لازم به توضیح است که عدد 2 در2 Intel Core به معنای دوهسته ای بودن نیست و قرار است نشانگر تفاوت آن با معماری Intel Core باشد. شرکت Intel برای نشان دادن تعداد هسته های پردازشی از پسوندهای Solo، Duo و Quad استفاده می کند. از پردازنده های Intel Core و نیز گونه تک هسته ای Core 2 Solo فقط در لپ تاپ ها استفاده می شود. از این رو پردازنده های Intel Core می توانند دوهسته ای و پردازنده های2 Intel Core می توانند تک هسته ای باشند. کافی است به پسوند Solo، Duo و Quad نگاهی بیندازید تا ماجرا روشن شود. و اما بعد به طور مشخص به لپ تاپ های ارزان قیمتی که نه خیلی کوچک باشند و نه اندازه پت و پهنی داشته باشند و هزینه ابتیاع آن برای اقشار دانشجویی کمرشکن نباشد و قابلیت حمل چند صد هزار موسیقی و فایل درسی را داشته باشد لپ تاپ دانشجویی گفته می شود. اگر قرار باشد به زبان آدمیزادی صحبت کنم باید گفت وزن لپ تاپ های دانشجویی بین 2100 تا 2700 گرم، اندازه نمایشگر LCD آنها بین 1/14 تا 6/15 اینچ، هارددیسک آنها بین 120 تا 250 گیگابایت، رابط شبکه بی سیم آنها از گونه IEEE 802.11 b/g، درایو نوری آنها از گونه DVD Writer x8 یا DVD Combo، موتور گرافیکی تعبیه شده در چیپ ست اصلی مادربورد آن از انواع GMA X3100 یا در مدل های گران تر از گونه GMA X4500MHD بوده و به طور معمول قیمتی بین 500 تا 700 هزار تومان دارند. لپ تاپ های دانشجویی اغلب فاقد قرتی بازی های مرسوم در لپ تاپ های عام مانند حسگر شتاب سنج و صفحه کلید ضدآب و پشتیبانی از دیسک های دی وی دی دو لایه و شبکه بی سیم 802.11 و تکنولوژی ال ای دی و امثالهم است. بی دلیل نیست که قیمت آنها در قیاس با لپ تاپ های دیگر این چنین است. اما نوع پردازنده یکی از اصلی ترین مولفه های موثر در انتخاب لپ تاپ دانشجویی است. در بازار داخلی لازم به جست وجوی عجیب و غریبی نیست و لپ تاپ های دانشجویی را می توان در همان محدوده قیمت 500 تا 700 هزار تومان پیدا کرد که همگی از پردازنده دوهسته ای Pentium Dual Core یا AMD Turion64 X2 استفاده می کنند. استفاده از شبه پردازنده Intel Celeron را راستش توصیه نمی کنم اما یک راه حل عاقلانه پیشنهاد می کنم.
و اما راه حل
برخی شرکت ها مانند Lenovo/IBM، Acer، HP و Dell مدل هایی همراه با سیستم عامل لینوکس یا DOS روانه بازار می کنند. مزیت این مدل ها در این نکته نهفته است که کاربر ایرانی هزینه ای بابت سیستم عامل پرداخت نکرده و بین 100 تا 150 هزار تومان در هزینه نهایی صرفه جویی می کند. واقعیت این است که نمی خواهم در مقابل قوانین کپی رایت قد علم کنم اما این قانون در وادی ایران تحقق نیافته است و کاربر ایرانی تا اطلاع ثانوی مجاز به نقض آشکار آن است.