همان هايي که از سر ناچاري و خماري سرنگ هاي ريخته شده در خيابان را جمع مي کردند و براي روز مبادا نگه مي داشتند. حالا همان ها صبح ها قبل از ساعت 8 پشت درهاي بسته يک مرکز در يکي از کوچه هاي اين محله مي نشينند تا درب اين مدينه فاضله به رويشان باز شده و به داخل هجوم ببرند.

مدينه فاضله اي براي معتادان ايدزي

در و ديوار به رنگ خاک است. به نظر مي آيد غبار زمان چهره اينجا را به کلي تغيير داده است. با اينکه درختچه هاي سبز و گل و گلدان در مرکز چيده اند اما انگار بوي مرگ و نا از همه جا استشمام مي شود.

يک اتاق پذيرايي، يک هال و يک اتاق؛ کل ساختمان اين مرکز( انجمن ايدز ايران) را تشکيل داده است. سمت چپ اين ساختمان ميز بزرگ پلاستيکي و صندلي هاي دور آن براي پذيرايي از بيماراني است که به اين مرکز مراجعه مي کنند. اکثرشان زنداني هايي بوده اند که در زندان با تزريق از سرنگ مشترک درگير اين بيماري شده اند. هرکدام با جرمي جدا به آن جا رفتند و با دردي مشترک از آن جا خارج شدند...

تعدادي هم کارتن خواب هايي هستند که از زمين خدا گوشه اي براي خود برگزيده اند تا در خلوت دنج خود با خماري و بيماري تنها باشند. بعضي هايشان هم با رفتارهاي جنسي پرخطر خود به دام ويروس ايدز افتاده اند. در چهره اين ها چيزي فراتر از انتظار براي مرگ ديده مي شود. حس ندامت و پشيماني...

طعم تلخ ايدز زير زبان معتادان

در کوچک اتاق روبرو باز است و يکي يکي وارد مي شوند. نصف ليوان يکبار مصرف، سهم آن ها از شربت ترياک است. وقتي وارد اتاق مي شوند انگار کوهي از درد با خود به آن جا مي آورند. چشم هاي خسته، کمرهاي خم شده، چهره هاي چروکيده و سکوت مبهم، وجه مشترک بين آن هاست.

قبل از خوردن شربت، زهر ترياک را با نيم ليوان آب مخلوط مي کنند تا طعم آن هر چه کمتر به کامشان تلخ آيد. با خوردن شربت به سمت صندلي هاي پلاستيکي روبرو مي روند تا بشقابي از غذاي گرم نصيبشان شده و امروز را هم با شکم پر سر بر بالين بگذارند.

اما نکته قابل توجه اينست که همه اين 100 نفري که به اين مرکز رفت و آمد دارند، به نوعي به يکي از مواد مخدر معتاد بوده اند که تعدادي از آنها با ورود به اين مرکز اعتياد خود را ترک کرده و کنار گذاشته اند.

سهم بالاي ايران از معتادان ايدزي

*ويروس اچ آي وي پس از ورود به سيستم خوني افراد از طريق رابطه جنسي محافظت نشده با فرد مبتلا به اين ويروس، يا از طريق تزريق با سوزن و سرنگ مشترک آلوده يا از طريق مادر به نوزاد در زمان بارداري و شيردهي در بدن شروع به افزايش کرده و در مدتي بين پنج تا ده سال باعث از بين رفتن کامل سيستم ايمني مي شود.

زماني که سيستم ايمني بدن از بين برود هر بيماري هرچند ساده، مي تواند منجر به مرگ بيمار شود. زماني که سيستم ايمني بدن به طور کامل از بين رود و تعداد ويروس هاي اچ آي وي در بدن زياد شود گفته مي شود که فرد به ايدز مبتلا شده است. بنابراين واضح است که بيماران اچ آي وي مثبت جان خود را در اثر ايدز از دست نمي دهند بلکه بيماري هاي ديگري مانند سل، اسهال و حتي سرماخوردگي باعث از پا درآوردن آنها مي شود چون سيستم ايمني بدن آنها براي از پا درآوردن بيماري ها هيچ قدرت دفاعي ندارد. براي همين اين دسته از بيماران بايد بلافاصله پس از ابتلا به هر بيماري براي درمان آن اقدام کنند.

طبق آمار سازمان ملل شيوع ويروس اچ آي وي در ايران بيشتر از طريق استفاده از سرنگ و سوزن مشترک در بين معتادان تزريقي است. معتاداني که دوران حبس خود را در زندان سپري مي کنند به علت دسترسي نداشتن به سوزن و سرنگ يک بار مصرف مجبورند از قطره چکان به جاي سرنگ استفاده کننده و به طور مشترک به تزريق مواد بپردازند. بسياري از آنها از اين طريق به ويروس اچ آي وي آلوده مي شوند و پس از آزاد شدن از زندان، زنان خود را نيز آلوده مي کنند.

ايدزي ها 30 سال شانس زندگي دارند اگر...

حميدرضاشاعري، رئيس انجمن ايدز ايران که مسووليت اداره سه مرکز کاهش آسيب را بر عهده دارد در گفت و گو با برنا مي گويد: "در حال حاضر در کلينيک هاي مثلثي از افرادي که داراي رفتارهاي پر خطر هستند حتي با اسم مستعار نيز آزمايش اچ آي وي به عمل مي آيد و آنها را تحت درمان هاي سرپايي قرار مي دهند. ولي زماني که بيماران فاقد هويت نياز به استفاده از داروهاي ART ، ARV و بستري شدن در بيمارستان پيدا مي کنند ديگر امکان ارائه خدمات به آنها وجود ندارد زيرا مراکز دولتي براي تشکيل پرونده و شروع درمان نياز به دريافت کارت شناسايي بيماران دارند."

وي ادامه مي دهد:"تعداد بيماران مبتلا به ايدز در ايران حدود 19 هزار نفر برآورد شده است ولي تخمين زده مي شود که آمار کلي اين افراد در سراسر کشور بين 60 تا 80 هزار نفر باشد."

بنا بر گزارش برنا،همه بيماران اچ آي وي مثبت در صورتي که به خدمات درماني رايگان و داروهاي تقويت کننده سيستم ايمني بدن دسترسي داشته باشند، قادر خواهند بود تا 30 سال پس از ابتلا به اين ويروس زندگي سالم و عادي داشته باشند

اما مردان، زنان و کودکان اچ آي وي مثبت که فاقد دفترچه بيمه درماني يا دست کم کارت شناسايي هستند به علت محروميت از درمان به ندرت تا 10 سال پس از ابتلا به اين ويروس دوام مي آورند و اغلب پس از پنج سال از زمان ابتلا جان خود را در اثر ابتلا به بيماري هاي بسيار ساده يي مانند سرماخوردگي از دست مي دهند...

ميهمانان انجمن ايدز ايران از سر صبح تا نزديکي هاي بعدازظهر در اين مرکز به سر مي برند. کارتن خواب هايي که اينجا را ملجا و پناه خود قرار داده اند طرف هاي غروب مجبورند دوباره به آغوش ناملايم شهر باز گردند. اما اميد دارند تا اگر فردا دوباره رنگ آفتاب را ديدند سري هم به انجمن ايدز ايران بزنند...