابتلا به هپاتيت دچار زردي نمي‌شوند. در عين حال ممكن است، ساير علايم هپاتيت مثل بزرگ شدن كبد و طحال نيز بيمار را گرفتار كند.‌در مورد هپاتيت A بايد به طور خاص گفت كه در كشورهاي در حال توسعه اكثر افراد در دوران كودكي با اين بيماري در تماس بوده و به آن مبتلا مي‌شوند. در اين نوع هپاتيت هرچه سن ابتلا پايين‌تر باشد علايم بيماري خفيف‌تر است، به حدي كه برخي اوقات به صورت يك سرماخوردگي ساده بروز كرده و كسي متوجه ابتلاي كودك به هپاتيت A نمي‌شود. هپاتيت A معمولا خيلي بيماري خطرناكي نيست.

سرانجام بيماري
هر كسي كه دچار هپاتيت ويروسي خصوصا انواع B و C مي شود ممكن است بعد از طي شدن دوره حاد بيماري بهبود نيافته و گرفتار يك يا تعدادي از عوارض آن شود. 90 درصد افراد مبتلا به هپاتيت B، سلامت خود را به دست مي‌آورند و نسبت به آن ايمني پيدا مي‌كنند ولي 10 درصد مبتلايان تبديل به ناقل مي‌شوند. درصدي از ناقلين هم گرفتار نوعي بيماري به نام <هپاتيت B مزمن> وعده‌اي هم دچار <سرطان كبد> مي‌شوند. هپاتيت مزمن يعني يرقاني كه باعث آسيب‌ كبدي شده و بيش از 6 ماه طول بكشد. البته مفهوم اين طول كشيدن الزاما همراه بودن با زردي بدن نيست. اين هپاتيت مزمن معمولا منجر به ضايعات كبدي جبران‌ناپذير مي‌‌شود. متاسفانه، درصد قابل‌توجهي از هپاتيت B و C در بدن مزمن شده و ايجاد آسيب مي‌كنند. هپاتيت A باعث ايجاد هپاتيت مزمن نمي‌شود.

سالي دو ميليارد هزينه
درمان هپاتيت علاوه بر رنج و عذابي كه گاهي توام با نااميدي است، هزينه بسيار زيادي هم دارد به حدي كه در سه سال اخير نوعي دارو براي اين بيماري توليد شده كه درمان با آن سالانه، 12 ميليون تومان هزينه دارد. البته از لحاظ هزينه هم به اين نتيجه مي رسيم كه پيشگيري بهتر از درمان است. دكتر محسن زهرايي، معاون مركز مديريت بيماري‌هاي وزارت بهداشت، در اين باره مي‌گويد:‌‌<در حالي كه‌‌ ‌براي خريد واكسن هپاتيت B ‌‌سالانه 2 ميليارد تومان هزينه مي‌شود،‌ براي درمان فقط نوع مزمن و فعال هپاتيت B ‌‌و C به 400 ميليارد تومان هزينه نياز است.>