بررسی ها نشان می دهد ارتکاب جرم و بزه در میان نوجوانان و جوانان افزایش یافته است و یکی از علل اصلی نیز عدم پذیرش آنها در محیط زندگی است.
به گزارش مهر به نقل از سایکالوجی تودی نوجوانان اصلی ترین کانون حمایتی خود را خانواده و سپس مدرسه می دانند. چنانچه در خانواده مورد پذیرش قرار نگرفته و مورد بی توجهی واقع شوند ترجیح می دهند نیاز خود را در مدرسه برطرف کنند و چنانچه مدرسه نیز در این امر موفق نباشد به رفتارهای تخریبی و منفی دست می زنند.
بنابر همین گزارش نوجوانان عموما" به دنبال توجه و بزرگنمایی هستند و چنانچه این امر ازشیوه های مثبت و مطلوب میسر نشود ساده ترین راه اذیت و انجام کارهای خلاف به نظر می رسد.
وقتی فرد در خانواده و مدرسه خود را شکست خورده و ناکام ببیند به دنبال راهی برای انتقام از این فضا و اجتماع است و این انتقام را به صورت آزار و اذیت و بعضا" خراب کردن و ضرر زدن به دیگران نشان داده و نیروهای سرکوب شده خود را تخلیه می کند. در واقع نوجوان با پرداختن به ضد ارزشها به دنبال هویتی برای خود می باشد.
کارشناسان معتقدند عدم وجود یک ارتباط موفق و عاطفی و محبت آمیز یعنی قطع ارتباط فرد با دنیای مثبت و خلاق. در این شرایط او به سمت مخالف حرکت می کند تا نارضایتی خود را نشان دهد .
در این راه بدترین و بی نتیجه ترین راه انتقاد و سرزنش و طرد کردن او از خانواده و جامعه ای است که به آن تعلق دارد زیرا وی خواهان پذیرش و محبت است و مشکل باید از ریشه حل نشود.
