آيا كودك شما بايد تلويزيون ببيند !؟

تاثير تلويزيون بر كودكان

يکي از مسائلي که از ديرباز، توجه انديشمندان حوزه هاي گوناگون علوم انساني را به خود جلب کرده و موجب قلم فرسايي اين انديشمندان شده، مسئله ي «رابطه ي تلويزيون با کودک و نوجوان» است..
مقاله ي حاضر ابتدا به قابليت هاي تلويزيون و برنامه هاي کودک و نوجوانان اشاره نموده، سپس برخي از تأثيرات مثبت و منفي تلويزيون بر کودکان و نوجوانان از جمله پرکردن اوقات فراغت، جامعه پذيري، يادگيري، اختلال در فعاليت هاي کودکان، و نيز تأثير فيلم هاي مربوط به بزرگسالان بر کودکان، و تأثير آگهي هاي تلويزيوني و خشونت را مورد بررسي قرار داده و در پايان، راه کارهايي براي به حداقل رساندن کارکردهاي منفي آن ارائه نموده است..

قابليت هاي کودک

«کودک» به فرد داراي سنين بين 2.5 - 12 سال گفته مي شود. بنابراين، با توجه به اين شرايط سني:

1. کودک نسبت به تلويزيون، هم فعال است و هم منفعل. کودک نسبت به تلويزيون اين توانايي را دارد که گزينشي برخورد کند. البته هر قدر کودک بزرگ تر مي شود اين ويژگي بارزتر مي گردد.

2. ذهن انسان در دوران کودکي و نوجواني کاملا تأثيرپذير است و به راحتي شرطي مي شود.

3. اولين تجربه ي مستقيم کودک تلويزيون، عموما از دو سالگي شروع مي شود؛ ابتدا به صورت تقليدي، بعد به صورت اختياري و در نهايت، در سه سالگي انتخابگر مي شود.

4. سن 2.5 سالگي ميانگين سن تماشاي منظم در کودکان است.

5. در سن 6 سالگي، کودک معمولا با تمامي رسانه هاي سمعي و بصري آشنا مي شود و دل بستگي و ارجحيتي قوي در مورد برنامه هاي تلويزيوني در وي ايجاد مي گردد.

6. توجه کودک به صفحه ي تلويزيون نه پيوسته است و نه منفعل. ميزان توجهي که کودکان حاضرند به هر برنامه مبذول دارند به طور مستقيم، بستگي دارد به اينکه سمعي - بصري بودن آن، معناي خاصي برايشان داشته باشد و يا زمان کافي در اختيار آنها قرار بگيرد تا معنا و مفهوم مورد نظر را جذب کنند. از اين نگاه، شکل برنامه ها اهميت بسياري دارد..

7. برخي از عواملي که موجب مي شوند توجه کودک دوباره به صفحه تلويزيون برگردد عبارت از: الف. آشنايي قبلي با صداها يا موسيقي، در صورتي که آنچه اتفاق مي افتد از نظر بصري نيز مورد علاقه واقع شود. ب. تغيير بلندي و کوتاهي صدا؛ 3. صداي بچه ها؛ 4. جلوه هاي ويژه صدا؛ 5. صداهاي غيرعادي؛ 6. خنده؛ 7. صداي زنانه؛ 8. موسيقي هاي گوناگون.

با توجه به نکات مزبور، مي توان گفت:.
مدت قريب ده سال از دوران ارزشمند عمر براي تماشاي برنامه هاي تلويزيوني، آن هم با شگردهايي که صاحبان قدرت، ميزان تأثيرگذاري بر کودک را به شدت افزايش مي دهند، زمان بسيار زيادي است تا کودک طي اين زمان، به آنچه آنها مي خواهند، مبدل گردد.

تلويزيون و آموزش و يادگيري کودکان

تلويزيون يکي از ابزارهاي مؤثر در افزايش شناخت و آگاهي به شمار مي آيد. در حال حاضر، براساس نتايج بسياري از تحقيقات انجام شده به روش مشاهده، يک معلم خوب با استفاده از تلويزيون به عنوان يک رسانه ي کمک آموزشي به مراتب، اطلاعات خود را بهتر منتقل مي کند تا صرفا از طريق روش هاي معمولي تدريس.
در ايالات متحده ي آمريکا، بيش از 400 مورد مطالعه ي تطبيقي ميان ارائه ي آموزش هاي عادي کلاسي به دانش آموزان با آموزش از طريق تلويزيون صورت گرفته است. در تمام موارد، به دنبال بررسي نمرات امتحان پايان سال، اختلاق معناداري رؤيت نشد، اما چنانچه تفاوتي هم وجود داشت هميشه به نفع کساني بود که از طريق تلويزيون آموزش گرفته بودند..

پس مي توان چنين استدلال کرد که درصورت نياز و کمبود متخصص آموزشي براي بچه ها، مي توان از تلويزيون استفاده کرد.

اين گوينه بهره وري، بخصوص در موارد آموزش هاي تخصصي، مي تواند کارساز باشد و براي مثال، با استفاده از تلويزيون، آموزش زبان هاي زنده در سطح مدارس ابتدايي بسيار موفقيت آميز خواهد بود. ضمن آنکه برخورداري از اين ابزار در هر محلي که نيروي برق داشته باشد، امکان پذير است؛ به ويژه براي کشورهاي بزرگي که امکانات آموزشي به تمام نقاط آن به طور کامل نرسيده باشد، کاملا قابل استفاده است، به گونه اي که حتي مي توان از تلويزيون به عنوان يک معلم سرخانه استفاده کرد و در منازل به بچه ها آموزش داد.

متاسفانه به دليل كمتر اهميت دادن كارشناسان و نبود پايگاهي قدرتمند در كشورمان براي فرهنگ سازي كودكان بين سنين 1 سال تا 7 سال، برنامه هاي مناسب براي فرزندانمان را به سختي مي توانيم پيدا كنيم.
/forum.isatice.com