وارد سوله كه مي‌شوند با يك دكور با فضاي طراحي شده داخلي خانه‌هاي دهه 70 آمريكايي شامل مبلمان پارچه‌اي، شومينه، چندين قاب عكس و نقاشي، ماشين تايپ قديمي، يك مجسمه خروس چيني و آن‌سو‌تر يك راه‌پله چوبي كه به طبقه بالا مي‌رود، ديده مي‌شود.
در اين گزارش آمده است: روبروي اين دكور طراحي شده هم چندين صندلي به صورت نيم دايره چيده شده‌اند. روبروي اين صندلي‌ها، پشت به دكور نيز يك صندلي بلند كارگرداني است كه روي تكيه‌گاه پارچه‌اي‌اش نوشته شده لاري پاركر.
لاري پاركر مدير اين كمپاني براي سينماگران ايراني توضيح مي‌دهد كه اين كمپاني از سال 1920 زيرمجموعه كمپاني بزرگ ام‌جي‌ام بوده است ولي اكنون يك كمپاني بزرگ انگليس، آن‌ها را خريده و ما اينجا تمامي اثاث و لوازم لازم براي نورپردازي را توليد و به فيلمسازان كرايه مي‌دهيم. لاري پاركر اضافه مي‌كند كه در طول سال بين 2 تا 3 هزار دانشجو دارد كه در برنامه‌هاي روزانه و يا هفتگي براي اينها در همين كمپاني (كارگاه و انبار لوازم نور) تدريس مي‌كند و البته به دليل ارتباط خوبي كه با فيلمسازان دارد، براي برخي از آن‌ها هم كار فراهم كرده است.
وي مي‌گويد كه آموزش‌اش دو پاره دارد؛ يكي آموزش نور و نحوه استفاده از لوازم نورپردازي است و بخش ديگر امنيت و ايمني كار با تجهيزات برقي.
وي مي‌افزايد كه در همين محل براي دانشجويان تدريس مي‌كند و از دكور پشت سرش براي شرح و بيان عملي كارگاه آموزشي‌اش استفاده مي‌كند. او نخست چندين مدل دستگاه نورپردازي كه پدربزرگش طراحي و ساخته است را با پرتاب نور بر دكور نشان مي‌دهد. پس از آن انواع و اقسام دستگاه‌هاي طراحي و ساخته شده خودش را براي تنطيم نور ملايم، نيم رخ و نور مستقيمي كه كل فضا را به طور يكنواخت و مساوي دو پاره مي‌كند را با گروه مشق و تمرين مي‌كند. هر چه پخش‌كننده نور را به بازيگر يا سوژه نزديك‌تر كنيم، سايه‌ها كم‌تر مي‌شود.
خانم رخشان بني‌اعتماد از دو دستگاه نورپرداز اين كمپاني به عنوان لوازم ضروري مورد نياز سينماي ايران ياد مي‌كند.
وي شرح مي‌دهد كه در جريان فيلمبرداري پارك ژوراسيك 3 براي فيلمبرداري مجدد يك صحنه خارجي كه حالا ناچار بودند در استوديو دوباره تكرار كنند، دستگاهي طراحي كرده كه نور ستوني و موازي را همچون تابش نور از ميان برگ درختان در جنگل تداعي كرده به نمايش مي‌گذارد. گروه پروژكتورهاي متعدد و متفاوت اين كمپاني را با توضيحات لاري تجربه مي‌كنند.
بازديد از كمپاني mole richardson با ديدار از انبار لوازم و تجهيزات كه به دقت و انضباط يك سربازخانه نظامي چيده شده بود، به پايان رسيد.
برنامه بعدي گروه، ديدار از نمايشگاه پوسترهاي سينمايي از گنجينه شخصي (paul crifo) است كه در سالن ساختمان مركزي آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي قرار دارد. مجموعه‌اي از 85 پوستر فيلم كه از 1942 تا 1986 را شامل مي‌شود. اين نمايشگاه تركيبي از طراحي ساده سياه‌قلم، عكس، كلاژ و نقاشي است كه همه در معرفي و اطلاع‌رساني فيلم بكار گرفته شده‌اند و البته با آنچه كه طي سال‌هاي اخير در ايران رايج است كه صرفا پرتره بازيگران اصلي فيلم به عنوان پوستر شناخته مي‌شود، بسيار متفاوت است.
سينماگران ايراني براي حضور در يك جلسه رسمي با مقامات آكادمي به طبقه هفتم ساختمان مركزي آكادمي هدايت مي‌شوند. ديوارهاي راهروهاي ساختمان پر از عكس‌هاي مراسم جذاب اعطاي مجسمه اسكار و عكس‌هاي دست جمعي برندگان جايزه اسكار است.
نزديك اتاق كنفرانس بر روي ديواره‌اي، تصوير پرتره 31 رئيس آكادمي به طور منظم نصب و در زير هر يك تاريخ رياست آنان درج شده است.
جلسه با صرف ناهاري ساده و پذيرايي آغاز مي‌شود. انت بننيگ (بازيگر و رئيس صنف بازيگران آكادمي)، بوروس ديويس (معاون اجرايي آكادمي)، سيد گانيس (رئيس پيشين آكادمي كه دو روز پس از برگزاري جشن اسكار در ماه فوريه به ايران سفر كرده بود)، الن هارينگتون (مدير امور برنامه‌هاي ويژه و هماهنگ‌كننده اين سفر)، ويليام هوربورگ (تهيه‌كننده مستقل عضو سفر كرده به ايران)، ريك روبرسون (مدير امور اداري)، كيم روش (مدير امور اعضاي آكادمي)، تام شراك (رياست آكادمي)، تورن اسوي‌تيل (مدير جوايز)، مي سلي يونگر (مدير روابط عمومي) و الفري وودارد (بازيگر و عضو آكادمي) در اين جلسه رسمي حضور دارند.
نخست الن هارينگتون گزارشي از برنامه سفر ايرانيان تاكنون ارائه مي‌كند. سپس حاضران به صورت بسيار كوتاه به معرفي خودشان و اميدشان به استمرار اين‌گونه ارتباطات و فعاليت‌ها مي‌پردازند. پس از آن سيد گانيس، عسگرپور و تام شراك نقطه نظرات‌شان را درباره چگونگي گام‌هاي عملي براي تداوم اين ارتباط بيان مي‌كنند. پيش‌نويس موافقت‌نامه‌اي تنظيم شده است. دو نكته ديگر در خصوص ترميم و مرمت فيلم‌هاي تاريخ سينماي ايران و تشكيل كميته بررسي راه‌هاي همكاري‌هاي مشترك به پيش‌نويس اضافه مي‌شود. همه حاضران در كنار هم عكس دست جمعي مي‌گيرند.
در پايان اين نشست، دو قطعه گليم با نقوش ايراني به سنت سپاس از مهمان‌نوازي توسط هيات ايراني به دو رئيس پيشين و فعلي آكادمي تقديم مي‌شود.
آكادمي با 15 زير شاخه نظير كارگرداني، بازيگري، طراحي صحنه و لباس، روابط عمومي و تبليغات فيلم، مستند و... تشكيل شده است. اداره آكادمي با سازماني در 22 بخش شامل آرشيو فيلم، مركز مطالعات و تحقيقات سينمايي، امور اعضا، بازاريابي، امور مالي، امور كاركنان، مديران اجرايي، مديريت نامزدها و جوايز اسكار، روابط عمومي و اطلاع‌رساني، دبيرخانه هيات رئيسه، دريافت و بازگرداندن آثار و... با 220 كارمند و مدير اداره مي‌شود. همه منابع مالي آكادمي توسط فروش حقوق پخش ميهماني جشن اعطاي جوايز اسكار و حاميان مالي اين جشن سينمايي تامين مي‌شود.
پايان بخش برنامه‌هاي روز هفتم ديدار از شركت استعداديابي (UTA) بود. دو تن از مديران اين شركت زوج ايراني از نسل سوم هستند كه چند جمله‌اي فارسي متوجه مي‌شوند و مي‌توانند با مخلوط كلمات فارسي، نظر و كلام خود را بيان كنند. اين شركت نقش واسطه را براي كمپاني‌ها و استوديوهاي فيلمسازي براي كشف فيلمنامهنويس، كارگردان و بازيگر ايفا مي‌كند همچنين در صورت قبول يك فيلمنامه يا يك پروژه فيلمسازي، عمليات جذب سرمايه را نيز انجام مي‌دهد. كيانيان از آنان مي‌پرسد چگونه شما به اين جواني تصميم مي‌گيريد و فيلمي را مي‌پذيريد؟
"اشلي " يكي از مديران ايراني پاسخ مي‌دهد اين كار نيازمند مطالعه مستمر و تمام وقت است و اين يعني نيازمند انرژي و وقت زياد و البته كه مطالعه سوابق هر مشتري كمك‌كننده به ما براي تصميم‌گيري قبول يا رد پروژه‌ها و مشتريان است.
10 درصد از قرارداد مشتريان سهم اين شركت است اما براي بازاريابي تا 3 درصد از ميزان سرمايه را به عنوان خدمات خود تصاحب مي‌كند.
در پايان اين روز فيلم مادر ساخته مرحوم علي حاتمي در سالن سينماي دان‌پيتر نمايش داده شد.
در ادامه امين تارخ پس از درخواست يك دقيقه سكوت به خاطر مرحوم علي حاتمي به پرسش‌هاي الن هارينگتون كه جلسه را اداره مي‌كرد، پاسخ گفت. پس از آن فيلم پرونده هاوانا به كارگرداني عليرضا رئيسيان در همان سينما نمايش داده شد. عليرضا رئيسيان علت كيفيت پايين فيلم نمايش داده شده را گمشدن يا در اختيار قرار ندادن نسخه 35 ميليمتري فيلم دانست و اضافه كرد كه يك نسخه تيپ آن به عوض نسخه سينمايي از سوي بنياد سينمايي فارابي در اختيار گروه اعزامي قرار داده شد كه با همين كيفيت به نمايش در آمده است.
الن هارينگتون از اين كه اين‌گونه فيلم‌هاي حادثه‌اي در سينماي ايران ساخته مي‌شود، ابزار شگفتي كرد و پرسيد واكنش مردم نسبت به اين فيلم چه بوده است.
عليرضا رئيسيان در جواب گفت: اين فيلم جز در جشنواره فيلم فجر متاسفانه براي عموم به نمايش در نيامده است.
فرهاد توحيدي (نويسنده فيلمنامه) نيز گفت: اين سناريو بر اساس يك واقعيت اجتماعي نوشته شده است و در پاسخ به اين سوال كه اين گونه فيلم‌ها در ايران زياد ساخته مي‌شود، گفت: خير.
اين برنامه ساعت 22:30 روز 15 اكتبر به پايان رسيد.
انتهاي پيام/ا