امروزه زنان خود در عرصه‌هاي گوناگون در حال تحصيل و آموزش و كار هستند و بسيار فعال‌تر از گذشته ظاهر شده‌اند و در بسياري موارد حتي از نظر فكري و اقتصادي نيز باري از دوش همسرانشان بر مي‌دارند.

حالا بسياري از امور خانه و خانواده و بسياري از تصميم‌گيري‌ها به عهده زنان است. وضع زنان آنقدر بد نيست كه با تاسف و دلسوزي در موردشان فكر شود.

اما مشكلات خانواده از نظر روحي و عاطفي كاهش نيافته است. بسياري از كارشناسان مشاوره ادعا مي‌كنند مراجعان آنها 50 درصد افزايش يافته است.

ضريب تحمل زوجين كاهش يافته است. زنان ديگر دليلي براي مظلوم واقعشدن نمي‌بينند اما در عين حال رسيدگي به اعضاي خانواده و وقت گذاشتن براي برآوردن نياز ديگر اعضاي خانواده از جانب زنان نيز كاهش چشمگيري داشته است. حالا تقاضاي طلاق از جانب زنان افزايش يافته است و در بسياري موارد مردان علت واقعي اين درخواست را درك نمي‌كنند.

اين وضعيتي نيست كه بشر در انتظار آن بوده است. البته براي رشد و توسعه همواره مراحلي وجود داشته كه گذر از برخي از آنها دشوارتر بوده است اما مشكل اصلي آنجاست كه نزديكي افكار و روح‌هاي همسران تبديل به آرزو شده و در بسياري موارد زوجين به ظاهر و تنها از نظر فيزيكي و جسمي‌ در كنار هم و با هم زندگي مي‌كنند، اما از نظر مفهوم زندگي مشترك روح همدلي ميان آنها وجود ندارد.

بايد پيش از اين‌كه خيلي دير شود، به بازسازي روابط و اصلاح آن پرداخت. البته آگاهي از علل و عوامل مانع اين همدلي نيز كمك بزرگي به حفاظت از كيان خانواده مي‌كند كه به برخي از آنها اشاره مي‌كنيم:

خود را برتر ديدن: اين‌كه خود را برتر از آنچه هستيد ببينيد و مرتب در پي افزايش موارد مادي مانند ثروت و زيبايي ظاهري باشيد، مانند اين است كه در جنگ به سر مي‌بريد و به دنبال غنايم هستيد. لذت زندگي به در آمد بيشتر و حساب بانكي نيست، بلكه به صداقت و محبت ميان اعضاي خانواده است.

فقدان صميميت: نبود رابطه نزديك و صميمي‌ ميان زوجين مي‌تواند منجر به خلاء روحي و بروز مشكلات بسياري در زندگي مشترك باشد.

پايين بودن اعتماد به نفس: چنانچه اعتماد به نفس يكي از زوجين به اندازه كافي نباشد، از آنجا كه مرتب خود را زير سوال مي‌برد كه آيا به اندازه كافي خوب و شايسته است يا خير، رفتارهاي طرف مقابل را به نوعي ديگر تعبير و تفسير مي‌كند و مرتب قصد كنترل وي را دارد تا نكند همسرش مجذوب فردي ديگر شود و اين كنترل‌ها كه گاهي با حسد نيز همراه مي‌شود زندگي را ويران مي‌كند.

فقدان يا كاهش محبت: وقتي همسران به اندازه كافي به يكديگر و نيازهاي همديگر توجه نكنند، موجب احساس كمبود عاطفي و تشنگي روحي از جانب همسرشان مي‌شوند و اين مورد نيز تبعات بدي دارد و موجب از هم گسيختگي روابط و نهايتا جستجوي محبت در جايي خارج از خانواده مي‌شود.

و اما نشانه‌ها و علائم اين موارد چيست؟ مهم‌ترين عامل كه كمبود محبت است، موجب مي‌شود نه‌تنها در حال حاضر با مشكلاتي از قبيل عدم توجه و خستگي در رابطه مواجه شويد، بلكه در آينده مشكلات حادتري را نيز ايجاد مي‌كند.

تمايل ناگهاني به كار بيشتر و گذراندن وقت در خارج از منزل يكي از علائم دلسردي است. البته به شرطي كه خانواده نياز به اين مورد نداشته باشد و يكي از طرفين به طور ناگهاني تمايل به كار بيشتر و خارج از وقت اداري را پيدا كنند.

گفتگو‌ها و پيام‌هاي غيرقابل درك و پنهاني و صحبت نكردن در مورد آنها با همسر نيز نشانه بارزي از دوربودن عاطفي همسران است.

موارد فوق برخي از علائم هستند، اما قرار نيست شما از حالا به بعد در نقش يك كارآگاه ظاهر شده و مرتب هر قدم گفته و رفتاري را از جانب همسرتان زير ذره‌بين بگذاريد تا مطمئن شويد او خطا نمي‌كند. زيرا بدين ترتيب همسرتان حالت دفاعي به خود مي‌گيرد و تنش در خانواده نه تنها كاهش نمي‌يابد بلكه تشديد نيز مي‌شود.در مقابل سعي كنيد نرمي‌و محبت و توجه بيشتري به همسر و فرزندان نشان دهيد تا همسرتان در منزل احساس آرامش بيشتري كند.

همسران مسوول و متعهد تمام سعي خود را براي گرم نگاه داشتن محفل خانواده مي‌كنند و كار زياد و خستگي و حتي آزادي عمل بيشتر زنان در خارج از منزل مانعي براي رشد و پيشرفت خانواده نخواهد بود.

فقط به ياد داشته باشيد رابطه‌اي كه به سردي گرايد بتدريج مي‌ميرد و ديگر امكان برگردانيدن آن به وضع سابق دشوار و گاه غيرممكن خواهد شد. پس اجازه ندهيد اين اتفاق براي شما بيفتد حتي اگر اشتباه يا خطا و سردي نيز از جانب همسرتان باشد گاهي با ناديده انگاشتن طرف مقابل بيشتر به خود مي‌آيد و مشكلات كاهش مي‌يابد. به ياد داشته باشيد حضور اجتماعي بيشتر نبايد مانعي براي تعهد به مسووليت‌ها باشد و وسيله‌اي براي رقابت و لجبازي با همسر.