در اين تكنيك از نانوذرات اكسيد آهن معلق در يك جوهر روغني استفاده مي‌شود.

به محضي كه روغن روي تكه‌اي كاغذ چاپ شود، كاغذ خاصيت مغناطيسي پيدا مي‌كند.

اين تكه‌هاي كاغذ مغناطيسي مي‌توانند مزاياي مهمي در كارهاي نانوبيولوژيكي داشته باشند، چون اين كاغذ بسيار نرم‌تر از فلز است و بنابراين يك جفت نانو موچين حاصل از اين كاغذ مي‌تواند، بدون پاره كردن يك سلول منفرد در آن تغييراتي ايجاد كند.

محققان پوردو براي اثبات اين مفهوم يك اهرم مغناطيسي كوچك ساختند و آن را با دستكاري يك ميدان مغناطيسي به كار انداختند.

آنها در اين نمايش كوچك نشان دادند، چطور اين ماده براي توليد طيف وسيعي از نانوماشين‌هاي ارزان قابل استفاده است.

به علاوه، اين اهرم 100 بار ارزانتر از يك دستگاه متعارف از جنس سيليسيم است.

بابك ضيايي ــ استاد مهندسي برق و كامپيوتر و بيوپزشكي در دانشگاه پوردو اظهار داشت: ساخت اين وسيله خيلي ارزان قيمت تر است.

شما يك قطره جوهر روي قطعه‌اي كاغذ مي ريزيد و اين موتور شما خواهد بود.

ضيايي گفت: اين كاغذ يك قالب متخلخل است، بنابراين مي توانيد مقدار زيادي از روغن را درون آن بريزيد.

وي افزود: اين كاغذ چون خيلي نرم است، به سلول‌ها يا بافت‌ها آسيب نمي‌رساند.

اين كاغذ وقتي با تركيب مايع مغناطيسي يا همان جوهر مغناطيسي اشباع شد، با يك نوار پلاستيكي زيستي پوشيده مي‌شود كه آن را ضد آب خواهد كرد و از تبخير مايع جلوگيري مي‌كند و خواص مكانيكي آن مثل قدرت، انعطاف پذيري و استحكام آن را بهبود مي‌بخشد.

به گزارش ايسنا، دكتر ضيايي تاكيد كرد: اين تكنيك به دليل ارزان قيمت بودن نيازي به تجهيزات آزمايشگاهي خاص ندارد و در كالج‌ها و دبيرستان‌هاي معمولي براي آموزش ميكروروبات‌ها يا ساير اصول مهندسي و علمي قابل استفاده است.

با اين روش مي‌توانيد بدون نياز به استفاده از نانوذرات، ساده‌تر و ارزان‌تر با استفاده از ذرات بزرگتر، نانودستگاه‌هايي را بسازيد كه توليد تجاري مقرون به صرفه خواهند داشت.

محققان از وسيله اي به نام ميكروسكوپ الكتروني اسكن برداري ميداني استفاده كردند تا دريابند چطور تركيب نانو ذره‌اي انواع خاصي از كاغذها را آغشته مي‌كند.

ضيايي تصريح كرد: از تمام انواع كاغذها در اين روش مي‌توان استفاده كرد، اما روزنامه‌ و كاغذهاي نرم مناسب‌تر هستند، چون منافذ بيشتري دارند.