دخترانى كه در خانواده هاى مبتلا به مواد مخدر به دنیا مى آیند تأثیرات سوء و ضایعات دردناكى بر روحیه آنها وارد مى شود كه در بسیارى از موارد براى همیشه باقى مى ماند و از بین نمى رود. امیر محمد پیام ، كارشناس پیشگیرى مواد مخدر در این باره گفت : «طبق آمار رسمى دولت از سال ۷۶ تا امروز دو میلیون معتاد در كشور وجود دارد ، اما امروز كارشناسان معتقدند كه تعداد معتادان به سه تا چهار میلیون نفر رسیده است. وى اضافه كرد : «۵۰ درصد از فرزندان والدین معتاد به مصرف مواد مخدر گرایش پیدا مى كنند كه این مسأله مى تواند نشان دهنده افزایش اعتیاد در بین دختران نوجوان باشد. این كارشناس ادامه داد: آنچه باید مورد توجه قرار گیرد نبود مشاركت عاطفى و توزیع مسؤولیت در چنین خانواده هایى است. از طرف دیگر والدین معتاد اولین عامل وارد كردن آسیب بر فرزندان دختر هستند . كه در این بین مى توان به سوءاستفاده هاى جنسى براى تأمین مواد مخدر ، فروش و قاچاق دختران و پرخاشگرى وضرب وشتم آنان به دلیل اثرات مصرف مواد اشاره كرد.پیام با اشاره به اینكه چنین رفتارهایى دختران را به سوى بى بند وبارى و فساد سوق مى دهد ، گفت : مشاركت در گروه همسالان براى نوجوانان مثبت اندیشیده مى شود، اما در زمانى كه فرزندان از خانواده بریده اند و صرفاً گروه را براى حل مشكلات خود امن مى بینند نگران كننده مى شود و از سوى دیگر ،به دلیل نبود تجربه كافى در این گروه ، احتمال مورد تهدید قرار گرفتن امنیت روحى و اجتماعى دختران بسیار خواهد بود . دكتر »جواد مولوى» ، روانپزشك در این باره مى گوید : «دخترانى كه در خانواده هاى مبتلا به مواد مخدر زندگى مى كنند از مسائل جبران ناپذیرى رنج مى برند . این عده ، به دلیل احساسات لطیف خود نیاز به اطمینان خاطر براى تنها نماندن در زمان سختى و بیچارگى دارند كه قاعدتاً اگر این حس وجود نداشته باشد كه غالباً هم موجود نیست ، آینده اى ناگوار در انتظارشان خواهد بود . » وى اضافه كرد : «به طور معمول در مقابل وقایع غیر منتظره و خطرناك والدین، حامیان نیرومندى براى دختران محسوب مى شوند تا از آنان در برابر آسیب هاى اجتماعى و خانوادگى مواظبت كنند. اما بیشتر پدران و مادران معتاد وقت خودشان را صرف امور شخصى و درگیرى هاى خود مى كنند و چنین به نظر مى رسد كه علاقه اى براى صرف زمان در رسیدگى به امور خانه و فرزندان ندارند .این روانپزشك ادامه داد : « در این گونه خانواده ها معمولاً بین والدین نوعى حالت اعتراض ، تحقیر و ناسزاگویى وجود دارد كه این امر سبب ایجاد ترس ، اضطراب ، به وجود آمدن حس تهدید و ایجاد نگرانى در دختران مى شود . از این رو بتدریج فرزند چنین خانواده اى احساس ناامنى مى كند و به دنبال آن بروز پرخاشگرى در بین دوستان و همسالان سبب از دست دادن آنان شده و جایگزینى اشتباه مى تواند رفته رفته این عده را به گروه دیگرى سوق دهد كه خود مى تواند منبع ایجاد بعضى از آسیب ها باشد.
مولوى تصریح كرد : خانواده هایى كه از اعتیاد پدر و مادر رنج مى برند خود به خود تعادل عاطفى و روانى را از دست مى دهند كه این امر باعث به وجود آوردن فشارهاى روحى مضاعف بر اعضا مى شود . در سن حساس نوجوانى افراد براى مقابله با این تحریكات به یك مركز ثقل و نقطه اتكا نیاز دارند تا با استفاده از آن به احساس هویت و شناخت از خود دست یابند و بدین طریق بتوانند در زمانهاى مورد نیاز واكنشى مناسب نشان دهند كه در چنین وضعیتى بدترین تأثیر ، ابتلا به اضطراب روحى و بحران هویت است . »
به گفته مولوى از این رو كه این خانواده به عنوان اولین معلم نتوانسته به خواسته ها و عواطف فرزند خود پاسخ دهد و شخصیت و هویتى منسجم به او ببخشد به طور حتم این فرد هراز چند گاهى دیدگاههاى دسته اى را مى پذیرد و به آن عمل مى كند كه در نهایت هم نمى داند كدامیك با ارزش هاى او هماهنگى دارد بنابراین با تناقضى شدید مواجه خواهد شد . این روانشناس افزود : ابتلاى پدر و مادر به مواد مخدر شخصیت دختر را در اجتماع متزلزل مى كند . حتى در مواردى مشاهده مى شود كه او قربانى هوسرانى هاى خانواده مى شود. مولوى گفت : « این عوامل سبب مى شود فرزندان مأمن عاطفى خود را متوجه بیرون از محیط خانواده كنند كه خود به تنهایى سر آغاز انحرافات بعدى مثل برقرارى ارتباط نامشروع ، فرار از منزل ،خودكشى و ... شود . وى ادامه داد : « از سوى دیگر مشكلات اقتصادى كه معمول چنین خانواده هایى است اسباب گرایش دختران به بزهكارى را فراهم مى كند و از آن رو كه خانواده معتاد اكثراً وضع مالى خوبى ندارند، دچار فقر اقتصادى هستند. به ابتذال كشیده شدن دختر در بعضى از موارد براى تأمین هزینه هاى روزمره از قبیل پوشاك یك امر عادى به حساب مى آید.»
«حمید روحانى»، آسیب شناس اجتماعى در این باره مى گوید: « آینده و رقم خوردن سرنوشت هر فردى بسیار حائز اهمیت است. نباید فراموش كرد كه آینده بر روى ستون گذشته استوارشده و شكل مى گیرد . وى اضافه كرد : خانواده هایى كه داراى پیوند عاطفى نبوده و به واسطه اعتیاد پدر بین والدین نزاع در مى گیرد رشد اجتماعى این فرزندان با مانع هاى جدى روبرو مى شوند . زیرا الگوى مناسب رفتارى كه با یك ارتباط عاطفى دائم و مثبت پیوند داشته باشد ، وجود ندارد و در چنین شرایطى به طور طبیعى ارزشها كمرنگ و تشخیص درست از غلط در روابط اجتماعى بسیار سخت مى شود.» روحانى ادامه داد : « خانواده معتاد از نقطه نظر دیگر نیز بر سرنوشت آینده دختر تأثیر مى گذارد بیشتر پسران با ازدواج دخترى كه داراى پدران معتاد هستند مخالف اند و این امر سبب ایجاد حس سرخوردگى و افسردگى در او مى شود. »
این آسیب شناس افزود :« تأثیرات خانواده اى معتاد تنها محدود به دوران جوانى و نوجوانى نیست، بلكه اثر آن سالها باقى خواهد بود . به طورى كه فرد براى رهایى از شرایط مزبورحاضر به هر انتخاب مناسب یا نامناسبى براى آینده خواهد شد . »وى تصریح كرد: « دختران از این رو كه در جامعه با كمبودهایى روبرو و از آزادى عمل كمترى برخوردارند و اختیار كمترى نسبت به انتخاب درسطح جامعه دارند، به طور طبیعى، با مشكلات بیشترى هم مواجه هستند.