به گزارش روز سه‌شنبه پايگاه اينترنتي بي‌بي‌سي، محققان آمريكايي مي‌گويند:
افزايش شديد ميزان "دي اكسيد كربن" موجب افزايش چشمگير دما به اندازه ‪۱۰‬ تا ‪ ۳۰‬درجه سانتيگراد نسبت به دماي امروز زمين شد.

اين دانشمندان در آخرين شماره مجله "ژئولوژي" مي‌نويسند: اين گرمايش تاثير شديدي بر اقيانوس‌ها داشت، جريان اكسيژن به آب‌هاي عميق را قطع كرد و باعث نابودي اكثر اشكال حيات شد.

اين تحقيقات بر صحت مجموعه فزاينده‌اي از شواهد كه مي‌گويد، بالا رفتن دما و نه برخورد يك جرم عظيم آسماني به كره زمين به بزرگترين انقراض در تاريخ منجر شد، مي‌افزايد.

علل آن انقراض در پايان دوره "پرمين" (‪ (Permian‬و آغاز دوره "ترياسيك" (‪ (Triassic‬از مدت‌ها قبل براي دانشمندان معما بوده است.

در حدود ‪ ۹۵‬درصد اشكال حيات در اقيانوس‌ها و سه چهارم گونه‌هاي ساكن خشكي‌ها در آن واقعه از ميان رفتند.

دلايل زيادي براي آن واقعه فاجعه‌بار ارايه شده كه شامل برخورد اجرام آسماني، فعاليت آتشفشاني، تغييرات آب و هوايي و بروز يخ بندان گسترده در زمين است.

با اين حال، يافتن شواهد ملموس و قابل اطمينان براي تاييد اين نظريه‌ها دشوار است.

آخرين داده‌هايي كه دانشمندان "مركز ملي تحقيقات جوي" (‪ (NCAR‬در شهر "بولدر" در ايالت "كلورادو"ي آمريكا فراهم آورده‌اند، مويد اين نظريه است كه فعاليت گسترده آتشفشاني در خلال صدها هزار سال، باعث انتشار مقادير عظيمي دي اكسيد كربن و "دي اكسيد سولفور" در هوا شد و به تدريج هواي كره را گرمتر و گرمتر كرد.

تيم محققان مركز ملي تحقيقات جوي از ابزاري پژوهشي موسوم به "سي اس اس ام" (‪ (Community Climate System Model‬استفاده كرد كه تاثير دماي جو، دماي اقيانوس و جريان‌ها را بررسي مي‌كند.

مطالعه آنها نشان مي‌دهد كه دما در عروض جغرافيايي بالاتر چنان بالا رفت كه آب اقيانوس‌ها تا عمق سه هزار متري گرم شد.

اين پديده فرآيند "گردش" كه آب‌هاي سردتر، حامل اكسيژن و مغذي‌ها را به سطوح پايين تر مي‌برد، مختل كرد. آب از اكسيژن خالي شد و آبزيان نابود شدند.

"جفري كايل" و همكارانش در نشريه ژئولوژي مي‌نويسند: نتيجه‌گيري مطالعه ما اين است كه افزايش سطح دي‌اكسيد كربن كافي است تا شرايط غيرقابل تحملي براي آبزيان ايجاد شود و به علاوه دماي فوق‌العاده شديد در خشكي نيز به مرگ موجودات دامن مي‌زند.

پروفسور "پل ويگنال" از دانشگاه "ليدز" بريتانيا كه درباره دوره گذار ميان پرمين و ترياسيك تحقيق مي‌كند، مي‌گويد: مدل‌هاي رايانه‌اي از پيشرفتگي لازم براي بازآفريني چنين شرايط جوي مرگباري كه با انتشار فوق العاده شديد گازهاي گلخانه‌اي همراه بود، برخوردار نيستند.

وي گفت: بسياري از دست اندركاران شبيه‌سازي رايانه‌اي نسبت به ميزان وخامت شرايط ‪ ۲۵۰‬ميليون سال قبل مطمئن نبودند، در حاليكه شواهد آن در صخره‌ها مشهود است.