به گزارش خبرگزاري رويترز از واشنگتن، اين دو زيست شناس با يك الگوي رياضي ثابت كردند رعايت رژيم غذايي كم كالري در تمام زندگي فقط ‪ ۷‬درصد بر عمر انسان مي‌افزايد. برخلاف حيوانات كوچكتر كه تاثير آن بسيار بيشتر است.

جان فيلان زيست شناس تكاملي از دانشگاه كاليفرنيا در لس آنجلس و مايكل رز از دانشگاه كاليفرنيا در ايروين مي‌گويند تاثير كاهش مصرف كالري بر طول عمل غيرمستقيم است.

پژوهشگران دانشگاههاي مختلف و موسسات ملي بهداشت درحال بررسي فرضيه‌هاي مطرح شده در اين‌باره هستند. اين درحالي است كه برخي افراد به اميد برخورداري از عمر ‪ ۱۲۰‬يا ‪ ۱۲۵‬سال كالري مصرفي خود را تا يك سوم كاهش داده‌اند و همچنان در سلامتي بسر مي‌برند.

نتايج آزمايشهاي حيواني نظريه كاهش مصرف كالري را اعتبار بخشيده است. اما اثبات اينكه مخلوقات كوچكي مانند موش، ماهي و عنكبوت اگر كمتر بخورند بيشتر عمر مي‌كنند آسان است.

درصورتي كه همه چيز بين انسان و حيوان يكسان بود كاهش مصرف كالري به ميزان يك سوم عمر را بسيار طولاني تر مي‌كرد.

طول عمر بخشي از يك تاريخ پيچيده زندگي است كه انواع سازوكارهاي فيزيولوژيكي در آن دخالت دارند.

در موش گرسنگي كشيدن باعث كاهش باروري و در نتيجه كاهش بارداريها و توليد هورمونهاي مربوطه مي‌شود در نتيجه عمر بيشتري مي‌كند.

چرا كه حيوان بارداري و توليد هورمونهاي مربوطه اتفاق نمي‌افتد.

محققان يك الگوي رياضي برمبناي تاثير مصرف كالري و طول عمر تهيه كردند.

در بين ژاپني‌ها ميزان كالري مصرفي مردان روزانه ‪ ۲۳۰۰‬كالري است.

طول عمر ميانگين مردان ژاپني هم ‪ ۷۶/۷‬سال است.

ميانگين كالري مصرفي كشتي گيران ‪ ۵۵۰۰‬كالري و اميد به زندگي در آنها ‪ ۵۶‬سال است.

ساكنان جزيره اوكيناوا كمتر از بقيه مردم ژاپن غذا مي‌خورند و عمر آنها هم كمي طولاني تر است.

محاسبات انجام شده براساس اين داده‌ها نشان مي‌دهد اگر ژاپني‌ها روزانه فقط ‪ ۱۵۰۰‬كالري مصرف كنند طولاني‌ترين ميانگين عمر آنها مي‌تواند به ‪ ۸۲‬سال برسد.

محققان دريافته‌اند موش‌هاي جهش يافته كه بدن مقدار پروتيين "‪"klotho‬ بيشتري توليد مي‌كنند عمر طولاني تري دارند.

پروتيين ‪ klotho‬همانند يك هورمون ضدپيري در پستانداران عمل مي‌كند.

نتايج اين مطالعه در نشريه "‪ "journal Ageing Research Reviews‬منتشر شده است.