هاست

aids-ir.org:
تماس جنسی از راه دهان (سکس دهانی)

تماس جنسی و تحريک از راه دهان با واژن (عضو جنسی زنانه) و يا با آلت تناسلی مرد را تماس جنسی امن نمی شناسند. تحقيقات تاکنون ثابت کرده اند که تماس از راه دهان می تواند ويروس اچ. آی. وی. و علاوه بر آن ديگر بيماری های مقاربتی سرايتی را انتقال دهد.

Oral Sex is a Common Practice
تحريک جنسی از راه دهان مسئله ای که عموميت دارد

تماس از راه دهان تحريک بر انگيزبوده و قوه جنسی را تحرک می دهد. اين کار از طريق مکيدن پنيس (آلت تناسلی مرد)، و يا لسيدن واژن(عضو جنسی زنانه) و مقعد صورت می گيرد.
"Fellatio" نام لاتين روشی است که در آن آلت مرد توسط زبان تحريک می شود.
"Cunnilingus" به روشی گفته می شود که دهان به تحريک واژن(عضو جنسی زنانه) و چوچوله می پردازد.
"Anilingus" اصطلاح لاتين روشی است که دهان با مقعد برای تحريک در تماس است.

مطالعات نشان می دهد که تماس جنسی دهانی معمولاً دربين همه گروه های سنی که اين جوانان را هم شامل می شود، رايج است و در بين بسياری از شرکای جنسی زن و مرد وهمچنين بين شرکای جنسی هم جنس رواج دارد.

دربين جوانان به خصوص خانم های جوان ممکن است به دليل عدم تمايل به دخول و حفظ بکارت به عنوان نوعی تمرين در رشد توانايی جنسيتی ويا پاسخ به کنجکاوی های روابط جنسی اين عمل جالب باشد که با توجه به خطر انتقال ويروس بهتر است که با هيچ يک از گروه های شرکای جنسی انجام ندهيد.

(البته درتحريک دهانی آلت تناسلی مردانه در صورت استفاده صحيح از محافظ کاندوم، خطر انتقال بسيار ناچيز خواهد بود.)

Oral Sex and the Risk of HIV Transmission
تماس جنسی دهانی و خطر انتقال ويروس اچ. آی. وی.

خطر انتقال ويروس اچ. آی. وی. از يک شريک جنسی آلوده از طريق تماس جنسی دهانی بسيار کمتر از ريسک انتقال اچ. آی. وی. از طريق نزديکی مقعدی و واژينال است. از اين جهت که، مشخص کردن ميزان دقيق خطر ريسک انتقال ويروس اچ. آی. وی. از راه سکس دهانی مشکل است. بعلاوه اينکه بيشتر اشخاص در روابط جنسی شان شکل های ديگری از تماس های جنسی را علاوه بر رابطه دهانی دارند. مانند دخول در واژن و يا مقعد. به اين دليل مشکل می توان مشخص کرد که اين انتقال نتيجه تماس دهانی بوده و يا نتيجه تماس های خطرناک ديگربوده است.
ضمن اين که علاوه برخطر انتقال ويروس اچ. آی. وی. در تماس دهانی بيماری هايی سرايتی مقاربتی نيز از اين راه منتقل می شوند.

وقتی که پزشکان خطرانتقال دادن يک آلودگی مسری مانند اچ. آی. وی را توصيف می کنند بيشتر از اصطلاح "خطر بالقوه" ويا "خطر نظری" استفاده می کنند. به زبانی ساده تر "خطر بالقوه" يعنی انتقال از يک شخص به شخصی ديگر ممکن است، هر چند که تاکنون مدارکی مستند برای اثبات قطعی آن وجود ندارد.

" خطر بالقوه" به معنی "خطر مستند" نيست. به کلام ديگر انتقال آلودگی با ويروس اچ. آی. وی. از نظر "نظری ممکن" است اما الزاماً منظور اين نيست که حتماً اتفاق خواهد افتاد. "خطر مستند" در توصيف "انتقالی" استفاده می شود که مدارک مستند علمی کافی برای اثبات آن وجود داشته باشد.

Theoretical and Documented Risk of HIV Transmission
During Oral-Penile Contact
خطر انتقال ويروس در تماس دهانی با پنيس ( آلت تناسلی مردانه)

خطر بالقوه:
در تماس دهانی با آلت مردانه به شکل "نظری" خطر انتقال برای شريکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که آلت را با دهان خود تحريک می کند) وجود دارد. بدليل اينکه آلودگی از طريق ترشحات پيش ازمنی و منی به دهان راه پيدا می کند.
برای شخصی که آلت وی بوسيله دهان شريک جنسی اش تحريک می شود نيز، از نظر "نظری" خطر انتقال آلودگی وجود دارد به دليل آن که آلودگی مستقيماً از ترشحات دهان بوسيله خراش، بريدگی روی پنيس و همچنين از طريق منی با خون تماس پيدا می کند.

خطر مستند:
البته ميزان خطر به مراتب بسيار کمتر از خطر تماس جنسی مقعدی و واژينال است.
"ضمناً ويروس اچ. آی. وی. می تواند به شخص دريافت کننده انتقال پيدا کند حتی در مواقعی که انزال صورت نگرفته و مايع منی خارج نشده باشد."

Theoretical and Documented Risk of HIV Transmission
During Oral-Vaginal Contact
خطر انتقال ويروس در تماس دهانی با واژن (عضو جنسی زنانه)

خطر بالقوه:
در تماس دهانی با عضو جنسی زنانه به شکل "نظری" خطر انتقال برای شريکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که واژن را با دهان خود تحريک می کند) وجود دارد. بدليل اينکه مايعات مهبلی آلوده و خون واژن آلوده می تواند به داخل دهان راه پيدا می کند. (اين مسئله محدود به خون دوران قاعدگی نمی شود.)
برای خانمی که عضو جنسی وی بوسيله دهان شريک جنسی اش تحريک می شود نيز، از نظر "نظری" خطر انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ويروس و يا خون آلوده ازمايعات دهان و به واژن و زخم های مهبلی و يا ديواره واژن تماس پيدا کند.

خطر مستند:
ميزان خطر انتقال اچ. آی. وی. در اين مورد نيز به مراتب بسيار کمتر از خطر انتقال ويروس از طريق تماس جنسی مقعدی و واژينال است. در هر صورت در چندين مورد گزارش شده از انتقال ويروس ازطريق دهان، بيشتر تماس دهانی با واژينال گزارش شده است.

Theoretical and Documented Risk of HIV Transmission
During Oral-Anal Contact
خطر انتقال ويروس در تماس دهانی با مقعد

خطر بالقوه:
در تحريک دهانی مقعد نيز به شکل "نظری" خطر انتقال برای شريکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که مقعد را با دهان خود تحريک می کند) وجود دارد. بدليل اينکه اين عضو در معرض خون آلوده قرار دارد که از ضايعات، ترشحات و خونی که بر اثر برش، زخم و يا خراش در اطراف مقعد پديد می آيد به داخل دهان راه پيدا می کند.
برای شريک جنسی که مقعد وی بوسيله دهان ديگری تحريک می شود نيز، از نظر "نظری" خطر انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ويروس و يا خون آلوده ازمايعات دهان و با مقعد تماس پيدا کند.

خطر مستند:
مواردی مستدل ومستند از انتقال بوسيله تماس دهانی با مقعد ثبت شده است.

Reducing the Risk of HIV Transmission Through Oral Sex
کاستن خطر انتقال ويروس اچ. آی. وی. در تماس جنسی دهانی

پزشکان مواردی را گزارش کرده اند که ويروس اچ. آی. وی. از طريق تماس جنسی دهانی انتقال يافته است.
خطر دريافت آلودگی به ويروس اچ. آی. وی. از طريق تماس جنسی دهانی را می توان با استفاده از کاندوم های لاتکس کاهش داد.