به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در وبلاگي به نشاني http://mahmodig.blogfa.com آمده است: غم و اندوه حالتي است که به دليل متمرکز شدن بر اشتباهات گذشته و آن چه در طول زندگي از دست داده‌ايم برايمان به صورت عادت در آمده است.

"آنتوني ديملو" معتقد است: تنها دليل اين که چرا شما هم اکنون، خوشي و سعادت را تجربه نمي‌کنيد اين است که فقط به آنچه که نداريد فکر مي‌کنيد و دائماً بر آن‌ها تمرکز داريد.

غم و اندوه عادتي است که براساس آن دنيا را از ديدگاه کمبود و نقصان طبقه‌بندي مي‌کنيد و به طور مداوم به کمبود آن چه که خود را شايسته آن‌ها مي‌دانيم مثل، پول، سلامتي، عشق، دوستي و حتّي اوقات فراغت مي‌انديشيد. بارها و بارها توّهماتي را در ذهن خود جاي مي‌دهيد که احساس غم و اندوه مي‌کنيد.

در حالي که مي‌توانيد شاد باشيد، اگر طبق آن جهان را از ديدگاه آن چه که داريد و آن چه درست است بنگريد. انسان‌هاي شاد و خوشحال از نيروها، استعدادها و توانايي‌هايشان هميشه شاد و راضي هستند و خود را با ديگران مقايسه نمي‌کنند. آن‌ها از نيروها، اموال و قدرت ديگران نمي‌هراسند و به آن‌ها غبطه نمي‌خورند. شادي و خوشحالي در نتيجه به وجد آمدن از آن چه که هستيد، آن چه که داريد، آن چه مي‌توانيد بشويد و برخورداري از اين دانش که موجودي الهي هستيد که همواره مورد رحمت بي کران خداوند است، حاصل مي‌شود.

غم و اندوه از قانون کمبود و نقصان نشأت مي‌گيرد و با توجه به قانون وفور نعمت از جانب خداوند متعال که هميشه در دسترس شماست مي‌توانيد اين حس را از بين ببريد. خداوند در همه جا و همه وقت همراه ماست و رحمت وي قلمرو خاصّي نداريد و شامل همه‌ي بنده‌هاست، وي هيچ استثنايي بين بنده‌هاي خود قائل نشده بلکه تنها خود ما هستيم که لياقت استفاده از اين نعمات را تعيين مي‌کنيم.

هرگز در مقابل اندوه تسليم نشويد. همواره حتّي در حال وقايع ناگوار و سختي‌ها، سپاسگزار خدواند باشيد، چرا که پشت هر ابر سياهي، نوري مي‌تابد که ما از علّت و زمان آن آگاه نيستيم. تنها اوست که صلاح بنده‌ها را مي‌داند، پس قضاوت نيز به عهده‌ي اوست. احساس حقارت نکنيد و سعي کنيد پرتوهاي شادي و دوستي را از خود ساطع کنيد، چهره‌اي عبوس نداشته باشيد، با لبخند و رويي خوش در سير زندگي و برخورد با ديگران، عشق و حسن نيّت خود را نسبت به هر موجود زنده‌اي نشان ‌دهيد.

فرانسيس مي‌گويد: "پروردگارا ياري‌ام ده تا در دل‌هاي غمگين، بذر شادماني بکارم"...

انتهاي پيام