گر مي‌گويد قصه اين سگ به شدت تاثر برانگيز و تكان دهنده بوده است
به گفته گر: «اين قصه را در هر جا كه تعريف كردم همه به گريه افتادند. خودم هم هنگام بازي در فيلم به شدت افسرده حال بودم و غم ويژه‌اي سراسر وجودم را فراگرفته بود.»
قصه هاچيكو اين سگ وفادار، برگرفته از يك ماجراي واقعي است و ماجراي دوستي اين سگ و صاحب او را تعريف مي‌كند.
اين قصه در بين مردم ژاپن حكم يك افسانه را پيدا كرده است و هاچيكو حكم حيوان خانگي ملي كشور ژاپن را به خود گرفته است.
گر در اين باره مي‌گويد: «بعضي وقت‌ها لازم است كه آدم‌ها براي اين كه موجودات بهتري باشند، از حيوانات بياموزند شما وقتي قصه هاچيكو را مي‌خوانيد، به شدت جذب حال و هواي آن مي‌شويد و از او ايثار و انسان بودن را ياد مي‌گيريد.»
هاچيكو عادت داشت هر روز خودش را به ايستگاه قطار برساند. در اين ايستگاه، او منتظر آمدن صاحب خود مي‌ماند. صاحب هاچيكو يك پروفسور دانشگاه بود. پس از مرگ پروفسور، هاچيكو تا سال‌ها هر روز طبق عادت قديمي خودش را به ايستگاه مي‌رساند و پس از نااميد شدن از آمدن وي،ايستگاه را ترك مي‌كرد. يك روز زماني كه هاچيكو در ايستگاه در انتظار صاحب خود بود، به زير ريل قطار افتاد و مرد. اين حادثه آن چنان مردم ژاپن را تكان داد كه تصميم‌‌گرفتند بناي ياد بود او را در اين ايستگاه بسازند.
اين بناي يادبود هم‌اكنون به صورت يك محل توريستي در آمده و سالانه ميليون‌ها بازديد كننده از سراسر ژاپن و ديگر كشورهاي جهان دارد.
قصه هاچيكو -كه سال 1935 مرد-اولين باردر سال 1987 تبديل به يك فيلم سينمايي ژاپني شد.
نسخه جديد انگليسي زبان كه توسط «لاسه هالستروم» كارگرداني شده، با نگاهي به همين فيلم سينمايي توليد شده است.
به گفته ريچارد گر: «اين يك قصه عاشقانه است، قصه‌اي كه نوع موجودات در آنها اهميت زيادي ندارد.»
نسخه دوباره‌سازي شده انگليسي زبان اين قصه ژاپني، قرار است تا قبل از پايان سال جاري ميلادي، به روي پرده سينماهاي آمريكاي شمالي برود.