جالب ترين اتفاق براي حشره ، اين است که منتقدان به دليل سابقه کارگردانش فکر مي کردند يک کار ترسناک ويژه خواهند ديد اما زمين تا آسمان تفاوت داشت.
خيلي از منتقدان به فريدکين A- داده اند، ازجمله راجر ايبرت اما ديدگاه مردم و معدل امتيازشان به فيلم D است چراکه يا فيلم را پسنديده و +A داده اند يا بعد از ديدن فيلم عصباني شدند و وقتي به فکر نوشتن نظرات خودشان افتاده اند يک F کله گنده به فريدکين اعطا کردند. عجيب است که هنوز فريدکين خواهان دارد.
ويليام فريدکين با جن گيرش در سال 1973 براي بسياري از مردم سينماروي جهان شناخته شد. ازجمله براي سينمادوستان ايراني. دوبله خوب فيلم و استقبال از آن باعث شد فريدکين دست به نقد براي مردم آدمي مي شود که تا سالها از ذهن پاک نشود. البته مردم ما ديگر آنچنان از او فيلمي نديدند. فريدکين يک کارگردان تلويزيوني تمام عيار و قهار هم هست (و اين يکي از متلک هايي است که بعضي ها در هاليوود به او مي گويند) اما سريال هايش بجز يکي از تلويزيون در سابق پخش نشده. از اين رو آنهايي که کارهاي او را در اين 2 دهه دنبال کردند به چيز قابل توجهي دست نيافتند البته «پرستار بچه» (The guardian) محصول 1990 هم آنچنان بازتاب نداشت تا به شکارچي 3 (Hunter) سال پيش مي رسيم.
فيلم ربطي به سينماي مورد علاقه دوستان و علاقه مندانش نداشت اما نسبت به ديگر کارهايش قابل قبول تر بود.براي او که در حال حاضر هر سه چهار سال يک بار سري به سينما مي زند ، فعلا نتايج نااميدکننده است.
نااميدکننده از اين جهت که با مسن شدن او و پير شدن علاقه مندان سينماي فريدکين ، روزي به عدد صفر مي رسيم که مربوط به خودش و تعداد دوستدارانش مي شود. فيلمهاي موفق او آنچنان بزرگند که خودش تحت عظمت آنها قرار مي گيرد. ترسناک تر از جن گير که سراغ نداريد. اگر شک داريد، يک بار ديگر يک DVD با کيفيت از فيلم گير بياوريد و سر فرصت ببينيد و تصميم بگيريد ذره اي نترسيد. من خودم امتحان کردم و پشيمان شدم چون بيشتر از دفعات قبلي ترسيدم.
«ارتباط فرانسوي او» (محصول 1971) هم فيلمي پرکشش با ديالوگ هاي خوب است.
حالا براي او که اوايل دهه 70 همطراز کاپولا خالق تريلوژي «پدرخوانده» بوده (فريدکين در سال 1972 اسکار بهترين کارگرداني را برد و سال 1974 براي جن گير نامزد دريافت اين جايزه بود) و در رقابت با امثال استنلي کوبريک فقيد و پيتر باگدانوويچ و جان شله زينگر و چند تايي ديگر پيروز شده سالهاست که دنياتمام شده است.
علاقه مندان سينما درسنين مختلف قرار دارند، جوان ترها با سينماگران قديمي آشنا مي شوند حتي اگر آنها مرده باشند، چرا که آثارشان را پيدا مي کنند يا اين که در جوامع سينمايي يا نشريات از فيلمهاي آنان اطلاع کسب مي کنند. به نظر مي رسد براي ويليام فريدکين متاسفانه ساخته هاي دهه 80 و 90 او کمتر براي اين قشر گيرايي داشته باشد. اما خب معلوم که نيست شايد باز هم فريدکين 72 ساله يک کار ترسناک خاص و ويژه جلوي دوربين ببرد و زمان حاضر را با 35سال پيش پيوند بزند. شايد اگر حشره يک اقتباس تئاتري نبود، استقبال و نوع نگاه ها هم به آن تغيير مي کرد. در آخرين فيلم فريد کين ، عنصر ترس و دلهره به تنهايي حضور موثري ندارند. داستان در زيرساخت به سمت و سويي ميل کرده تا دنياي پارانويايي و ترس از محل بسته بر اشخاص داستان حاکم شود و با توجه به سابقه آنها نشست و تثبيت اين فضا قابل پيش بيني است.
اتاقهاي بدون پنجره ، ترس از گرفتار شدن در يک چهار ديواري و اين که حشرات ، بدن تو را در حالي که زنده اي به عنوان لانه شان انتخاب کنند، در طول فيلم به تماشاگر القا مي شود اما المنت هايي از نوع فريدکين قوت قبلي را ندارند. يک ترفند زيرکانه و خوب از کار در آمده از سوي فريدکين شوهر اگنس برمي گردد. اگنس (اشلي جاد) هر چند در داخل متل متروکه (که به زباله دان و لانه و شهر حشرات بيشتر شباهت دارد) به همراه دوست تازه اش افسر برگشته از جنگ خليج فارس و يکي دو تاي ديگر روزگار مي گذراند اما اصلا شروع فيلم با صحنه آزاد شدن شوهر عوضي و پست فطرت اوست.
گاس (هنري کانيک جونيور) از سوي دادگاه و به درخواست اگنس ديگر پس از طلاق کاري نمي تواند با همسر سابق اش داشته باشد اما فريدکين در نماهاي کوتاهي خلق و خوي گاس و شرايط غيرانساني که در زمان زندگي مشترک با اگنس روا داشته را به ظرافت نمايش مي دهد تا مدام مواظب باز شدن يک در و حضور ديو آساي گاس در متل متروکه باشيم که به قصد انتقام سراغ اگنس آمده باشد. به هر روي حشرات وهم آلود ذهن پيتر هم خوب رشد مي کنند؛ نوع استدلال و طرز بيان پيتر (مايکل شانن ) به گونه اي است که حتي اگنس کم کم باور مي کند همين حشرات داخل و خارج از راهرو و اتاقها مي توانند جدا از جايي که اشغال مي کنند و زندگي فيزيکي آنها را به هم بريزند و به لحاظ فکري و روحي و رواني دمار از روزگار ساکنان متل متروکه در آورند. راستي مگر آنجا بيشتر شبيه پايتخت حشرات نيست تا اقامتگاه مسافران و توريست ها؟! حشره از 25 مي (4 خرداد) اکران شده و هفته اول بيش از 4ميليون دلار فروخته ، اگر سي وششمين فيلم ويليام فريدکين چند ماه ديگر اکرانش ادامه داده باشد، از آن دست فيلمهايي است که مخاطبان به سراغش خواهند رفت مثل فيلمهايي نظير هيولا (چارليز ترون) و کراش اما به هر حال چنين زماني را به هيچ کس در هاليوود نمي دهند. اين بار بايد منتظر يک کار جديد از فريدکين با انگاره هاي واقعي ترس و وحشت باشيم تا فيلمش همتراز سابقه اش باشد. وگرنه ممکن است بگويند خود سازنده و خالق جن گير به کوزه افتاده؟!