هفته نامه سلامت :هشدار يك آسيب شناس اجتماعي درباره قرص هاي روان گردان:
مهر:كارشناسان و آسيب شناسان اجتماعي معتقدند حتي يك بار مصرف قرص هاي روانگردان براي امتحان يا تجربه بسيار خطرناك است و ممكن است عوارض جبران ناپذير طولاني مدت و حتي مرگ را به همراه داشته باشد.
دكتر نوري، روانپزشك و آسيب شناس اجتماعي يكي از اين افراد است كه با تاكيد بر اينكه اكستازي يك ماده مخدر نيست ميگويد:<اكستازي مثل آمفتامين و كوكائين يك محرك است اما اين دليل نمي شود فكر كنيم كه وابستگي و اعتياد به دنبال ندارد. مخدر ايجاد تخدير مي كند ولي در مورد اكستازي فرد بي خواب و بي قرار و بيش فعال مي شود و در نتيجه اين فعاليت زياد، روزهاي بعد دچار كوفتگي و بي حالي است. >
به گفته وي:< اوج اثر ماده موثر در اين قرص ها دو تا سه ساعت بعد از مصرف است كه فرد انرژيك است. سپس ميزان اين ماده در خون پايين مي آيد و 24 ساعت طول مي كشد تا اين ماده كاملا از خون خارج شود.> ديده شده كه در ساعات كاهش ميزان اين ماده در خون( دقيقا شبيه موارد مشابه گزارش شده در مورد مصرف كوكائين) فرد حاضر است براي حفظ حالتي كه دارد و مصرف دوباره آن، دست به هر كاري بزند. بهعلاوه فرد به شدت نياز به تكرار تجربه قبلي دارد و از نظر علمي هرگونه مصرف اجباري حتي بدون وابستگي جسماني، اعتياد نام دارد.
دكتر نوري در ادامه تشريح كرد:<اگرچه در صورت عدم مصرف اكستازي، عوارضي از قبيل آنچه براي ترياك يا حشيش و ساير مواد اعتياد آور مي شناسيم، رخ نمي دهد اما اين نبايد ما را دچار اشتباه كند كه فكر كنيم مصرف اكستازي به دليل عدم ايجاد عوارض جسمي اعتياد آور نيست. برعكس، فرد به شدت مايل به تكرارحالت پس از مصرف است و طبق تعريف، اين وابستگي رواني مترادف اعتياد است. >
وي افزود :<براي ترك كردن مصرف اين ماده لازم است حتما به يك روان شناس يا روان پزشك مراجعه كرد. او با روشها و دارو و درمان هاي خاصي مي تواند اثرات سوء اين ماده را بكاهد و به فرد كمك كند زودتر به زندگي عادي برگردد. اگرچه بعضي حالات مثل حالات پارانويا يا حملات جنون و توهمات فرد كه مي پندارد تحت تعقيب است يا بدبيني به اطرافيان و مشاهده چيزهايي كه ديگران نمي بينند، ممكن است هرگز درمان نشوند. >
عوارض اكستازي
دكتر نوري در عوارض اين ماده گفت : <حواس كسي كه از اين ماده مصرف مي كند، قوي مي شود و به دليل تقويت ادراك، فرد از موسيقي يا حتي خوردن و آشاميدن نيز احساس لذت فوق العاده مي كند و مي پندارد خلاقيت دوچندان يافته است. به دليل افزايش حس ها، توانايي برقراري ارتباط تقويت مي شود و در نتيجه فرد علاقه به صحبت كردن با ديگران، برقراري رابطه عاطفي و در آغوش گرفتن ديگران دارد كه همين افزايش كاذب شعور عاطفي مي تواند عامل انجام رفتارهاي پرخطر جنسي باشد. >
اين روانشناس تاكيد كرد : <گهگاه انسان هاي كمرو كه در برقراري ارتباط با ديگران دچار مشكل هستند، مي پندارند با مصرف اين قرص مي توانند اين مشكل را برطرف كنند. از طرف ديگر شنيده مي شود كه بسياري از آنها كه افسردگي هاي خفيف يا مزمن دارند، از اين قرص مصرف مي كنند غافل از آنكه روزهاي بعد از مصرف اين قرص، حتي تا هفته ها افسردگي شديد تري گريبان مصرف كننده را مي گيرد.>
دكتر نوري افزود :<از ديگر عوارض مصرف اين قرص ها، اختلالات بينايي، كاهش اشتها، توهمات بينايي، افزايش ضربان قلب و فشارخون، بي قراري، تغيير نامناسب دماي بدن، نياز به نوشيدن آب و مايعات است. اما اكستازي عوارض خطرناك ديگري هم دارد، از آن جمله مختل شدن فعاليت هيپوتالاموس، از دست رفتن كنترل فرد بر گفتار و رفتار، اختلال حافظه كوتاه مدت، احتمال ورم مغز به دليل مصرف زياد آب و عدم خروج آن از بدن، كاهش نمك و الكتروليت ها، وجود مشكلات جنسي، احساس افسردگي در دراز مدت، سردرد، سرگيجه و بي خوابي، جنون، حملات هراس و مرگ هستند. >
به گفته اين كارشناس:< آنچه بيش از همه خطرناك است، وجود ناخالصي هايي است كه در ساخت اين قرص به كار مي رود و ممكن است منجر به مرگ شود. مخصوصا كه در كشور ما عده اي سودجو گچ يا ديازپام و حتي مواد خطرناك ديگري را به اين قرص مي افزايند كه خالص بودن آن را پايين مي آورد. ضمن اينكه اغلب اين قرص ها در ايران فاقد ماده اصلي آن است. از سوي ديگر مصرف همزمان آن با مشروبات الكلي يا ساير مخدر ها مي تواند اثرات مرگبار آن را صدچندان كند.>
وي مهم ترين عوامل ترغيب كننده افراد به مصرف اين قرص را خجالت، ناتواني از رد كردن درخواست ديگران و فشار دوستان، حس بزرگ شدن، كاهش افسردگي، افزايش تمايلات عاطفي، دست كم گرفتن خطر و ماجراجويي عنوان كرد و گفت:< فرد مي پندارد براي او هم همان حس هايي كه براي دوستش رخ داده، رخ مي دهد بي اينكه دچار عوارض آن شود، غافل از اينكه اثر و عملكرد اين ماده مثل همه مواد هاي ديگر در بدن افراد مختلف متفاوت است و نه تنها ممكن است فرد را دچار خلسه مورد نظر نكند كه بسيار امكان دارد اورا دچار عوارض جبران ناپذير آن كند. > او اظهار كرد :< بعلاوه در مورد ترك آن بايد گفت تقريبا ربط مستقيمي ميان اراده و اعتياد وجود ندارد. آنچه در مورد اين مواد رخ مي دهد، اثر بر چرخه پاداش ذهني است و فرد براي تكرار لذت مايل است استفاده از آن ماده را -هرقدر خطرناك- تكرار كند.>