پریود های سنگین ، عدم پریود ، پریود های دردناک ، لکه بینی – نشان دهنده زمان تماس با پزشک است.
همانطور که احتمالا در دوره متوسطه مدرسه آموخته اید، عادت ماهانه، ریزش دیواره رحم است. گرچه می تواند ناراحت کننده و گاهی اوقات ناخوشایند باشد ، پریود روش بدن است برای گفتن اینکه دستگاه تولید مثل شما بدرستی کار میکند.
همانطور که هر زن منحصر به فرد است ، پریود هر زن هم ویژگی خود را دارد. برخی از پریود ها کوتاه هستند ، برخی دیگر طولانی. برخی از پریود ها سنگین هستند، برخی دیگر سبک.
پس از چند سال خونریزی ماهیانه، بسیاری از زنان شروع میکنند به حساس شدن در مورد دفعات، طول مدت ، و خونریزی در پریود خود. وقتی چنین چیز عادی اتفاق می افتد -- مانند لکه بینی بین دوره یا خونریزی فوق العاده سنگین – تعجب کردن طبیعی است که چه شده است.
آیا چنین چیزی یک پریود عادی است؟
نه واقعا. دوره قاعدگی به طور متوسط 28 روز طول میکشد، و پریود به طور متوسط سه تا پنج روز است ، اما دوره قاعدگی زنی نسبت به زن دیگر میتواند طولانی و سنگین تر باشد.
دکتر فرانکلین لوفر، رئيس ، معاون اجرایی و مدیر پزشکیAAGL ( که قبلا با عنوان انجمن آمریکایی لاپراسکوپی زنان شناخته میشد) میگوید: " برای برخی از زنان، سه روز طبیعی است و برای زنان دیگر هفت روز طبیعی است".همینطور، خونریزی در پریود طبیعی می تواند در برخی از زنان نسبت به زنان دیگرسنگین تر باشد.
به جای نگرانی در مورد طول و یا دفعات پریود ، شما باید در نظر بگیرید که آیا چیزی تغییر کرده است یا نه.
دکترفرانسیس جینسبرگ ، مدیر آندوکرینولوژی تولید مثل در بیمارستان استمفورد در استمفورد، کن، و دستیار پروفسور بالینی زنان کالج پزشکان و جراحان در دانشگاه کلمبیا میگوید: "یک زن واقعا باید دوره قاعدگی خود را پیگیری کند، به دلیل آن که این کار تعداد زیادی سرنخ دراختیار میگذارد، در مورد اینکه چه چیزی بسامان نیست ."
در اینجا برخی از تغییرات رایج پریود قاعدگی ، و اینکه ممکن است چه مفهومی داشته باشد، آورده شده است.
پریود شما کاهش یافته یا متوقف شده است
اگر پریود نمی شوید، سئوال مهم این است که چند ساله هستید؟
علت قطع شدن پریود قاعدگی (آمنوره) نسبت به سن متفاوت است. لوفر می گوید " نداشتن پریود در سن 25 سالگی یک مسئله کاملا متفاوتی نسبت به سن 50 سالگی است."
برای یک زن در دهه سن 20 یا 30 که از نظر جنسی فعالیت دارد، حاملگی همیشه محتمل است. لوفر می گوید "حتی اگر یک زن فکر کند که برای حاملگی جلوگیری خواهد داشت، این کار تضمین مطلقی ندارد."
از سوی دیگر ، زنان در دهه سن 40 یا 50 می توانند پیش یائسگی داشته باشند – دوره نزدیک به یائسگی. همزمان با کاهش تولید استروژن تخمدان ، دفعات پریود کمتر میشود. همچنین در پیش یائسگی، پریود ها کوتاه تر یا سبک تر میشوند. هرگاه اگر پریود های شما برای مدت 12 ماه کامل متوقف شد، شما در یائسگی هستید. سن متوسط یائسگی 51 سالگی است.
یکی دیگر از علت احتمالی قطع شدن پریود، ورزش بیش از حد است. تقریبا 5 ٪ تا 25 ٪ از ورزشکاران زنی که خیلی سخت ورزش میکنند، پریود آنها متوقف میشود. پدیده بخصوصی بنام ورزش آمنوره(ورزشی که موجب وقفه در عادت ماهیانه زنان میشود) که در میان رقصندگان باله و دونده گان مشترک است. ورزش شدید بر تولید و تنظیم هورمون باروری که در دوره قاعدگی دخالت دارد، تاثیر گذار است.
به همین دلیل ، زنانی که دچار اختلالات خوردن هستند مانند بی اشتهایی عصبی، پریود آنها نیز می تواند متوقف شود. محدود کردن شدید دریافت کالری از طریق غذا خوردن، باعث سرکوب آزادسازی هورمون هایی میشود که بدن برای تخمک گذاری نیاز دارد.
دیگر علل ممکن برای قطع شدن پریود عبارتند از :
* اختلالات تیروئید یا غده هیپوفیز
* اختلال هیپوتالاموس (ناحیه ای از مغز که به تنظیم هورمون باروری کمک میکند)
* تغذیه با شیر مادر
* پیشگیری و درمان چاقی
* داروهای خوراکی ضد بارداری (گرچه قرصهای جلوگیری از بارداری معمولا به جای متوقف کردن کامل پریود، فقط آنرا سبک تر میکند.)
* استرس
* سندرم تخمدان پلی کیستیک و عدم تعادل در هورمون های دیگر
* نارسایی تخمدان (از دست دادن عملکرد طبیعی تخمدان قبل از سن 40 سالگی)
* بیماری رحم (ومب)
پریود شما بیشتر از نرمال است
بسیاری از زنان تنها در حدود 2 یا 3 قاشق غذا خوری در هر ماه، خون دفع میکنند. افراد مبتلا به پریود های سنگین (menorrhagia) می تواند 5 قاشق غذا خوری یا بیشتر در ماه خون از دست بدهند.
هنگامی که خونریزی بیش از حد دارید، آهن از دست میدهید. بدن شما برای تولید هموگلوبین به آهن نیاز دارد، این مولکول کمک می کند تا سلول های قرمز خون، اکسیژن را در سراسر بدن حمل و نقل کنند. بدون آهن کافی ، تعداد گلبول قرمز خون کاهش می یابد که منجر به کم خونی خواهد شد. علائم کم خونی شامل تنگی نفس، رنگ پریده گی غیر معمول پوست و خستگی است.
جینسبرگ توصیه می کند، اگر شما یک خونریزی پیوسته سنگین دارید، برای آزمایش تعداد گلبولهای خون به دکتر مراجعه کنید تا مطمئن شوید که شما کمبود آهن ندارید. اگر چنین است، احتمالا باید مکمل مصرف کنید.
شرایطی که می تواند باعث افزایش خونریزی در پریود شوند عبارتست از :
* فیبروئید رحم یا پولیپ (رشد غیر سرطانی دیواره رحم)
* سقط جنین و یا حاملگی خارج رحمی
* استفاده از برخی داروها (از جمله رقیق کننده های خون یا استروئیدها)
* تغییر در قرص های جلوگیری
* اختلالات انعقادی ، از قبیل بیماری Willebrand
* سرطان رحم
شما می توانید با تعداد تامپون و یا نواربهداشتی هائی که استفاده میکنید، شدت پریود خود را بسنجید. خیس شدن یک یا چند نوار بهداشتی و یا تامپون در هر ساعت بطور پی در پی نشانه آن است که شدت خونریزی غیر طبیعی است.
مصرف قرص های ضد بارداری می تواند به تنظیم دوره قاعدگی و کاهش خونریزی کمک کند. در صورت استفاده از آی یو دی برای جلوگیری از بارداری، دکتر شما ممکن است برای خونریزیهای شدید از نوع خاصی آی یو دی بنام "میرنا" استفاده کند که هورمون آزاد میکند. یکی دیگر از گزینه های داروئی، قرصی است بنام لیستدا که با افزایش لخته شدن خون به توقف خونریزی کمک میکند.
اگر خونریزی ادامه داشته باشد، متخصص زنان ممکن است توصیه کند که اولتراسوند یا تست های دیگر برای شناسایی منبع مشکل انجام دهید.
خونریزی در بین دوره ها
این مسئله یک مشکل پریودی است که نباید نادیده گرفته شود. لوفر می گوید "اگر در بین دوره ها خونریزی داشتید، باید مورد بررسی قرار گیرد."
علت میتواند از چیزهای خوش خیم مانند داشتن تحریک درد در ناحیه واژن و یا فراموش کردن مصرف قرص جلوگیری، تا چیزی جدی تر مانند حاملگی خارج رحمی یا سرطان گسترده باشد. برای انجام آزمایش به دکتر خود مراجعه کنید.
به طور کلی پریود شما در اکثر اوقات راحت نیست. بسیاری از زنان هنگام ریزش دیواره های رحم، کرامپ های رحمی دارند. معمولا ناراحتی خفیف است و در یک یا دو روز فروکش میکند.
اما برای برخی از خانمها درد آنقدر شدید است که نمی توانند از رختخواب خارج شوند.
پریود های دردناک، دیسمنوره نامیده می شوند که می توانند با نشانه های دیگر ، از جمله اسهال ، تهوع ، استفراغ ، سردرد ، یا ناراحتی در پایین کمر همراه باشند.
گاهی اوقات درد از خود پریود است، اما همچنین می تواند از شرایطی مانند اندومتریوز و فیبروئید ایجاد شود. برای پیدا کردن منبع مشکل ، دکتر شما می تواند آزمایش لگن و تست پاپ اسمیر ، و همچنین سایر تست های تشخیصی مانند سونوگرافی یا لاپاروسکوپی انجام دهد.
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)- مواد شیمیایی که با تحریک رحم، موجب پریود میشوند، می توانند کمک کننده باشند، چرا که آنها نه تنها درد را از بین میبرند، بلکه از ساخت پروستاگلاندینها در بدن جلوگیری می کنند. دکتر شما ممکن است توصیه کند که قرص مصرف کنید، و یا آی یو دی استفاده کنید، که همچنین می تواند موجب کاهش درد پریود شود. فیبروئیدها و اندومتریوزها، گاهی با جراحی درمان می شوند.
هنگام مراجعه به پزشک
هر مسئله ای از پریود که برای شما غیر عادی است، حکم تماس با دکتر را دارد، به خصوص اگر برای شما ناراحت کننده باشد یا شما را از انجام فعالیت های طبیعی بازدارد. لوفر می گوید "اگر یک زن احساس کند که این موضوع مانع زندگی طبیعی او میشود، پس نیاز به مقابله با آن دارد."
حتما با دکتر خود تماس بگیرید اگر :
* پریود های شما قبلا منظم بوده، اما اکنون نامنظم شده است.
* پریود شما برای چند دوره، حداکثر 21 روز یا حداقل 35 روز شده است.
* خونریزی شما بی وقفه بیش از هفت روز است.
* خونریزی شما به مدت 12 ماه پیوسته متوقف بوده (یائسگی) و در حال حاضر دوباره خونریزی دارید.
* پیوسته چندین ساعت برای هر ساعت یک یا چند نوار یا تامپون خیس میکنید.
* خونریزی بین دوره دارید.
* پریود های شما بسیار دردناک است.
webmd.com
