هموطن-تعدادي از مهارت‌هاي زندگي مشترک موجب مي‌شوند تا به رغم اختلافات موجود در ميان همسران، زندگي سرشار از رضايت، تفاهمي داشته‌باشند.
1 پذيرش اينکه زندگي زناشويي يک ارتباط عاطفي دو طرفه است، به اين معني که اگر ابراز توجه و محبت از سوي يکي با پاسخ مناسب از سوي ديگري همراه نشود، جنبه عاطفي اين ارتباط رفته‌رفته خاموش و سرد مي‌شود.

2 توانايي همدلي به اين مفهوم که فرد بتواند خود را در جايگاه همسرش قرار دهد و مسايل را از ديدگاه او نيز ببيند و درک کند.
3 از لحاظ عاطفي حامي همسرتان باشيد، به او روحيه و اعتماد به نفس بدهيد و از زحماتش به نحو مقتضي قدرداني کنيد.
4 تقسيم کار و مسووليت براساس عدالت و توافق طرفين صورت گيرد.
5 در مديريت امور مالي، از مذاکره، مطالعه و برنامه‌ريزي مشترک روي‌گردان نباشيد.
6 در زمينه نوع و فراواني فعاليت‌ها و روابط اجتماعي با يکديگر مذاکره و توافق کنيد.
7 سعي کنيد عقايد، احساسات و نيازهاي خود را روشن و واضح بيان کنيد.
8 به سخنان يکديگر گوش فرا دهيد و با يکديگر به شيوه سازنده گفتگو کنيد.
9 در تصميم‌گيري‌ها مشارکت کنيد و مسووليت اقدامات و اشتباهات خود را بپذيريد.
10 سعي کنيد از رفتارها و عاداتي که براي طرف مقابل آزار دهنده است بپرهيزيد.
11 يادتان نرود که زندگي مشترک محدوديت‌هايي را براي طرفين به وجود مي‌آورد که بايد آماده باشيد آنها را در حد معقول و منطقي بپذيريد.
12 در تنظيم روابط با فرزندان و خويشاوندان، روي اصول مشترک توافق کنيد.
13 به عقايد و اعمال مذهبي، اصول اخلاقي، ارزش‌ها و اهداف فردي يکديگر احترام بگذاريد.
14 آماده باشيد که در صورت بروز اختلاف هر چند جزيي، در اسرع وقت به طور مشترک به ريشه‌يابي آن پرداخته و علت را برطرف سازيد. گاه روي هم جمع شدن اختلافات حل نشده و رنجش‌هاي جزيي سبب از هم پاشيدن ازدواج‌هاي بلندمدت مي‌شود.