چند روز پيش در پاسخ به پرسش خبرنگاري گفتم که «شعار براي هنرمند است»، «شعار کار هنرمند است» و کسي که شعار نمي‌دهد، از خودش مراقبت مي‌کند، ذهنيتش را بروز نمي‌دهد و حرفش را به صراحت نمي‌گويد اهل سياست است نه هنرمند. اين دسته از آدم‌ها يعني سياسيون هستند که حق شعار دادن ندارند و مردم از آنها انتظار عمل دارند. به همين دليل است که بسيار ديده‌ايم در مراسم يا مناسبت‌هاي گوناگون هنري مردم غالباً حوصله شنيدن سخن و خطاب مسوولين را ندارند، اما شنيدن شعارهايي که از زبان هنرمندانشان بيان مي‌شود ولو تکراري، اما برايشان شيرين است. اينجانب عميقاً به اين سخن اعتقاد دارم که فرهنگ به يک معني، دانستني‌هاي متعلق به عمل است، اما اگر به اين دانستني‌ها عمل نشود، آن را «فرهنگ» نمي‌توان دانست. فرهنگ حرف نيست عمل است؛ اما نه عمل مکانيکي و تصنعي. پس اجازه دهيد برادرانه و صراحتاً به شما بگويم لطفاً شعار ندهيد و به دليل جايگاهي که در آن قرار گرفته‌ايد،به همراه مديرانتان اهل عمل باشيد. شايد به صلاح و صواب نزديکتر باشد که به جاي «شعار» تغيير محور از سمت هاليوود به سمت کشورهاي اسلامي ابتدا در«عمل» به آن بخش از سينماي شريف، فاخر و فرهنگي کشورمان سامان دهيد که به تعبيري «بي‌صاحب» است و در مقابل سينماي زرد و صورتي و بي‌بته فرهنگي اين روزها در حال نابودي!

آقاي وزير سياست‌هاي پيشين و منظر غالب مديران سينمايي کشور براي فيلمساز امروز بيش از دو راه باقي نگذاشته؛ يا هنرمند بايد نگاه خود را تا سطح هزل و دلقک‌بازي و يا عشق‌هاي سخيف تين‌ايجري پايين آورد و در سينماي سهل و بي‌ريشه‌ايي از اين دست فيلم بسازد و يا عزت و شان و فرهنگي خود را حفظ کند، مرارت کشد، کفش‌هاي پولادين بپوشد تا اثري را پس از عبور از هفتاد خوان از آب و گل بيرون آورد و آنگاه که تمام زمينه‌هاي پذيرش آن را بواسطه سياست‌هاي غلط نابود شده مي‌يابد، راهي ندارد جز اينکه مشتاقان و تماشاگران آن سوي مرزها را مخاطب فيلم خود سازد.

فيلم «يک وجب از آسمان» يکي از بسيار است که با هدف گرفتن مخاطب خاص و عام اما نه سخيف و پست و ساده‌پسند و با منظر سالم فرهنگي ساخته شده؛ ليکن به دلائل متعدد که غالباً ناشي از فقدان نگاه و سياست ناصواب سينمايي است در مسيري قرار مي‌گيرد که شايد چند روز ديگر شامل برچسب‌هاي رايج شود. فقدان همين نگاه و جوسازي‌هاي مخرب باعث مي‌شود که حتي سرمايه‌گذار فيلم پاي اين فيلم نايستد. پيشنهادم اين است که در لسان و کلامتان قدري تامل کنيد و اهل فرهنگ و هنر را از منظري ديگر ببينيد. آنها اهل سياست نيستند.

فيلم «يک وجب از آسمان» يکي از بسيار است که چون بي‌حاشيه و غير سياسي بوده! نه شما که اهل سياستيد آنرا ديده‌ايد و نه معاونت سينمايي امروز شما و مشاور فرهنگي ديروز. پس تماشاي آنرا در آخرين روزهاي اکرانش به شما و مديرتان توصيه مي‌کنم.

چندي پيش در خبرها از حمايت مادي و معنوي و اشتياق «سيلويو برلوسكوني»نخست وزير ايتاليا نسبت به فيلم جديد «جوزپه تورناتوره» خوانديم که به روايت رسانه‌ها مثل بمب صدا کرده. بنگريم سياستمداران و مديران فرهنگي ما در اين سال‌ها پشت چه فيلم يا چه گونه‌ايي از سينما ايستاده‌اند. هر کس به قدر همت خود خانه مي‌زند!»

انتهاي پيام